از به حقیقت تبدیل شدن رویای هرمزگانی ها تا وضعیت برزخی طلایی پوشان

صبح ساحل، ورزشی _ تیم فوتبال آلومینیوم المهدی که پس از سال ها آرزوی دیرینه مردم هرمزگان را برای حضور در لیگ برتر فوتبال به حقیقت تبدیل کرده بود خیلی زود با این مسابقات بدرود گفت. هر چند سقوط آن مشخص شده ولی همچنان چشم امید به رای اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال در صورت 18 تیمی بودن لیگ بسته اند.به گزارش (ایسنا) ، جمعه 27 اسفند سال 90 بود که  زردپوشان هرمزگانی در یاسوج مغلوب تیم شهرداری این شهر شدند اما سند صعود خود به لیگ برتر را سه هفته قبل از پایان مسابقات لیگ دسته اول امضا کردند. روزی که هرمزگان را سراسر شادی گرفت و در استقبال از بازگشت تیم آلومینیوم از یاسوج هزاران بندرعباسی با حضور در فرودگاه بندرعباس شب خاطره انگیزی را برای ورزش هرمزگانی به ارمغان آوردند اما چه شد که تیم آلومینیوم به جایگاه پانزدهمی لیگ برتر دست یافت و حال در وضعیتی برزخ وار قرار گرفت را در این گزارش مورد تحلیل قرار داده ایم.

تیم آلومینیوم که از سال 87 با تیمداری در لیگ دسته اول تجارب گوناگونی از استفاده از مربی بومی تا شهرستانی و حتی مربی خارجی را به دست آورده بود و به ترتیب صاحب رده نهم با عباس سرخاب(87-88)، کسب رتبه چهارم با زرینچه و بگوویچ(88-89)، حضور در پلی آف و عدم صعود به لیگ برتر با بگوویچ(89-90) را در کارنامه خود داشت در فصل 90-91 با هزاران اما و اگر و مشکلات قانونی از قبیل عدم تیمداری ارگان های دولتی اکبر میثاقیان را به عنوان سرمربی انتخاب و بازیکنانی از قبیل بهمن طهماسبی، مجتبی روشنگر،ابراهیم ابرقویی،احمد تقوی،مجید نورمحمدی و بسیاری دیگر را به کار گرفت تا در پایان فصل به آرزوی دیرینه مردم هرمزگان که همان حضور در لیگ برتر است جامه عمل بپوشاند. مدیران باشگاه آلومینیوم با اعتماد مجدد به اکبر میثاقیان بار دیگر با هدایت این مربی راهی مسابقات لیگ شدند تا لیگ خلیج فارس،تیمی از حوزه خلیج تا ابد فارس داشته باشد.

در فضایی که تیم های لیگ برتری در اردوی آماده سازی بوده و خود را برای حضوری پرقدرت در مسابقات لیگ برتر آماده می کردند، جذب بازیکنانی نظیر محمدرضا ناصحی،امجد شکوه مقام،بهنام داداشوند،رسول پیرزاده و جعفر بذری چندان به مذاق کارشناسان و اهالی فوتبال هرمزگان خوش نیامد زیرا این نام ها شاید توانایی بقای نماینده هرمزگان در لیگ برتر را نداشتند اما کارنامه خوب میثاقیان در لیگ دسته اول سبب سکوت هواداران و عوامل باشگاه آلومینیوم شد تا به نظرات این مربی احترام بگذارند.به هر شکل لیگ آغاز شد در حالی که ورزشگاه خلیج فارس بندرعباس از لحاظ آماده پذیرایی از 20 هزار هوادار هرمزگانی بود بازی نخست در حالی در ورزشگاه آزادی با شکست آلومینیوم برابر استقلال به پایان رسید که نمایش زردپوشان تحسین همگان را به دنبال داشت اما تساوی برابر داماش در بندرعباس، نفت در تهران، فولاد و راه آهن در بندرعباس باعث نا امیدی مردم هرمزگان از تیم آلومینیوم شده بود. این روند ادامه داشت تا آن که پیروزی برابر مس در بندرعباس بار دیگر روحیه نشاط و شادابی را در هرمزگان همه گیر کرد اما هرچه به نیم فصل نزدیک می شدیم نتایج تیم آلومینیوم دور از انتظار بود به گونه ای که مسئولان باشگاه آلومینیوم را به فکر تعویض سرمربی واداشت. نیم فصل رو به اتمام بود و دو تساوی مقابل تراکتورسازی و سپاهان اصفهان کمی از انتقادها نسبت به میثاقیان را کم کرده بود اما زمزمه هایی از صحبت مدیر عامل باشگاه آلومینیوم با مظلومی شنیده می شد. نیم فصل دوم هم آغاز  شد اما نتایج چندان مناسب نبود و سرانجام شکست برابر پیکان تیرخلاصی برای شعارهای "میثاقیان حیا کن آلومینیوم را رها کن" بود تا هفته 25 لیگ برتر پایان همکاری اکبر خان با طوفان زرد خلیج فارس باشد و حضور پرویزخان مظلومی را بر روی نیمکت آلومینیوم را شاهد باشیم. تغییری که به عقیده بسیاری از کارشناسان و به اعتراف مسئولان باشگاه آلومینیوم باید در نیم فصل صورت می گرفت زیرا 9 هفته به پایان مسابقات فرصت کافی در اختیار مظلومی قرار نداده بود و از طرفی دیدار با پرسپولیس، تراکتورسازی، سپاهان،ذوب آهن و صبا شرایط را برای بقای آلومینیوم سخت کرده بود هر چند که برنامه ریزی نامناسب سازمان لیگ و تعطیلی های بیست روزه مانع از در اوج ماندن بازیکنان آلومینیوم شده بود.

سال 92 با دو پیروزی پیاپی برای طلایی پوشان برابر ملوان و گهر آغاز شد اما بازهم تعطیلی مسابقات باعث شد تا شکست برابر تراکتورسازی و تساوی برابر سپاهان ، آلومینیوم را در جایگاه پانزدهم جدول قرار دهد و صحبت ها در خصوص عدم کاهش تیم های لیگ برتر از 18 به 16 قوت بیشتری گرفته و نقل محافل ورزشی شود هرچند تا این لحظه وضعیت مشخصی از آن پدید نیامده است و به نوعی تیم فوتبال آلومینیوم در وضعیت برزخی که مشخص نیست بقا یا سقوط برای نماینده هرمزگان پیش آید.اما نکته ای که بیش از پیش می توان به آن اعتراف کرد وداع زودهنگام آلومینیوم با لیگ برتر بود. وداعی که شاید برخی بدشانسی ها، عدم تدبیرهای به موقع و ضعف در بازیکن گیری سبب آن شد.  امیدواریم بار دیگر شاهد درخشش نماینده ای از خلیج فارس چه در لیگ برتر و چه در لیگ یک در این عرصه باشیم.