ارتباط معکوس

صبح ساحل، سیاسی _ گاهی اوقات افرادی که اطراف یک مدیر یا رییس مجموعهای قرار می گیرند از سر ارادت یا برای محکم تر کردن جایگاه خود چنان به تملق وتمجید  جایگاه و اعمال آن مدیر می پردازندکه کم کم برای آن شخص خاص چنین عرض ارادت هایی از بدیهی ترین امور شناخته می شود. رفتارهای از سر تملق و ارادتمندانه مداوم چنان گسترش می یابدکه آن اشخاص سعی میکنند تمام لحظات و ساعات همچون مریدان به آن شخص اقتدا کنند و برای این امر در همه حال همراه او می مانند. پس از اندک زمانی چنین رفتارهایی که تماماً ازتحسین مرشد و آن مقام حکایت دارد چنان به کام فرد مورد اقتدا شیرین می آیدکه دیگر دوست ندارد آن چنان ستایشهایی را از دست بدهد. بعداز مدتی آن افراد که گویی راهبرشان را یافته اند برای ازدست ندادن او دست به اقداماتی می زنندکه دیگر حد ومرزی برای آن پیدا نیست. این تمنایی که دربین مریدان هست بدانجا می رسدکه دیگر ارتباطات شخصی آن مرشد و راهنما هم تحت الشعاع قرار گرفته و تملق گوها وستایشگران او را درتملک خود می خواهند. بنابراین هرکس که دراطراف مرشدشان باشد را به مسلک خویش می خوانند. چراکه هر امری خلاف آن را در خالصانه ترین حالت گناه و در عادی ترین شرایط موجب برهم خوردن نظم وقدرتی که خود ایجاد کرده اند می دانند. از یکسو فردی که به مراد آن عده تبدیل شده مناسباتی فارغ از ارتباطات مراد ومریدی داشته که در زمره ارتباطات عادی دسته بندی می شود و از سوی دیگر  اکنون صاحب جایگاه والایی شده که نه اطرافیان گذشته، بلکه اطرافیان امروزی به او عطا کرده اند. پس از اندک زمانی انحصار مریدان یعنی همان اطرافیان امروزی به جایی می رسد که دیگر مرادشان را مجاز به هر اقدام وهر ارتباط و عملی نمی دانند. انتظارات از او به حدی است که گاه با شخصیت  وخواسته اش هم درتضاد و تناقض قرار می گیرد اما دیگر به چنان جایگاهی دست یافته که اختیار ارتباطات وتصمیمات هم از کف داده است. او حالا میان ماندن به عنوان یک مراد و اسطوره و برآوردن توقع آنهایی که او را چنان رفیع گردانیده اندویا بازگشتن به میان ارتباطات گذشته و رفتارهای طبیعی  ای که از او انتظار می رود قدرشناسی نسبت به دوستان  ویاران عهد قدیم برسر دوراهی  می ماند؛ حتی در شرایطی هم که شاید دیگر امکانی برای بازگشت نداشته باشد آنهایی که او را به اسطوره تبدیل کردند چنان قدرتی یافته اندکه هیچ کس و هیچ مرجعی قادر به تخطی از قواعد آنها نیست. هرچیز تنها زمانی مشروعیت دارد که مطابق عهد و میثاق آن گروه باشد. قواعدی که اگرچه ابتدا منجر به قدرت نشاندن و اسطوره سازی یک شخص شد اما به مرور آن قواعد تضمین کننده قدرت سیستمی شد که حالا اهدافش فراتر از شخص و مرادش است. اکنون دیگر درقدرت و مقتدر ماندن مدیرسیستم هم از آنروست که کسانی که اطراف وی را گرفته اند همچنان در قدرت بمانند. گاه اطرافیان و کسانی که چنین سیستم مدیرمحوری را آفریده اند به چنان درجه ای از اقتدار می رسند که از روز اول هرگز تصورش را هم نداشتند، و مکانیزم پیروی از مقام بالاتر توانسته آنهایی که در ارتباطات نزدیکتری به مافوق قراردارند را در رتبه ای متمایز از افراد فرودست قراردهد. آنها از هیچ به همه چیز رسیده اند. بنابراین دیگر به راحتی نمی خواهند امتیازات کنونی را از دست بدهند. برای حفظ جایگاه شان که منوط به حفظ جایگاه مدیرسیستم است هرنوع سیستم فکری و امنیتی را طراحی می کنند. مسائل را از دریچه دنیای خودساخته می بینند وسایرین را هم برای رسیدن به این نگاه اقناع می کنند. درکنار اینکه همیشه ظاهرا قدرت با مدیرو راس هرم است ،  عده دیگری را در درونش می پروراند که قدرت مدیر و رأس خود را هم خنثی می کند. ماهیت سیستم به پنهان ماندن پشت سر مدیر وابسته است و برای همین در ادامه حیاتش به حرکات مخفیانه و دور از انظار سایر اعضای سازمان می پردازد. آن چیزی که هیچ گاه تغییر نمی کند حفظ مکانیزم تبعیت از بالاست برای آنکه معادلات را به زیان برپاکنندگان نظام جدید برهم نزند.