پروژه‌ای ناتمام به نام ایستگاه‌های مکانیزه اتوبوس

صبح ساحل، اجتماعی _ درحالی به دوازدهمین روز ازتابستان 92 رسیدیم که‌گرما وشرجی هوای شهر بندرعباس درحال اوج گیری است و به طوریقین در روزهای آینده بر شدت گرما افزوده خواهد شد.البته این هوا، طبیعت شهر ساحلی بندرعباس است و جای هیچگونه گله وشکایتی وجود ندارد. کار کردن درگرمای 40 درجه تن پولادی می خواهد که بیشتر کارگران به خاطر شرایط کاری مجبورند، آنرا تحمل کنند تا شرمنده زن وبچه های خود نباشند. با تغییر شرایط زندگی وپیشرفت تکنولوژی، شاهد هستیم درفصل گرما، سیستم های سرمایشی حرف اول رامی زنند.امروز مکانی را نمی توان یافت که ازسیستم سرمایشی برخوردار نباشد. سالهاست که سیستم ناوگان حمل ونقل درون شهری بندرعباس از خودروهای کولردار  بهره می گیرد. با این وضعیت، مسافران با آرامش بیشتری جابجا می شوند. که هم رضایت شهروندان و هم رانندگان را به همراه داشته است. البته بماند رانندگانی که به دلایلی در ساعاتی از شبانه روز،کولر را برخود ومسافران حرام می کنند.اینجا دریکی ازایستگاه اتوبوس شهر بندرعباس، جمعیت زیادی موج می زند. همه عرق ریزان منتظرند تا اتوبوسی از راه برسد و خود را درون آن جا دهند.اتوبوس بوق زنان با سرعت جلو پای  مسافران می ایستد. جمعیت همچون سیل خروشان سوار اتوبوس می شوند، تا از گرمای کشنده خلاص شوند.اتوبوس بعدی هم می رسد و پس ازتوقفی می رود. الان ایستگاه خالی از مسافر است.ایستگاه های اتوبوس شهری مکانی است که شهروندان برای رفع خستگی و انتظار برای رسیدن اتوبوس از آن استفاده می کنند.

ایستگاه اتوبوس شهری بندرعباس به عنوان نمای ظاهری شهر، تاسف هر شهروندی را به همراه دارد. حدود 19 ماه پیش، با درایت مدیرعامل سابق سازمان اتوبوسرانی بندرعباس،نخستین ایستگاه مکانیزه اتوبوس کشور در این شهر به بهره برداری رسید.ابتکاری که درپشت آن تنها رفاه و آسایش شهروندان بندرعباس نهفته بود. با اجرای این طرح که موجی از رضایت مندی شهروندان را به همراه داشت همه منتظر بودند تا زنجیره این پروژه بزرگ با احداث100 ایستگاه مکانیزه اتوبوس تکمیل شود، اما چنین نشد. دراین ایستگاه ها،امکاناتی مدرن از جمله صندلی های آلومینیوم،کولر اسپلیت،LCD تعبیه شده بود. مکانی که هر مسافری آن را حرکتی جدید و در نوع خود بی نظیر از مدیرعامل وقت سازمان اتوبوسرانی بندرعباس قلمداد می کردند. قرار بود طی سالهای 90 و91، این 100 ایستگاه مورد استفاده قرارگیرد تا شهروندان بتوانند از فضایی مناسب و خوب جهت انتظار برای سوار شدن اتوبوس استفاده کنند.اما متاسفانه آنچه امروز می بینیم، خلف وعده مسوولان است. با تغییر مدیرعامل این سازمان، و با گذشت 19 ماه از راه اندازی نخستین ایستگاه مکانیزه تنها در چند نقطه پررفت وآمد شهر شاهد احداث این ایستگاه‌ها هستیم، که آن تعداد نیز در زمان مدیرعامل سابق راه اندازی شد. ایستگاه هایی که دیگر نه روشنایی دارندونه ICD ونه هوای خنک!! شیشه های این کانکس ها شکسته شده وشهروندان از این ایستگاه ها به عنوان سطل آشغال استفاده می کنند.عدم مدیریت صحیح و مراقبت ازاین ایستگاه ها باعث شده که شهروندان به این کیوسک ها ویاکانکس های شیشه ای به چشم ایستگاه نگاه نکنند. محفظه شیشه ای که مکان بسیار خوبی برای نصب تابلوهای تبلیغاتی به شمار می رود و منبع درآمد خوبی برای شهرداری است.آیا پس از گذشت ماه ها از آغاز احداث نخستین ایستگاه مکانیزه، این پروژه هم مانند پروژه های دیگر، بدون نتیجه، متوقف خواهدشد. یا این ایستگاه ها، کارکردی را که برای آن ایجاد شده، خواهند داشت. این را نباید فراموش کرد که راه اندازی پروژه های شهری مانند ایستگاه‌های مکانیزه اتوبوس در رشد و ارتقای شهر و رضایت شهروندان نقش بسزایی دارد. نکته ای که باید مسوولان به آن توجه کنند!!