دعا ملاک توجه خداوند

صبح ساحل، اجتماعی _ هر مقصدی، مسیری دارد که اگر از آن مسیر برویم به مقصد می رسیم درغیر این صورت نه تنها به هدف و مقصد نمی رسیم بلکه ازآن فاصله گرفته ودور می شویم. اگر مقصد وهدف ما، خداوند وتقرب به سوی او باشد، باید مسیر آن را درست وصحیح بپیماییم. همه می دانیم که انجام کارهای شایسته و دوری از گناه عامل رسیدن به خداوند است که  مسیر انسان را مسیری بزرگ ومقدس قرار می دهد. سوال این است که ملاک توجه خداوند به انسان چیست؟ یعنی خداوند برچه اساسی انسان ها رامورد لطف و عنایت خود قرار می‌دهد؟

دریک جمله توجه خداوند به انسان براساس حکمت و علت است نه براساس احساسات وعواطفی که در او راه ندارد. در آیه 77 سوره فرقان آمده است:« قل مایعبو بکم ربّی لولا دعاوکم».

«ای پیامبر! به مسلمانان بگو: اگر دعای شما نباشد، پروردگارم هیچ توجهی به شما نمی کند.»

این‌آیه به طور صریح وشفاف ملاک توجه خداوند به مسلمانان را دعا معرفی می کند، یعنی اگر انسان خدا را فراموش نکند وهمیشه او را ناظر کارهای خود بداند، خداوند نیز او را فراموش نکرده ، و به او توجه ویژه خواهد داشت  وبهترین راه برای اثبات فراموش نکردن خداوند،دعا و خواندن پروردگار است، زیرا وقتی کسی دعا می کند،یعنی خداوند را بالا و برتر وقادر دیده و اعتقاد به توانایی اودرتمام زمینه ها داشته وگرنه درخواست بی معنا خواهد بود. البته دعا علاوه براین جایگاه رفیعی که بیان شده  است، دارای آداب، شرایط ومراتب فراوانی است که رعایت آنها باعث استجابت دعا خواهد شد. بنابراین از آیه مذکور به دست می آید که اولاً: یکی از وظایف پیامبران، سفارش مردم به رو آوردن به درگاه خداوند است. ثانیاً: روش رو آوری به خداوند، دعا کردن ودست درازی به سوی اوست. ثالثاً: دعا نه تنها یک حرکت ودرخواست عملی، بلکه اعتقاد درونی است که از عمق باور انسان به توانایی مطلق خداوند برای انجام هرکاری می جوشد.