حس مرگ روی پل عابر

صبح ساحل ، اجتماعی - قدم اول راکه برداشتم متوجه شیب سمت راست شدم، کمی با این شیب هماهنگ گام برداشتم اما با گذاشتن قدم دوم برروی پله بعدی باید کمی به سمت چپ مایل می شدم، این انحنا ادامه داشت تا پله هفتم یا هشتم، اینجا دیگر بایدحتما خودم را محکم به نرده‌های کناری می گرفتم تا تعادلم به هم نخورد، تا رسیدن به آخرین پله و وارد شدن به سطح پل که با توسل به معتقدات و ذکر عبارتهای مقدس انجام شد تصور کردم کمی به آسودگی رسیده ام، اما با همان نخستین گام ها مشخص شد که خیر، این حس ناامنی تداوم دارد مسیر همچنان ناهموار است.آنقدر زیرپایم را با دقت نگاه کرده و با اضطراب جلوتر رفته‌ام که فراموش کرده بودم روی پل معلق چوبی قصه ها هستم تا پل عابر پیاده آهنی.

حالا هر قدم را باید با احتیاط برداری که مبادا به خاطر قدم گذاشتن روی  محل جوش خوردن نامیزان ورقهای آهنی سطح پل سقلمه بخورم، ناهمواری درهمین ها خلاصه نمی‌شود، محل اتصال هر ورق با ورق دیگر چنان ناشیانه است‌که تقریبا در طول هریک متر و یا یک متر ونیم از پل شکافی بزرگ منظره زیر پل که محل عبور ماشین هاست را نمایان کرده است. اینجاست که پی می برم فقط برای حفظ تعادل نیست که باید دقت کرد، برای پرهیز از افتادن پاشنه دراین شکاف ها هم باید دو چشم دیگر قرض گرفت تا ازاین گذر به سلامت عبور کرد،میانه های راه همچنان کج و معوج بودن ورقها وحتی نرده های پل، حس ناامنی را در تو بیدار نگه می‌دارد. به نظر می‌رسد این پل عابر به هیچ پل عابر دیگری شبیه نیست، نمونه پل عابری تا این حد غیر استاندارد بعداز سالها که از رشد وگسترش این نوع وسایل تامین امنیت شهروندان می‌گذرد بسیار عجیب است. آنهم درشهری که مرکز استان است. پلی که هر قسمت آن انگار وصله ناجوری با قسمتهای دیگر است و ستون پله یک سوی پل از دل پله بیرون زده و عابران هنگام عبور مجبورند آن اَبر ستون سفید را لمس کنند و بگذرند حرفهایی از نحوه سفارش تا مرحله ساخت و نصب دارد!

حرفهایی که شاید به ضرر و زیان برخی مسئولان باشد اما فریاد این وصله ها آنقدر بلند است که نمی شود نایده اش گرفت.

پل عابر پیاده ای که برروی مسیری پررفت و آمد روبروی نقطه ای تجاری ،ساحل دریا و مجتمع های تجاری ستاره جنوب و نیلی را به هم پیوند می زند، امنیت روانی و جسمی مردم را هنگام عبور شان برهم می زند. عابرانی که برای اجتناب از خطرات  تصادف با خودروهای شتابان بلوار ساحلی این پل عابر را برمی گزینند هنگام  عبور  از آن امنیت کمتری نسبت به خیابان زیرکف پایشان می یابند. آنهم مدام خداخدا می‌کنند تا انتهای پل را به سلامت طی کنند.

پل عابری که کمترین تناسب وهمخوانی بین سازه هایش برقرار نیست به جای آنکه آسایش را برای شهروندان به ا رمغان بیاورد درهر قسمت آن نشانه هایی از خطر دیده می شود. درحالی که این پل نه نخستین پل ساخته شده برای تعبیه دراین شهر و نه نخستین  تجربه شهرداری بندرعباس درنصب است. نمی‌دانیم چگونه  چنین سازه ای به راحتی در پررفت وآمدترین نقطه و دریکی از عرضهای طولانی مجوز نصب دریافت کرده است. ناشیانه بودن ساخت و نامیزان بودن پل به حدی است که انگار اراده ای جدی بر اجرای چنین سازه غیراستانداردی برای احداث این پل قوی تر از هر اراده دیگر وجود داشته است.