فوتبال در منگنه اختلافات

صبح ساحل ، ورزشی - هشت سال از آن روزهایی که استقلال کیش به شهرداری بندرعباس تغییر نام داد و حال هوای فوتبال به ورزشگاه تختی شهر ساحل نشینان جان تازه ای داده بود می گذرد.روزهایی که رنگ نارنجی سمبل فوتبال دوستان این خطه شده بود و با بازی کردن در لیگ یک این قدر سرخوش بودیم که دیگر هیچ چیزی جلودارمان نبود.یادم هست با دوستانم خیلی زود می رفتیم ورزشگاه از ترس این که شاید جایی برای نشستن نباشد. این چیزها را فقط کسانی درک می کنند که می دانند فوتبال یعنی چه.کسانی که هر حرکت یک بازیکن فوتبال برایشان یک لذت است. زمان نوجوانی وقتی صبح جمعه شبکه استانی از تیم مسعود بندرعباس گزارش می داد سرتاپا گوش بودم و همیشه سوالم از آشنایان این بود چقدر مانده تا تیم مسعود به لیگ آزادگان بیاید و ما با رفتن به ورزشگاه بازیش را تماشا کنیم. همیشه به شیرازی ها که بغل گوشمان بودند حسودی می کردم که راحت می توانند حامی تیم هایشان در لیگ یک کشور باشند.چند سطر بالا، گویای رویا های دوست داران فوتبال یک استان است که تا حالا هیچ مسولی به آن فکر هم نکرده است. وقتی ذوب آهن اصفهان و آلومینیوم هرمزگان در لیگ دوازدهم جز فانوس به دستان آخر جدول بودند همه مسوولین اصفهانی خودشان را به آب و آتش زدند تا نماینده استان شان در لیگ برتر بماند و ما حتی نصف آن ها هم دست و پا نزدیم.این را من نمی گویم ، خروجی سایت ها و آرشیو روزنامه ها به خوبی گواه این داستان هستند.مگر فرق ما با آن هایی که چند قدم بالاتر از ما زندگی می کنند در چیست؟مگر قانون چه چیزی را برای آن ها نوشته که نباید شامل حال ما شود؟ الان همه تیم های لیگ یک در اردو به سر می برند و قراردادهای نهایی را با عواملشان به امضا رسانده اند و ما هنوز در برزخ بودن یا نبودن هستیم.به نظر بنده اعضای  شورای اسلامی شهر بندرعباس باید در این مورد کارشناسی بیشتری انجام می دادند. بر هیچ کس پوشیده نیست که وظیفه اصلی سازمان مدیریت شهری تیم داری نیست و شاید مشکلات بزرگ تری پیشروی شهرداری بندرعباس وجود داشته باشد، ولی باید قبول کرد لغو تیمی که باعث پویایی فوتبال دوستان این خطه می شود هم تصمیمی بدون اشکال نیست.عزیزانمان در شورای اسلامی شهر باید برنامه ای حساب شده را تدوین می کردند مبنی بر جداسازی تیم شهرداری از بودجه شهرداری نه این که تصمیم به انحلال آن بگیرند.برخی از دوستان می گویند ما مخالف تیمداری شهرداری بوده ایم نه رفتن تیم به خارج از استان.باید به عرض برساند تیمی که تا الان بلاتکلیف بماند و به فاصله 10 روز مانده به قرعه کشی هیچ کس  ندارد که حتی در آن توپ بزندبه چه دردی می خورد.امسال باید با بودجه ای که خود شورای شهر آن را مصوب کرده بود تیم بسته می شد و اگر دوستان تیمداری را در تضاد با کارهای شهرداری می دیدند آن را یک برنامه ای حساب شده به یک قطب قدر در استان واگذار می کردند.اگر بی برنامگی در مدیریت و هدایت تیم در قبل مشاهده شده، مردم رای ها را به صندوق انداخته اند که نظارت شورا، مدیران را به منظم بودن وادار کند و گرنه انحلال کردن هر چیزی ساده ترین راه از بین بردن مشکلات است.این همه جلسه برای انحلال تیمی که می شود با برنامه ریزی و نظارت آن را به یک قطب فوتبال تبدیل کرد اصلا برای جوانان و فوتبال دوستان قابل قبول نیست و ای کاش به جای رایزنی برای تشکیل شورای حل اختلاف استان رایزنی های استارت خوردن تیم صورت می گرفت.ای کاش آقای استاندار به عنوان عالی ترین نماینده دولت تدبیر و امید به کمک فوتبال دوستان می آمد تا  ورزش استان به راحتی دست خوش تغییرات نشود.در هر حال خیلی ها امیداور بودند که با ورود فرماندار به قضیه این داستان پایان یافته است ولی شنبه شب برادران جهانبخش پشت خط برنامه فردای ورزش آب پاکی را روی دستان مردم ریختند که فعلا خبری نیست و چون تعطیلات تابستانی پارلمان شهری فرا رسیده است قرار هم نیست خبری بشود و انگار نه انگار که 10 روز دیگر قرعه کشی می شود و حدود 50 روز دیگر هم بازی ها استارت می خورد.انگا ر نه انگار که حرف از فوتبال است.فوتبال را در این دوره صنعت می نامند و آن هایی که از ما بهتران هستند و تیم استانشان بدون مشکل بازی می کند از فرط خوشی فوتبال را هنر هشتم می گویند.