کارگری که زندگیش را مدیون آتش نشانان می داند

 این نمونه ای از سختی و از خود گذشتگی مردان آتش است که با خطر انداختن جان خود، در راه حفظ جان و آسایش ما می کوشند چرا که با علاقه و با هدف رضایت خدا و کمک به انسانها در سازمان مشغول به کار هستند.

  روز به یاد ماندنی

 امروز هفتم مهرماه روز آتش نشانی است این روز  بهانه ای است تا به گرامیداشت انسان هایی بپردازیم   که بدون هیچ ترس و واهمه ای به عنوان فرشتگان نجات به دل حادثه می روند تا جان انسانی را نجات دهند که متاسفانه در بعضی از موارد ما شاهد هستیم که برای نجات جان انسانها ،جان آنها به خطر می افتد .

  آتش نشان نمونه

 به بهانه  این روز به سراغ علی جنگی یکی از آتش نشانان نمونه زحمت کشی رفتیم که در یکم مردادماه سال جاری به درجه بازنشستگی نائل آمد. وی متولد 23 بهمن ماه 47 در بندرعباس است و بعد از درگذشت پدرش که یکی از نیروهای آتش نشان فعال بود، پا  جای پای پدرگذاشت و در 18بهمن ماه 1370، در سن 23 سالگی  به عنوان مامور آتش نشان در ایستگاه یک به مدت 4 سال مشغول به کار شد. وی در 24 فروردین ماه 75، به عنوان مسوول ایستگاه 3 واقع در گلشهر روبروی پمپ بنزین بلال انتخاب گردید. جنگی  در سال 78  مسوول شارژ  در ایستگاه 2 در بلوار جمهوری اسلامی  سه راه جهانبار و سپس  به ایستگاه یک گمرگ با حفظ سمت به معاونت عملیات و جانشینی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی بندرعباس منتقل گردید. این آتش نشان نمونه، خاطرات زیادی از سختی کار،تلخی ها و شیرینی ها می گوید.

  با پای پانسمان شده در محل کار

 شب 18 آبان ماه 88  بود که علی جنگی از حریق یک باب مغازه دو دهنه تعویض روغنی خودرو، در جاده میناب _ بندرعباس مطلع و به همراه چند نفر از همکارانش به محل حادثه اعزام شد. شعله های آتش توسط آتش نشانان رو به خاموشی بود که جنگی چشمش به بشکه های روغنی افتاد که باد کرده و آماده منفجر شدن بود بلافاصله به سمت روغن ها رفت تا جلوی خطر را بگیرد، وی سعی نمود سطح بشکه ها را سرد نماید در همان حال و در تاریکی شب بدون اینکه متوجه چاله سرویس روغن  باشد پای راستش در چاله روغن داغ  قرار گرفت و منجر به سوختگی پایش شد. او به همراه یکی از همکارانش به بیمارستان رفت و پزشک به او تجویز نمود که باید پای اوبه مدت یک ماه در پانسمان باشد و استراحت کند و تحرک باعث عفونت می گردد.

 " سوختگی پای من همزمان شده بود با ماموریت فرجام دانش مدیر عامل سازمان، چون جانشین سازمان بودم باید در سازمان حضور داشته باشم به همین علت ازصبح روز بعد از حادثه، در محل کار حضور یافتم و به کارهای سازمان می رسیدم و استراحت نداشتم این امر  باعث عفونت از ناحبه سوختگی پایم گردید که با  مرور زمان و با تجویز دارو توسط پزشک محل آسیب خوب شد ولی هنوز جای سوختگی دیده می شود".

 وی در همان اوایل فعالیتش در این سازمان،در هنگام عملیات اطفای حریق در باغی در سرخون، دچار سوختگی از ناحیه پای چپ گردیده بود.

  حکایت نجات کارگر

 یکی از حادثه های خاطر انگیز این آتش نشان بازنشسته ، حادثه جاده اسکله شهید رجایی در سال 80 بود. اوایل صبح به سازمان آتش نشانی بندرعباس اطلاع داده شده که کارگری در حوضچه قیر گیر کرده و در حال خفه شدن است. علی جنگی به همراه تیم عملیاتی به سرعت به محل می رسند و در آنجا متوجه می شوند که یکی از کارگرهای شرکتی که قیرها را ذوب و با بشکه به کشورهای دیگر صادر می کنند مانند همیشه زودتر از همه به محل کار آمده تا کارها را سریعتر انجام دهد که پایش لیز خورده  و درون حوضچه افتاده بود. کارگرها پس از آمدن به سرکار، با صدای فریاد این کارگر 18 ساله ، متوجه حادثه شده بودند و سریعا با آتش نشانی تماس گرفتند.

  " این جوان کم کم به علت نرم بودن قیرخنک، پایین کشیده می شد که با ترفندهای خاصی موفق شدیم او را از مرگ نجات دهیم و از آنجا بیرون بکشیم، تا آنکه صبح روز بعد از این حادثه هنگامی که قصد رفتن به درون سازمان را داشتم فردی با لباس بلوچی ،جلوی ماشینم را گرفت و صورت مرا بوسید و  گفت بعد از خدا، زندگیم را مدیون شما هستم ، تعجب کردم او را نشناختم، بعد از تشکر خود را معرفی کرد که وی همان کارگری است که  او را نجات دادیم".  

12 سال از این ماجرا گذشت تا آنکه علی جنگی برای مهار حریق ناشی از انفجار گاز در یکی از آشپزخانه ها در محله 22 بهمن اعزام شد. وی برای تکمیل شدن پرونده سراغ مصدوم حادثه را گرفت که گفتند به بخش سوختگی بیمارستان شهید محمدی بندرعباس انتقال یافته است. وی به محل مورد نظر رفت و مصدوم را با سر و صورت باندپیچی شده دید که دچار سوختگی شده بود. هنگام صحبت با کادر بخش بود که این فرد، وی را صدا زد و با صدای همراه با آه و ناله خود را معرفی کرد . 

 " فرد مصدوم همان جوان کارگری بود که در سال 80 از درون قیر نجات یافته بود چون سرو صورتش باندپیچی شده بود  قابل شناسایی نبود و اولش فکر کردم یکی از بستگانم است و مدتی بعد فهمیدم که وی چه کسی است که مرا به اسم و فامیل صدا می زند". مدتی از این ماجرا گذشت که صبح زود، جنگی هنگام ورود به محل کار با فردی روبرو گردید  که از او تشکر می کرد.

  " بعد از معرفی خود ، متوجه شدم همان فردی که در بیمارستان در بخش سوختگی  بستری بود و در قیر افتاده بود  باز برای تشکر آمده بود و...".

  نجات از دود

 چند سال قبل، علی جنگی به همراه همکارانش برای اطفای حریق و نجات ساکنان ساختمان به محل حادثه درمحله آزادگان رفته بود که بعد از نجات ساکنانی که برای فرار از خفگی ناشی از دود شعله های آتش، به بالکن طبقه 4 هجوم آورده بودند، متوجه مرد مسنی شد که به سمتش می آمد. این مرد مسن دست وی را گرفت و گفت تیم عملیاتی شما ما را نجات دادند، من بازنشسته اتاق عمل یکی از بیمارستان ها هستم و همیشه فکر می کردم تنها ما هستیم که ناجی جان مردمیم و کار سختی را برعهده داریم اما  فداکاریهای شما، نظرم را به کلی عوض کرد...  

   حفظ آرامش در شرایط خطرناک

 این آتش نشان بازنشسته از همکاران خود به خصوص  آتش پاد دوم فرجام دانش مدیرعامل سازمان اتش نشانی و خدمات ایمنی بندرعباس تشکر کرد و گفت:"آتش نشان فردی است که انواع مهارت های اطفاء حریق و عملیات امداد و نجات را دارد. او از افراد و اموال آنها در برابر آتش و سایر خطرات محافظت کرده و در شرایط اضطراری به آنان کمک می کند.آتش نشان دارای استقامت و توان بدنی بالا همراه با  سلامت روانی،توانایی عکس العمل سریع و حفظ آرامش در شرایط خطرناک،شجاعت،خود انضباطی و دقت،پیروی از دستورات و قوانین موجود،ارتباطات خوب و مهارت کار تیمی، اعتماد به نفس بالا و... است".

   نامگذاری

 روز 7 مهر 1359 وقتی که دشمن بعثی به پالایشگاه آبادان حمله هوایی کرد، آتش نشانان منطقه و شهر های اطراف برای مهار آتش به پالایشگاه رفتند که در حین عملیات خاموش کردن آتش مجدداً هواپیماهای دشمن اقدام به بمباران پالایشگاه می کنند که منجر به شهادت تعداد زیادی از آتش نشانان می شود. طرح تعیین روز آتش نشانی و ایمنی در سال 1379 توسط ستاد هماهنگی امور ایمنی و آتش نشانی کشور پیشنهاد و توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور تائید شد. این روز با هدف ترویج ایمنی و پیشگیری از حوادث در سطح کشور هم چنین یادآوری حماسه آفرینی ها و از خود گذشتگی های آتش نشانان میهن اسلامی در عرصه دفاع مقدس نامگذاری شده است.

اعظم رام