همه چیز داریم، هیچ نداریم!!

صبح ساحل ، اجتماعی - وقتی دربندرعباس قدم می‌زنی وشهر را درقاب نگاهت می‌بینی، لبخندمهربان شهروندان اجازه فکرکردن به مشکلات شهر را به شما نمی‌دهد.اما اگر تنها چندکیلومتر پا را از استان فراتر بگذارید وهوای استان وشهر دیگری را تنفس کنید، با دیدن  چهره آن شهر، به حال خود ومردم بندرعباس غصه می‌خورید.ما دراین شهر همه چیز داریم وهیچ چیز نداریم. درآمد خوب داریم، اما یک خیابان هموارنداریم، دریا داریم، جزایرداریم، مناطق ویژه اقتصادی داریم، پالایشگاه داریم، صنایع بزرگ داریم، دربخش‌های مختلف درکشور را حرف‌های بسیاری برای گفتن داریم. آوازه پایتخت اقتصادی کشور را با خود یدک می‌کشیم، بزرگ‌ترین بندرتجاری کشور داریم. چهارناوگان حمل‌ونقل داریم که درکشور بی‌نظیر است. ردیف‌کردن (ترین‌های این استان وشهر بندرعباس) از حوصله این مقال خارج است . دریک جمله، ما همه چیز داریم وهیچ نداریم. نه ناوگان حمل‌ونقل عمومی پویا داریم، نه فضای سبز نشاط‌آور. نه شهر بازی استاندارد داریم، نه بوستان سرسبز.ما دریا داریم، اما ماهی ومیگو را باید گران‌تر از شهرهای دیگر تهیه کنیم. ما دریا داریم، اما به جای استفاده مفید از آن، فاضلاب وپساب‌ها را روانه آن می‌کنیم. ما دریا داریم، اما گازوییل به کام آبزیان می‌ریزیم. ما این‌همه گرو‌ه‌های نمایشی داریم،‌اما یک سالن استاندارد برای اجرای تئاتر نداریم. از بندرعباس به کریدور جنوب-شمال یادمی‌کنند، اما یک جاده خوب نداریم، ما خیلی چیزها داریم، اما هیچ نداریم. مشکلات این شهر یکی، دوتا نیست. با هزینه گزاف، خیابان‌های هسته مرکزی شهر یک طرفه شد، مبلمان شهری با بی‌سلیقگی دگرگون شد، این طرح نه تنها از ترافیک شهر نکاست، بلکه دردی بردردهای شهروندان افزود.ما هزاران دستگاه تاکسی و اتوبوس داریم، اما مجبوریم دربسیاری از مسیرها داد بزنیم دربست وسوار خودرو شخصی شویم، ما همه چیز داریم اما بازهم هیچ نداریم که از استان هرمزگان به عنوان استان محروم یادمی‌شود. ما هنوز دربندرعباس یک پایانه حمل‌ونقل ویژه شهرها ومناطق مختلف استان نداریم وهر روز تاکسی‌های برون‌شهری ومسافربرهای شخصی از هرنقطه مسافری به تورشان خورد هم آنجا را ایستگاه قرار می‌دهند. پیاده‌روها، حاشیه خیابان‌ها ومعابرپرشده از زباله، آشغال ونخاله‌های ساختمانی که همچون زگیل برتن شهر خودنمایی می‌کنند. سال‌هاست مقامات این شهر، قول راه‌اندازی پارکینگ طبقاتی را درمرکز شهر داده‌اند، اما هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده است. این استان واین شهر آنقدر درآمد دارد که بتوان با آن استان را ساخت وآباد کرد. کنده‌کاری‌ها یا به عبارت‌دیگر، حفاری‌های دستگاه‌های مختلف، امان شهروندان را بریده. در روزگاری که خودروهای بی‌کیفیت به خورد خلق‌ا... می‌دهند، کوچه‌ها، معابر وخیابان‌های پراز دست‌انداز وناهموار، بلای جان این خودروها شده است. (مسوولانی که با خودروهای سازمانی جابجا می‌شوند، چه غمی از این وضعیت خیابان‌ها دارند.)امروز آب وفاضلاب خیابان را تخریب می‌کند، هنوز آسفالت سردنشده، مخابرات حفاری می‌کند. هنوز عرق کارگران خشک نشده، شرکت‌گاز به جان خیابان‌ها می‌افتد. شرکت توزیع برق هم چند صباح‌دیگر، کنده‌کاری می‌کند. شب که می‌شود، سروکله دستفروشان پیدا می‌شود. شب بازاری راه‌اندازی می‌شود تا اطراف بازار، پیاده‌روها وهسته مرکزی شهر بندرعباس درتصرف دستفروشان درآید. شهرداری می‌بیند، می‌داند که سدمعبر نوعی تخلف به حقوق شهروندان است. اما آن را جدی نمی‌گیرد. چهارناوگان حمل‌ونقل ریلی، هوایی، دریایی وزمینی داریم اما ایستگاه وسالن‌های انتظار مسافر این ناوگان‌ها از استانداردهای لازم به دور است.ما درچندین نقطه شهر«خور» داریم که ازآن می‌توان، تفریحگاهی برای مردم وجذب توریست استفاده کرد. اما امروز خورها شده‌اند زباله‌دان روان که جز آلودگی وصرف هزینه برای لایروبی آن، دستاوردی دیگر ندارد، ما همه چیز داریم وهیچ چیز نداریم. باور بفرمایید که ما همه چیز داریم و هیچ چیز نداریم. نه سرویس بهداشتی و حمام عمومی در شهرداریم ونه مکان خوب برای تفریح هزاران کیلومتر ساحل داریم. اما پلاژ ساحلی نداریم. ما همه چیز داریم، هیچ نداریم. آیا شما اینگونه فکر نمی کنید. ما اگر همه چیز داریم پس چرا گردشگر و توریست نداریم. اگر ما بندر داریم، پس چرا نشانی از یک شهر ساحلی نداریم . قبول کنید که ما هیچ نداریم!!!