وقتي بهداشت ناديده گرفته مي شود!!!

صبح ساحل طي سال هاي اخير،  ميزان مصرف آب هايي که نام معدني بر آنها گذاشته شده است. رو به افزايش است. حتي گران شدن اين آب ها، تاثيري در ميزان خريد و فروش اين کالا  نگذاشته است. از زماني که رنگ آب  آشاميدني شهري تغيير  پيدا کرد، مردم به سمت تهيه آب هايي با عنوان معدني کشيده شدند. شايد به جرات به توان گفت که مصرف اين نوع آب بطري شده در هرمزگان به دليل شرايط خاص جوي بيش از مناطق ديگر کشور است.امروز هيچ فروشگاه و سوپرمارکتي را نمي توان پيدا کرد که عرضه کننده آب معدني يا آب آشاميدني نباشد. گرچه مسوولان آب و فاضلاب استان بارها و بارها سخن برآورده اند که ايها  الناس آب مصرفي شهروندان بسيار  بهداشتي و هيچ گونه آلودگي ندارد.  اما ته ذهن مردم ، همان زرد رنگي آب، رسوب کرده و از نظر اين افراد، آب شرب آنها آلوده و غيرقابل شرب است. اما آنچه در اين بين بايد به آن اشاره کرد اينکه هر آب بطري شده اي که معدني  نيست که از دل کوه برآمده باشد. مي گويند آب معدني،  همان آب چشمه اي است که با عبور از طبقات و لايه هاي کوه ها به طور طبيعي تصفيه و هنگامي که به سطح زمين مي رسد به جوش و خروش درآمده و اکسيژن فراواني دريافت مي کند. اين آب ها به دليل گذر از سنگ هاي معدني حاوي املاح زيادي  چون کلسيم، پتاسيم، منيزيم و سديم بوده و طعم و مزه بهتري نسبت به آب لوله کشي دارد. نکته اي که  مردم ما به هنگام خريد آب هاي بطري شده، به آن بي توجه هستند اينکه  اين آب ها داراي چه خاصيتي است . همه مردم تصور مي کنند تمام آب هايي که در بطري هاي دربسته عرضه مي شود، آب  معدني و داراي املاح  مفيد براي بدن است، اما اينگونه نيست. در بين مردم اين چنين جاافتاده و حتي فروشندگان اين نوع آب ها، همه را آب  معدني مي خوانند و تحت عنوان آب معدني مي فروشند که اينطور نيست، در شهري مثل بندرعباس که گرماي آن به بالاي 40 درجه هم مي رسد، تابش مستقيم نورخورشيد به اين نوع آب ها آن را آلوده و غيرقابل مصرف مي کند. در اکثر فروشگاه ها و سوپرمارکت هاي اين شهر مغازه داران  به دليل کمبود جا، بطري ها را بيرون از فروشگاه و در معرض آفتاب قرار مي دهند. بي توجهي مرکز بهداشت به اين صحنه ها، باعث شده کسبه بدون دغدغه خاطر و با خيال راحت، تعداد زيادي از اين نوع آب ها را بيرون از مغازه دپو کند  که کسي هم به اين حرکت آنها اعتراض نمي  کند. از اين ها که بگذريم آيا تا به حال گذرتان به انبار مواد غذايي خورده  است، انبارهايي با چندين دهه قدمت که در تمام گوشه و کنار آن، انواع و اقسام حيوانات موذي براي خود خانه اي اختيار کرده اند. انواع و اقسام کنسرو، نوشيدني،آب معدني و... زير خروارها خاک مدفون شده و در بسياري اوقات به همين شکل و بدون رفع آلودگي به دست مشتريان مي رسد. نقش مرکز بهداشت براي برخورد با فروشندگاني که اين چنين به  بهداشت مردم بي توجه هستند چيست؟ آيا آنان مي دانند که تابش مستقيم بر آب هاي بطري شده که فروشندگان خارج مغازه، به خورد خلق الله مي دهند،  باعث آلودگي آب مي شود؟ در مناطق گرمسير، همچون هرمزگان، مواد غذايي زودتر از جاهاي سردسير فاسدشده،  باعث بيماري مي شوند. زمان  نگه داري هر نوع موادغذايي و حتي آب آشاميدني در حالت عادي در اين استان به مراتب کوتاه تر از ديگر مناطق است. اين نکته حساسيت مرکز بهداشت را افزايش مي دهد که بادقت و وسواس بيشتري به سراغ عرضه کنندگان موادغذايي، لبني و... بروند. کم توجهي به آنچه بهداشت ناميده مي شود، باعث شده ميزان ابتلاي شهروندان به بيماري ها، هرلحظه در حال افزايش باشد. در اين رهگذر بايد هم به اين نکته اشاره کرد که در رعايت مسايل بهداشتي، مردم هم سهم به سزايي دارند. مرکز بهداشت بايد در اين زمينه با متخلفان برخورد جدي نمايد.