تعرض به روح وجسم دانش آموزان، تاکي !!

صبح ساحل ، اجتماعی -  تراژدي تنبيه وضرب وشتم دانش آموزان همچنان ادامه دارد و هر از چندگاهي سناريوي آن درگوشه اي از اين کشور نوشته مي شود. اگر در آغاز سال تحصيلي جديد،مدير يک دبستان در بندرعباس درقامت يک معلم و دريک اقدام مديريتي دانش آموزان يک کلاس را تنبيه مي کند، اکنون مي شنويم که يک معلم ورزش دريکي از دبستان هاي مناطق حاشيه نشين سنندج،به ضرب وشتم دانش آموزي مي پردازد که با اعتراض شديد مردمي همراه بوده است. گذشته از اين دو اقدام، درگناوه استان بوشهر نيز، مدير يک مدرسه، بچه ها را به صف کرده وبا لوله پليکا به جان همه افتاده که دراين بين دست يکي از دانش آموزان دچار عفونت شديد مي شود.از استان بوشهر به ورامين استان تهران سفر مي کنيم.دراينجا نيز معلم يک مدرسه، چنددانش آموز افغان را مجبور کرده، دستشان را درکاسه توالت کرده، سپس دردهانشان بگذارند. آنچه بيان شد خبرهاي رسمي ومنتشر شده از تنبيه غيرانساني دانش آموزان طي ماه هاي اخير است ومعلوم نيست درهمين مدت، چنددانش آموز ديگر درمدارس کشور، روح وتن شان مورد تهديد معلم ومدير مدرسه قرار گرفته است. اگر در گذشته اي دور، معلم مکتب خانه، به خود اجازه مي داد، دانش آموزان را به فلک بکشد، حالا چوب فلک، جاي خود را به لوله پليکا داده است.اين را بايد پذيرفت که خواسته هاي نسل امروز با نسل ديروز بسيار متفاوت است، اين تغييرات نسلي را بايد مورد توجه قرار داد.متاسفانه نظام آموزشي نتوانسته، قدم به قدم با اين تغييرات حرکت کند وخود را با شرايط جديد جامعه ودانش آموزان وفق دهد. به عقيده نگارنده، اگر اين اتفاق نيفتد، احتمال وقوع چنين درگيري هايي دور از ذهن نيست. وقتي حوادث هايي اين چنيني را مرور مي کنيم، به اين نکته مي رسيم که رابطه و تعامل بين معلم و دانش آموز نيز بايد تغيير يابد ونياز به تعريف جديدي دارد. اگر درگذشته دور وچند دهه پيش دانش آموز با ديدن معلم خود، درکوچه وخيابان از يک فرسنگي، خود را گوشه اي پنهان مي کرد واز سايه معلم ومدير مي ترسيد، امروز شرايط به شدت تغيير کرده وبا گذشته قابل مقايسه نيست.امروز نمي توان با شيوه وروش دهه هاي گذشته کلاس درس را مديريت کرد و ديگر نمي توان با همان کليشه هاي چند دهه قبل، با دانش آموز برخورد کرد ويا کلاس درس را مديريت کرد. هرچند تنبيه بدني از سوي همه معلمان ومديران سر نمي زند وتنها تعدادمحدودي از آنها، حاضر مي شوند دست روي شاگردشان بلند کنند، اما براي همين تعداداندک نيز بايد چاره انديشيد. براي جلوگيري از تکرار چنين صحنه هايي، بايد نظام آموزشي خود را به روز کند.اين درست که دانش آموز امروزي با دانش آموز ديروز بسيار متفاوت و روش هاي غلط تربيتي درخانواده ها، باعث بروز حرکاتي دور از شأن يک دانش آموز درکلاس درس مي شود، اما اين دليل نمي شود که معلمي يا مديري لوله پليکا به دست بگيرد و تا توان دارد به جان بچه هاي مردم بيفتد. اين را فراموش نکنيم که تنبيه دانش آموزان، تنها در تنبيه بدني خلاصه نمي شود، بلکه هنوز هم هستند معلماني که دانش آموزان را سرکلاس درس، مورد تحقير و استهزاء قرار مي دهند وبه قولي ما خشونت کلامي يا صحبت هاي آميخته با توهين با دانش آموزان رفتار مي کنند. مي شنويم از نزديکان که وظيفه تعليم وتربيت دانش آموزان را برعهده دارند که به جاي تنبيه بدني، از خشونت کلامي استفاده مي کنند واين چنين به روح وروان دانش آموزان آسيب وارد مي کنند. اين کار باعث مي شود، دانش آموز از جاده سلامت جسم و ذهن دور شود.اين احتمال وجود دارد که گسترش تنبيه درمدارس باعث شود که دانش آموز پس از فارغ شدن از مدرسه با انبوهي از عقده هاي رواني و دردهاي جسمي، روانه جامعه، دانشگاه وبازار کار شود. آناني که مرتکب تخلف شده وروح وجسم دانش آموزان را دچار آسيب مي کنند. اين نکته را فراموش نکنند، که نمي توان، آثار رواني را که بردانش آموزان وارد شده وتحقيري که بر وي تحميل شده را پاک کنند. آيا زمان آن فرا نرسيده که با چنين افرادي که مشغول بي فرهنگي و بي اخلاقي در محيط پاک تعليم و تربيت هستند، برخورد قانوني شود. مطمئناً اگر آموزش وپرورش، گزارشي از نحوه برخورد با چنين معلمان و مديران خاطي را منتشر کند و ديگران بدانند که درصورت خطا چه سرنوشتي درانتظار آنهاست، هرگز چنين خطايي نمي کردند. به راستي آيا تنبيه بدني و روحي به عنوان چالش نظام آموزشي از دامن اين نظام پاک خواهد شد؟!