يک جاي کار مي لنگد!!!

صبح ساحل ، اجتماعی - اين روزها آنچه بيش از هر زمان ديگري از زبان آقايان مسوول مي شنويم بحران وکمبود آب است. هر روز اظهار نظري و هر روز آماري از ميزان ذخيره آب در منابع آبي استان هرمزگان . کمبود آب واقعيتي انکارناپذير است. بايد پذيرفت که منابع آب استان تحليل فته و به دليل خشالي و عدم بارش باران، وضعيت روزبه روز بحراني تر مي شود. تصور يک ساعت بي آبي، همچون خوره اي مي ماند که روح و تن آدمي را از درون مي خورد. در ا ين روزهاي بي آبي، مديريت مصرف، نقش تعيين کننده اي براي ادامه حيات دارد. آنهايي که در بندرعباس سکونت دارند خوب مي دانند که عليرغم تمام مشکلات به مدد مديريت خوب، قطعي هاي طولاني مدت، سراغ شهروندان نيامده و همه چيز بر وفق مراد يوده است. اما آنچه طي روزهاي گذشته جمعيت زيادي از شهروندان بندرعباس را  دچار مشکل کرد، قطع آب به دليل تخريب وشکستگي لوله هاي آب بود. اگر سري به شهر بندرعباس بزنيد، چهارگوشه شهر پر شده از ماشين آلات و ادوات شهرداري که درحال اجراي پروژه هاي عمراني متعددي هستند. پروژه هايي که بدون ترديد در زندگي مردم شهر نقش خواهد داشت. اين را بايد باور داشت ، نظارت و مديريت پروژه ها از نکات کليدي در رسيدن به اهداف هر پروژه اي است. اما متاسفانه در بسياري از پروژه ها، آنچه ناديده گرفته مي شود. نظارت دقيق و جدي بر اجراي آنهاست. نبود يک مديريت واحد شهري ، همه دستگاه هاي خدمات رسان را با يک چالش جدي روبرو کرده است. متاسفانه براي اجراي پروژه اي همچون پروژه هاي عمران شهري،هماهنگي ها آنگونه که بايد باشد نيست. براي احداث معبر و يا خياباني، نياز است که حفاري هايي انجام شده تا مسير بازگشايي شود. هماهنگي تنها به يک نامه ختم مي شود. پيمانکار ومجري پروژه، ماشين آلات راهسازي را به محل انتقال مي دهد. حفاري وتخريب بناهاي واقع درمسير اجراي پروژه آغاز مي شود. بيل مکانيکي به تاسيسات زيربنايي شامل لوله هاي آب و فاضلاب چنان ضربه اي وارد مي کنند که به يکباره تمام محل اجراي پروژه درآب غرق مي شود. آب چون رودي خروشان سرازير مي شود. باتماس تلفني، گروه اتفاقات شرکت آب و فاضلاب وارد عمل مي شوند. بيش از 12 ساعت تلاش گروه نتيجه مي دهد و دوباره آب وارد لوله ها مي شود.  فردا دوباره داستان تکرار مي شود. اين بار در چندمتري ديروز طي 2 روز چندين ليتر آب به راحتي هدر رفت. در شرايطي که قطره آب براي ما ارزش طلا را دارد، چرا با سهل انگاري و با هدف اجراي پروژه اي، چنين بلايي سر تاسيسات زيربنايي مي آوريم. مگر پيمانکار پروژه، از وجود اين تاسيسات بي اطلاع است که چنين مي کند؟

نبود مديريت واحد شهري  منجر به بروز چنين حوادثي مي شود. براي اجراي چنين پروژه اي با آن گستردگي نياز به هماهنگي و همکاري تمام دستگاه هاي خدمات رسان دارد. پرسشي که مطرح مي شود اينکه: اگر هماهنگي و همکاري وجود دارد پس چرا پيمانکار خوب توجيه نمي شود که مراقبت تاسيسات باشد؟ و اگر هماهنگي وجود ندارد که واقعاً بايد تاسف خورد. بايد پذيرفت که يک جاي کار مي لنگد. در بندرعباس، که به کارگاه سازندگي تشبيه شده، روزانه پروژه هاي مختلفي در راستاي توسعه شهري اجرا مي شود. اگر هر دستگاه خدمات رساني، به ميل خود، پروژه اي را اجرا کند و با برنامه هاي دستگاه هاي ديگر هماهنگ نباشد بايد هر روز شاهد اتفاقات و حوادث گوناگون باشيم. آيا زمان آن فرانرسيده که با ايجاد يک مديريت واحدشهري، کارها را مديريت کرد تا از اتلاف انرژي و نيروي انساني جلوگيري کرد؟ ومردم در رفاه و بدون استرس زندگي عادي خود را دنبال کنند.