من فقط اداي وکالت را درمي‌آوردم

صبح ساحل ، هنری - احسان عليخاني در گفتگو با منصور ضابطيان به خاطره دستياري خود در سال 78 اشاره کرد که با اخراجش از پروژه ناکام مانده بود.به گزارش مهر، گفتگو با احسان عليخاني مجري تلويزيون و تهيه‌کننده «ماه عسل» به سوالات منصور ضابطيان پاسخ داد.وي در اين گفتگو با اشاره به اينکه در دبيرستان رشته انساني خواند تا وکيل شود، گفت: در زماني که تعداد متقاضيان پنج برابر صندلي‌ها بود، در کنکور رتبه خوبي آوردم و در دو رشته حقوق و مديريت قبول شدم.

در رويا با قاضي دست به يقه مي‌شدم

اين مجري درباره علاقه‌اش به حقوق اينگونه توضيح داد: يکي از تفريحات من در تابستان اين بود که در اتاقم يک فضاي دادگاه درست مي‌کردم و به عنوان وکيل بلند مي‌شدم و از يک متهمي‌ دفاع مي‌کردم و حتي در روياهاي خودم بعضي وقت‌ها با قاضي دست به يقه مي‌شدم.

عليخاني ادامه داد: يک آشنايي داشتم که از علاقه من به حقوق باخبر بود و در زماني که قصد انتخاب واحد ميان حقوق و مديريت را داشتم، من را در تابستان به دادگاه خانواده برد. بيش از يک ساعت در راهرو‌هاي دادگاه قدم زدم و فضايي متفاوت را تجربه کردم که متوجه شدم اصلا آدم اين کار نيستم زيرا هرگز نتوانستم فضاي کتک کاري‌ها و دعواهايي را که آنجا رخ مي‌دهد تحمل کنم. بنابراين تازه متوجه شدم من فقط اداي وکالت را دوست دارم ولي به خود وکالت اصلا علاقه نداشتم.

مجري برنامه «ماه عسل» تأکيد کرد: پس از اين موضوع رشته مديريت بازرگاني را که آن زمان براى خودش اسم و رسمي‌ داشت انتخاب کردم و به دانشگاه تهران رفتم.وي به علاقه‌اش به سينما و تلويزيون اشاره کرد و گفت: من از همان 17 تا 18 سالگي عشق به اين فضاي هنر و به ويژه تلويزيون را حس مي‌کردم.عليخاني در پاسخ به اينکه چه کساني در تلويزيون برايت جذابيت داشتند، اظهار کرد: هنوز هم فکر مي‌کنم که خيلي از کارهايي که در دوراني که من در دبيرستان بودم پخش مي‌شد، کارهاي خيلي خوبي بودند.

وي ادامه داد: شبکه آي فيلم در حال پخش مجدد سريال «سربداران» است. دوران کودکي وقتي اين سريال را مي‌ديدم، يک ترسي من را مي‌گرفت و به همين دليل الان فکر مي‌کنم محمد علي نجفي خيلي خوب آن فضا را ترسيم کرده است، چون اصلا قرار بود از آن فضا بترسي و دقيقا در همان ايام در  تاريخ همچين فضايي حاکم بوده است.

اجراي منوچهر نوذري بي‌نظير بود

مجري و تهيه‌کننده «پشت صحنه» به اجراي مجريان تلويزيون در آن زمان اشاره کرد و گفت: در آن دوران اجراي منوچهر نوذري را بيشتر از همه دوست دارم و در واقع بايد بگويم بي نظير بود و البته فخرايي و عالمي‌ و مقامي را هم دوست داشتم، زيرا ديدني‌ها بخشي از زندگي همه ما ايرانيها بود.

وي در بخش ديگري از گفتگوي خود با ضابطيان درباره تجربيات سال‌هاي گذشته‌اش در تلويزيون اظهار کرد: سال 78 بود که من در يک فيلم سينمايي دستيار کارگردان بودم. از من خواستند تا يکي از بازيگران را صدا کنم که سر صحنه بيايد. من هم به راه‌پله خانه‌اي که لوکيشنمان بود رفتم و گفتم که خانم فلاني لطفا بفرماييد سر صحنه. يک بار ديگر هم او را بلند صدا کردم. بعد از اين آن خانم که معروف است و اسمش را نمي‌آورم از اتاق گريم بيرون آمد و به کارگردان گفت اين آقا بايد مي‌آمد آرام و در اتاق گريم از من خواهش مي‌کرد که سر صحنه بيايم اما حالا با اين برخورد اينجا يا جاي من است يا جاي ايشان و به من اشاره کرد.اين مجري ادامه داد: سر همين موضوع فرداي آن روز از من خواستند که ديگر سر کار نيايم. سال‌ها بعد آن خانم را جايي ديدم و او به من گفت که خيلي دوست دارد در «ماه عسل» با من گفتگو کند من هم اتفاق آن سال را به او يادآوري کردم اما او چيزي يادش نمي‌آمد و بابت آن برخورد ناراحت شده بود. من هم به شوخي به او گفتم اگر به برنامه من آمديد اين بار قول مي‌دهم ديگر شما را آنطوري صدا نکنم.عليخاني درباره تجربيات بعدي‌اش توضيح داد: پس از آن کار به تلويزيون رفتم و زماني که مهندس جعفري جلوه مدير شبکه يک بود با مدير گروه اجتماعي اين شبکه قرار گذاشتم و با اعتماد به نفس به او گفتم که فقط يک دوربين مي‌خواهم تا گزارش تهيه‌ کنم. آن زمان مراحل اداري مختلفي براي گرفتن دوربين بايد طي مي‌شد و مثل حالا ساده نبود. مدير گروه اجتماعي هم اين ريسک را کرد و کار را به من جوان 19 ساله سپرد. من برايشان سه آيتم 10 دقيقه‌اي ساختم که در سه شب قدر از تلويزيون پخش شد.

شنيدم دکتر لاريجاني هم سه آيتم 10 دقيقه‌اي مرا پسنديده است

مجري ماه عسل يادآور شد: اين کار در سه لوکيشن مختلف حس و حال مادران شهدا و فضاي شب‌هاي قدر را ترسيم مي‌کرد و فضاي بي نظيري داشت. کارها در تايم خوبي هم پخش شدند و آن زمان جعفري جلوه خيلي از اين کار خوشش آمده بود حتي شنيدم دکتر لاريجاني هم از برنامه استقبال کرده است البته نمي‌دانم اين موضوع درست است يا خير.وي اضافه کرد: پس از آن به پروژه‌هاي مختلف معرفي شدم تا آيتم برنامه‌هايشان را بسازم. «ميعاد شبانه» برنامه‌اي به تهيه کنندگي مصطفي موسوي بود که شبي دو آيتم از من در آن پخش مي‌شد چند وقت پيش جلسه پرسش و پاسخي با دانشجويان دانشکده خبر داشتم و آنها از من سوال کردند چرا کمتر سر و کله‌ام در رسانه پيدا مي‌شود من آن روز گفتم به خاطر اينکه به سختي وارد قاب جادويي شده‌ام.عليخاني يادآور شد: بنابراين قدر جايگاهم را بيشتر مي‌دانم. آن زمان فقط آيتم‌هاي من پخش مي‌شد کم کم به وسيله صدا با مخاطب ارتباط گرفتم. کمي‌ بعد دستم هم وارد کادر شد و گزارشگري را تجربه کردم تا سرانجام به اجرا رسيدم. در برنامه «پسرهاي ايروني» به تهيه کنندگي امير حسين خرمشاهي گزارشگر بودم و جواد مولانيا مجري بود که در استوديو حضور داشت من به واسطه آن برنامه کل کشور را رفتم و آيتم گرفتم.

گزارشگري مثل ليسانس مي‌ماند

وي تصريح کرد: گزارشگري کلاس فوق العاده اي براي اجراست و مثل ليسانس است که بايد آن را بگيري تا به مرحله اجرا برسي. گزارش‌هاي من در آن برنامه آنقدر زياد شده بود که گاهي آيتم‌ها از بخش استوديو بيشتر مي‌شد.

اين مجري همچنين در اين گفتگو به برنامه «زير تيغ چراغ برق» اشاره کرد که براي ساخت آن يک ساعت و نيم هربار با بچه‌هاي شيطان يک محله زير تير چراغ برقشان گفتگو مي‌کرده و نتيجه اين گفتگو‌ها در هفت دقيقه روي آنتن مي‌رفته است.