هر سال با فرا رسیدن دوازدهم اردیبهشتماه،رسانهها، مسئولان و نهادهای مختلف از مقام معلم تجلیل میکنند. سخنان پرطمطراق، جملات زیبا و وعدههایی که در ظاهر بوی احترام میدهند، فضای جامعه را پر میکند اما آیا این قدردانیها از سطح شعار فراتر میروند؟
در عمل، معلمان همچنان با مشکلات مزمن و عمیقی دستوپنجه نرم میکنند از جمله حقوق پایین، امنیت شغلی مبهم، نبود امکانات کافی در مدارس، تبعیضهای ساختاری و بیتوجهی به شأن و جایگاه واقعی آموزش و پرورش. وعدههایی چون افزایش حقوق، بهبود شرایط رفاهی، یا ارتقای منزلت معلمان، سالهاست که به دفعات تکرار میشوند؛ اما در نهایت، در لابهلای بحرانهای اقتصادی و اولویتهای دیگر گم میشوند.
روز معلم نباید تنها به قاب عکسهایی از گُل و شیرینی خلاصه شود؛ بلکه باید فرصتی باشد برای بازنگری در سیاستها، شنیدن صدای معلمان و عمل به وعدهها. تجلیل واقعی از معلم، تنها در گفتار نیست؛ بلکه در اقدام و اصلاح نظامی است که آموزش را به حاشیه رانده است. تکریم از معلم بودجه میخواهد، سیاستگذاری عادلانه میطلبد، نه فقط یک شاخه گل پژمرده و یک وعدهی توخالی.
معلم را با احترام زبانی، نمیتوان راضی نگه داشت. وقت آن است که لبخندهای ساختگی را کنار بگذاریم و واقعیتها را ببینیم؛ آموزش بدون معلم باانگیزه، یعنی آیندهای بیسواد.
تبلیغات متنی
جدیدترین اخبار
صدور بیش از ۲۰۰ هزار بارنامه در هرمزگان
تشکیل کمیتهای متشکل از ایران، آمریکا و لبنان برای تثبیت آتشبس در لبنان
رشد اقتصادی کشور در ۱۴۰۴ منفی اعلام شد
هند میزبان نشست وزیران نفت و انرژی بریکس
تداوم صادرات نفت با سناریوهای متنوع
۲۶ درصد از مطالبات گندمکاران پرداخت شد
جمعیت یارانهبگیران زیاد شد! در حال حاضر ۷۳ میلیون نفر از جمعیت کشور یارانه نقدی دریافت میکنند
تخصیص ۱۷ میلیارد دلار وام توسط آمریکا برای تسریع ساخت ۱۰ راکتور هستهای
پیشرفتهترین ناو هواپیمابر چین از تنگه تایوان عبور کرد
آمادهایم در توافق با آمریکا به ایران کمک کنیم
از روز یکشنبه تاکنون حمله هوایی رصد نشده است
آمادهباش ۶۵۰ پایگاه هلال احمر برای پوشش مراسم محرم
ادعای سنتکام درباره تداوم حضور ۲ ناو هواپیمابر آمریکایی در منطقه
اختلال همه بانکها تا پایان امشب رفع میشود
آغاز دور پنجم مذاکرات لبنان و اسرائیل در واشنگتن
