هر سال با فرا رسیدن دوازدهم اردیبهشتماه،رسانهها، مسئولان و نهادهای مختلف از مقام معلم تجلیل میکنند. سخنان پرطمطراق، جملات زیبا و وعدههایی که در ظاهر بوی احترام میدهند، فضای جامعه را پر میکند اما آیا این قدردانیها از سطح شعار فراتر میروند؟
در عمل، معلمان همچنان با مشکلات مزمن و عمیقی دستوپنجه نرم میکنند از جمله حقوق پایین، امنیت شغلی مبهم، نبود امکانات کافی در مدارس، تبعیضهای ساختاری و بیتوجهی به شأن و جایگاه واقعی آموزش و پرورش. وعدههایی چون افزایش حقوق، بهبود شرایط رفاهی، یا ارتقای منزلت معلمان، سالهاست که به دفعات تکرار میشوند؛ اما در نهایت، در لابهلای بحرانهای اقتصادی و اولویتهای دیگر گم میشوند.
روز معلم نباید تنها به قاب عکسهایی از گُل و شیرینی خلاصه شود؛ بلکه باید فرصتی باشد برای بازنگری در سیاستها، شنیدن صدای معلمان و عمل به وعدهها. تجلیل واقعی از معلم، تنها در گفتار نیست؛ بلکه در اقدام و اصلاح نظامی است که آموزش را به حاشیه رانده است. تکریم از معلم بودجه میخواهد، سیاستگذاری عادلانه میطلبد، نه فقط یک شاخه گل پژمرده و یک وعدهی توخالی.
معلم را با احترام زبانی، نمیتوان راضی نگه داشت. وقت آن است که لبخندهای ساختگی را کنار بگذاریم و واقعیتها را ببینیم؛ آموزش بدون معلم باانگیزه، یعنی آیندهای بیسواد.
جدیدترین اخبار
توافق بر سر پرونده هستهای ایران مهم است
دیدار دیپلمات ایرانی با رئیس آژانس دولتی امور ادیان گرجستان
غیبت احتمالی دانشجویان در امتحانات «موجه» تلقی می شود
کشورهای خلیج فارس مسیری برای حمله به ایران نخواهند بود
۱۵۰ نفر از مصدومان وقایع اخیر در آیسییو بستری هستند
تیم فرهاد مجیدی متوقف شد
تقدیر از مدالآوران دختر رشته کیکبوکسینگ
بازدید از امکانات و ظرفیتهای هیئت ورزشهای روستایی و بومی بندرلنگه
با قدرت در جامجهانی شرکت میکنیم
شاهکار بندرعباسیها در خانه حریف
رئیس کمیته مسابقات بانوان، آی تی و مشاور هیئت منصوب شدند
فولاد هرمزگان بیرون از خانه سه امتیاز کسب کرد
خدمات رایگان پزشکی به اهالی روستای سرجوئیه رودان
مجوزهای گمرکی سیستمی میشود
مصاف تیم ملی فوتسال ایران با عربستان
رکورد عجیب، قیمت دلار از ۱۵۱ هزار تومان گذشت
