برخورد دوگانه مجلس با خودی‌ها وغیرخودی‌ها

در عرصه سیاست ایران، رفتارهای دوگانه و رویکردهای سلیقه‌ای به مسائلی که باید با معیارهای قانونی و کارشناسی بررسی شوند، پدیده‌ای غریب نیست. یکی از نمونه‌های بارز این روزهای چنین رفتارهایی، عملکرد مجلس شورای اسلامی در قبال عبدالناصر همتی و وزیر نیروی دولت سیزدهم است. همتی به‌عنوان وزیر اقتصاد، بارها از سوی همین مجلس با شدیدترین انتقادات مواجه شد و حتی به‌نوعی مسئول تورم، افزایش نرخ ارز و مشکلات اقتصادی معرفی گردید و در نهایت استیضاح شد. اکنون عملکرد وزیر نیرو که برخاسته از جناح مورد حمایت مجلس و از وزیران دولت قبل است، با مماشات و بی‌عملی روبه‌رو شده؛ در حالی‌که بحران آب، خاموشی‌ها و ناتوانی در مدیریت منابع همگان را متأثر کرده است.

همتی اگرچه نقدهای زیادی بر عملکردش وارد است، اما نحوه برخورد مجلس با او نشان‌دهنده نوعی تسویه‌حساب سیاسی بود. حال که وزیر نیروی دولت فعلی با چالش‌های جدی در مدیریت منابع آب، برق و حتی تعامل با بخش خصوصی روبه‌روست، نه تنها استیضاح نمی‌شود، بلکه برخی نمایندگان به‌صراحت از ادامه کار او حمایت می‌کنند.

مردم در نقاط مختلف کشور، به‌ویژه مناطق مرکزی و جنوبی، از بی‌برقی، بی‌آبی و افزایش هزینه‌های انرژی گلایه‌مندند. بسیاری از این مشکلات ناشی از سوءمدیریت وزارت نیروست. اما مجلس که خود را "انقلابی" می‌خواند، از ابزار نظارتی خود در قبال این وزارتخانه استفاده مؤثر نمی‌کند.

مشکل زمانی بغرنج‌تر می‌شود که می‌بینیم عملکرد ضعیف وزیر نیرو نه تنها به پرسشگری نمی‌انجامد، بلکه توسط برخی نمایندگان توجیه هم می‌شود. گویا اگر فردی «خودی» تلقی شود، ناکارآمدی‌اش هم توجیه‌پذیر است، اما اگر «غیرخودی» جناحی باشد، برای همان مشکلات باید محاکمه شود. این همان سیاست یک بام و دو هوای آشناست که به اعتماد عمومی ضربه زده است.

رویکرد دوگانه مجلس نه تنها عدالت را خدشه‌دار می‌کند، بلکه موجب تضعیف نهادهای نظارتی، بی‌اعتمادی عمومی و تکرار خطاهای مدیریتی می‌شود. اگر مجلس واقعا به منافع مردم وفادار است، باید فارغ از تعلق جناحی، بر اساس شایستگی و عملکرد افراد قضاوت کند.

کلام آخر اینکه تداوم رفتارهای دوگانه، مجلس را از جایگاه نظارتی و مردمی‌اش دور می‌سازد و آن را به ابزاری برای تسویه‌حساب سیاسی یا حمایت جناحی تبدیل می‌کند. مطالبه مردم از مجلس، سیاست‌ورزی عادلانه است؛ نه محافظت از ناکارآمدان خودی و حمله به منتقدان غیرخودی