فاجعـه اسکله شهیـد رجائـی و ده‌ها سوال بی‌پاسخ

پس از گذشت چهل روز از درگذشت 57 تن از هم‌وطنانمان در حادثه انفجار بندر شهید رجایی، اگر چه یک ملت به صورت همدل در کنار هم قرار گرفتند و یک ایران، یکپارچه بغض شد و هرکسی از هر کجای کشور تا عمق جان ابراز همدردی کرد و بندرعباس را تنها نگذاشت و مسئولین را نیز به تکاپو و حرکت واداشت تا در حدتوان از درد و غم این فاجعه بکاهند، اما تلفات و خسارات آنقدر شدید بود که شاید سال‌ها اثر زخم آن بر جان و تن کشور باقی بماند. در این حادثه همه مسئولان از رئیس جمهور تا وزرای کشور و راه و شهرسازی تا قوه قضاییه و استاندار و نمایندگان در آن روزهای تلخ و بحرانی پای کار آمدند، دادگستری هرمزگان در قلب بحران حضور داشت و همچنان پیگیر دیه و بیمه جانباختگان و خسارت‌دیدگان و شناسایی و برخورد با عاملین‌ و مقصرین این حادثه دلخراش است و خوشبختانه بندر شهید رجایی بلافاصله به چرخه فعالیت بازگشت ولی با گذشت یک ماه از این فاجعه‌ هنوز به ده‌ها سؤالی که در اذهان وافکار عمومی ایجاد شده پاسخی قانع‌کننده داده نشده است.بر همگان روشن است که فاجعه پایانه باربری سینا در اسکله شهید رجائی تنها یک انفجار نبود؛ بلکه انفجار بی‌کفایتی، بی‌مسئولیتی و ساختارهای پوسیده‌ای است که در غیاب نخبه‌سالاری گریبان این‌مرز وبوم را گرفته است.چه کسی پاسخگوی جان‌های از دست رفته دراین حادثه است؟سؤال ساده‌ است، اما هنوز پاسخی در کار نیست. چگونه ممکن است مواد شیمیایی خطرناک، بدون نظارت دقیق و بدون اظهار صحیح وارد بندری شود که مهم‌ترین شریان تجاری کشور است؟مگر گمرک، بندر، بازرسی و سامانه‌های هوشمند برای همین طراحی نشده‌اند؟ اگر محموله به اشتباه “کالای معمولی” ثبت شده، پس سامانه‌های کنترلی چه کاره‌اند؟ چرا در محوطه امن دپو نشده بودند؟اصول حمل‌ونقل بین‌المللی به‌وضوح برای نگهداری کالاهای خطرناک استانداردهایی مشخص کرده‌اند. اما به‌نظر می‌رسد یا این مقررات برای ما جدی گرفته نمی‌شوند، یا ساختارها آن‌قدر غیرشفافند که تخلف به‌راحتی قابل پنهان‌کاری است.

سکوت تلخ مسئولان بومی در حالی که خانواده‌ها در سوگ نشسته‌اند، معنادار است‌. آیا نمايندگان مجلس شورای اسلامی نباید وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان بنادر را در این زمینه بازخواست کنند؟هر چند نمایندگان هرمزگان در نطق ها و تذکرات خود خواستار جبران خسارت و مشخص شدن مقصران در این فاجعه شدند اما در کل کشور فقط یکی از نمایندگان هرمزگان خواستار استعفای وزیر راه و شهرسازی شد.نهادهایی چون هیئت ویژه مجلس، کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی و قوه قضائیه ورود کرده اند، اما آیا برخوردی جدی در کار است؟ آیا شرکت واردکننده کالای خطرناک به مردم معرفی خواهد شد؟ آیا مدیر بندر یا گمرک پاسخگو خواهند بود؟میزان دقیق خسارت وارده به مجتمع بندری شهید رجایی چقدر است و چه شرکتی باید این خسارت را جبران کند؟اگر این انفجار در کشوری دیگر رخ می‌داد آیا مدیران برکنار نمی‌شدند؟ آیا رسانه‌ها تا ریشه‌یابی حادثه دست از پیگیری برمی‌داشتند؟ آیا پارلمان، جلسه اضطراری تشکیل نمی‌داد؟ تفاوت ما در چیست؟

و کلام آخر اینکه انفجار بندر شهید رجایی یک فاجعه انسانی، اقتصادی و ساختاری است. اما اگر به‌جای شفاف‌سازی، پنهان‌کاری کنیم، این تنها یک آغاز است بر موج‌سواری رسانه‌های معاند و مخالف نظام. اعتماد عمومی نه با سخنرانی، بلکه با پاسخ‌گویی و شفافیت بازمی‌گردد.امروز مردم حق دارند بدانند؛ چه کسی باعث این فاجعه شد و چه کسی باید پاسخ دهد؟