نگاهی به یک سالگی دولت پزشکیان

در شانزدهم تیر سال گذشته بود که ریاست جمهوری مسعود پزشکیان مسجل شد. این انتخاب حالا یک سال از عمرش می‌گذرد و اگرچه یک سال برای قضاوت در مورد عملکرد هر دولت عمر کوتاهی است اما همین مدت کوتاه هم در رفتارشناسی دولت موثر است.

او در زمانی به عرصه پا نهاد که توانست با عملکردی قابل قبول البته با همراهی و کمک مقام معظم رهبری، اعتماد عمومی را جلب کرده و نشاطی نسبی به فضای سیاسی و اجتماعی کشور وارد سازد.

نخست آن‌که شعار اصلی او وفاق و همدلی بود و ضمن جلب نزدیک به پنجاه درصد جمعیت کشور به پای صندوق‌های رای از واگرایی‌های بیشتر جلوگیری کرد.همچنین به نظر می‌آید منتهای توانش در این عرصه را در ساحت‌های دیگر هم به کار گرفت و توانست در هم افزایی سطوح بالای حاکمیت چون قوه‌ی قضائیه، مجلس، نیروهای نظامی و... با دولت، اقدامات قابل قبولی را ارائه دهد. هر چند در این مقوله هم نیاز به همراهی و مساعدت بیشتر با دولت احساس می‌شود.

موضوع مهم دیگر عملکرد او در حیطه‌ی روابط خارجی بود. او در این حیطه توانست ضمن به کارگیری دیپلمات‌ها و مشاورینی مجرب البته در هماهنگی کامل با حاکمیت، اقدامات موثری در بهبود روابط با همسایگان بردارد. همینطور در فاز دیگری آن هم با هماهنگی با نظام، تلاش زیادی به خرج داد تا در چند مرحله مذاکره با آمریکا ضمن مدیریت تخاصم با آن به توافقی دست یابد اما علی رغم این تلاش ارزشمند چون طرف مقابل راهبرد متفاوتی را اتخاذ کرده بود این تلاش به نتایج لازم منتهی نشد چه آنکه به گفته‌ی کارشناسان راهبرد آمریکا در سطح کلان حاکمیت این کشور فارغ از حزب و شخص راس کار، از سال 1396 به بعد نسبت به کشورمان دچار تغییراتی شد که این تغییر راهبرد در ترور سردار سلیمانی، خروج آمریکا از برجام، تداوم شدت تحریم‌ها در دولت بایدن و رفتار کنونی دولت ترامپ با کشورمان تجلی یافته است.

عملکرد دیگر دولت پزشکیان که قابل بررسی است مربوط به تجاوز 12 روزه‌ی اخیر اسرائیل علیه کشورمان است که علی رغم ماشین تبلیغاتی قدرتمند معاند خارجی و عده‌ای قلیل خیانتکار داخلی هم قابل قبول است چه آنکه با وجود غافلگیری در تهاجم، دولت در اداره امور کشور، تامین مایحتاج عمومی و اقداماتی از این دست نسبتا موفق عمل کرد.

البته مطالب فوق به نشانه‌ی بی نقص بودن عملکرد این دولت نیست چه آنکه مشکلات گسترده‌ی اقتصادی که بسیاری از آن‌ها هم ریشه‌ای‌ست، فشارهای مضاعفی را بر مردم وارد می‌کند خصوصا که این فشارها با ناترازی‌های قبلی و تبعات جنگ اخیر هم مقارن شده است. همینطور در بهبود و تلطیف فضای سیاسی و اجتماعی کشور جای کار بسیار است که همراهی و مساعدت بخش‌هایی غیر از دولت را هم می‌طلبد.

از این روی به گفته‌ی کارشناسان دولت پزشکیان در یکی از حساس‌ترین و پیچیده ترین مقاطع تاریخ معاصر کشور بر سر کار آمد چه از روز اول مراسم تحلیفش که شهید اسماعیل هنیه در ایران ترور شد و چه در ادامه‌ی آن که با روی کار آمدن ترامپ شاهد تشدید فشارها و همدستی‌اش در تجاوز اخیر به کشورمان بودیم. از این رو این دولت برای ادامه‌ی کار مسیر پرچالشی را پیش‌رو دارد. برای پیمودن این مسیر پر چالش و دشوار همراهی تمامی ارکان حاکمیت با آن حیاتی است.

پس همگان بدانند در این شرایط بسیار حساس و دشوار، انسجام ملی بهترین یار و مددکار کشور خواهد بود کمااینکه این حقیقت در جنگ تحمیلی 12 روزه اثبات شد. ضمن قدرشناسی از این سرمایه‌ی ارزشمند یعنی انسجام ملی، باید آن را در اعتلا و پیشرفت کشورمان به کار گرفت و بدانیم موفقیت دولت موفقیت کشور است