شکست اعتبار مسئولان در پروژه فاضلاب

حتی این بیت معروف فردوسی را که زیب مقال خود قرار داده‌ام وارونه خواند: « بزرگی سراسر به گفتار نیست دو صد گفته چون نیم کردار نیست» امیدوارم جنابعالی نیز در سایه‌ی تلاش مجدانه‌ای که در حل این مشکل کمر همت بسته و یا خواهید بست در آینده مصداق وارونه‌ی این مصرع قرار نگیرید. استاندار محترم کسی به فکر دریا نیست. بندرعباس شهری‌ست که فاضلاب آن به دریا می ریزد. سال‌هاست که از اجرایی شدن طرح جمع‌آوری فاضلاب و بهره برداری از تصفیه خانه فاضلاب شهر بندرعباس می‌گذرد ولی هنوز مسئولین امور فاضلاب نتوانسته‌اند فاضلاب این شهر را در حد مطلوب و مطابق با استاندارد زیست محیطی حداقل برای آبیاری فضای سبز شهری استفاده کنند. بنا به بررسی‌های صورت گرفته توسط سازمان محیط زیست از ابتدای شروع بکار این تصفیه خانه، آلودگی در خروجی آن مشهود بوده و آلودگی میکروبی در پساب خروجی تصفیه خانه‌های بندرعباس بالا تر از حد مجاز است.

روزانه میلیون‌ها لیتر فاضلاب شهری خام، بد بو، کدر به همراه کف از طریق خور گورسوزان و دیگر کانال‌های شهر و شهرک نیروی دریایی (هدیش) وارد دریا می‌شود و مسئولین این شهر از اداره‌ی آب و فاضلاب گرفته تا محیط زیست به‌عنوان دستگاه نظارتی و حاکمیتی، شورای اسلامی شهر، شهرداری، بهداشت، دادگستری و استانداری بی‌تفاوت نسبت به این موضوع مهم از کنار آن می‌گذرند آیا این خود ظلم بزرگی به محیط زیست و دریا نیست؟

بزرگترین و خطرناکترین حوضه‌ی آب‌ریز فاضلاب مربوط می‌شود به انتهای خورگورسوزان مرز ساحل محله‌ی سیم بالا و سرریگ. جالب است بدانید تنها پیست قایقرانی و هتل پنج ستاره‌ی هرمز که احتمالا یکی از ستاره‌های آن رایحه‌ی فاضلاب است در مجاورت این رودخانه فاضلاب واقع شده‌اند. به نظر می آید اجحافی از این عظیم‌تر در حق محیط زیست دریا و آبزیان نمی‌توان سراغ داشت. حال سؤال از مسئولین این است، بندرعباس شهری توریستی و مهمترین بندر تجاری و اقتصادی ایران که سالانه میلیون‌ها گردشگر به خود می‌بیند با درآمدی شایان توجه باید ساحلی این چنین متعفن داشته باشد؟ ظاهرا هدایت فاضلاب به دریا راحت‌ترین راه حلی است که به فکر مسئولین آب و فاضلاب این شهر رسیده است. هر تازه واردی که برای اولین بار در این شهر با دریا روبرو می‌شود بوی فاضلاب را بجای بوی دریا اشتباه می‌گیرد و گمان می برد که بوی دریا این چنین متعفن است.

اساسا قدم زدن در پیاده رو و در امتداد ساحلِ سرشار از فاضلاب بد بو و متعفن، چه ارزشی جز بیماری و استنشاق میکروب دارد؟ می‌گویند « کاغذ زباله نیست، مدیریت پسماند شهری » و شعارهایی از این دست که تنها در حد شعار باقی مانده، آیا آب این مایع حیاتی که زنده بودن موجودات و طبیعت وابسته به آن است و شهر و کشور ما نیز با کمبود آن روبروست اینقدر برای مسئولین این شهر مهم نیست که روزانه باید میلیون‌ها لیتر از آن صرف آلوده کردن محیط زیست، دریا و آبزیان شود؟

مگر اینگونه هدر رفتن آب مغایر با شعارهای تبلیغاتی اداره‌ی آب و فاضلاب در باب صرفه‌جویی از آب نیست ؟ آیا این همه تلاش و صرف بودجه و هزینه برای اجرای پروژه جمع آوری فاضلاب و احداث تصفیه خانه فاضلاب برای آلوده کردن طبیعت و دریا و داشتن شهری متعفن و تبدیل ساحلی زیبا و بکر به ساحلی مملو از فاضلاب و آلودگی بوده است ؟ آیا نفس کشیدن هوای پاک در کنار ساحل و تناول غذایی سالم از دریا حق طبیعی مردم این دیار نیست که سال‌ها با دریا زیسته‌اند؟

اینها سؤالاتی است که مسئولین باید به آن پاسخ گویند و حقوق شهروندی مردم بندرعباس ایجاب می‌کند قاطعانه از مسئولین تقاضا کنند هر چه زودتر فکر و چاره‌ای برای حل این مشکل بیندیشند تا حقوق مردم، محیط زیست و دریا حداقل در این بخش پایمال نگردد.