حمایت از بازماندگان گذرا نباشد

این روزها یادآور لحظاتی است که آسمان بندر تیره شد و دل‌های بسیاری در سراسر ایران به درد آمد.

روزی که روح جمعی بندر، اسکله و مردم هرمزگان داغدار شد. مردان و زنانی که صبح، با امیدِ نان حلال از خانه بیرون رفتند و دیگر هرگز بازنگشتند. نام و یاد آن عزیزان، علاوه بر سنگ قبرها در خاطرات همکارانشان، در دل همسران و فرزندانشان و در وجدان بیدار مردم این دیار حک شد.

امروز، به یاد آن روز وآن عزیزان دست به سینه برپا می‌ایستیم، سکوت می‌کنیم و با تمام وجود به روح پاک درگذشتگان این سانحه درود می‌فرستیم.

برای دست‌هایی که در سکوتِ دریا جا ماند، اما رزق حلالشان تا همیشه زبانزد عام وخاص خواهد بود.

در کنار یاد عزیزان از دست رفته، نباید فراموش کنیم که بازماندگان این حادثه، همچنان با آثار روحی، روانی و معیشتی آن دست و پنجه نرم می‌کنند. همسرانی که بار زندگی را به تنهایی بر دوش می‌کشند، فرزندانی که جای خالی پدر و مادر را هر روز در خانه، مدرسه و آینده خود احساس می‌کنند و پدر و مادرانی که هنوز چشم‌ به‌راه فرزندی هستند که دیگر بازنمی‌گردد.

سالروز این حادثه دردناک تذکری است به همه ما که حمایت از بازماندگان، یک احساس گذرا نیست، یک مسئولیت دائمی است. رسیدگی به وضعیت معیشتی، درمانی و روحی خانواده‌ها و ثبت شهادت جانباختگان حادثه شهید رجایی باید در دستور کار جدی نهادهای مسئول قرار گیرد. هر بار که نام حادثه اسکله شهید رجایی را می‌آوریم، باید یادمان باشد که پشت این نام، خانواده‌هایی هستند که چشم امیدشان به توجه و همراهی جامعه و مسئولان است.

در این حادثه تلخ، یک ملت همدلانه در کنار هم قرار گرفتند و ایران یکپارچه بغض شد. در جریان این حادثه تلخ، همه مسئولان از رئیس جمهور گرفته تا وزرا و از استاندار گرفته تا نمایندگان مردم پای کار بودند تا اندکی از آلام خانواده‌های حادثه‌دیدگان کاسته شود. قوه قضائیه و دادگستری هرمزگان در قلب بحران حضور داشتند و از دقایق اول پیگیر علت حادثه و برخورد با مقصرین و همچنین پیگیر دیه و خسارت جانباختگان و حادثه‌دیدگان بودند و خوشبختانه بندر شهید رجایی با تلاش جمعی همه مسئولان خیلی سریع به چرخه فعالیت بازگشت.

حادثه اسکله شهید رجایی، بار دیگر یک حقیقت را ثابت کرد: مردم ایران و هرمزگان در روزهای سخت، یکی می‌شوند. از لحظات نخست انتشار خبر حادثه، موجی از همدردی، کمک و همیاری سراسر کشور را فرا گرفت. مردم، کسبه، خیرین، همکاران،ورزشکاران، نهادهای مردمی و گروه‌های جهادی و ....هر یک به سهم خود در کنار خانواده‌های آسیب‌دیده ایستادند.

این همدلی، ریشه در غیرت ایرانی دارد؛ در روحیه‌ای که اجازه نمی‌دهد هموطنش در غم تنها بماند. هرمزگانی‌ها نیز سنگ تمام گذاشتند. بندرنشینان، سختی‌های دریا و گرمای خلیج‌فارس را خوب می‌شناسند و شاید به همین دلیل است که در برابر درد و رنج دیگران بی‌تفاوت نمی‌مانند. در سالگرد این فاجعه، باید این سرمایه اجتماعی را پاس بداریم و آن را تقویت کنیم. حوادث می‌آیند و می‌گذرند، اما آنچه برای همیشه می‌ماند، همین همدلی و انسانیت است.

نکته آخر اینکه حادثه اسکله شهید رجایی یک هشدار تاریخی است؛ هشداری درباره ضرورت توجه جدی به ایمنی محیط‌های کاری، آموزش نیروها، نظارت بر استانداردها و مسئولیت‌پذیری مدیران. هر بار که سالگرد این حادثه فرا می‌رسد، باید از خود بپرسیم:

چه کار کنیم که دیگر شاهد تکرار چنین حوادث تلخی نباشیم؟