ویروس «یک نفر در چند پست»

حتی این مورد که دولت‌های مختلف آمده و رفته‌اند اما آقای مدیرکل همچنان بر صندلی سازمان دولتی چسبیده و تکان نمی‌خورد را نیز پای تجربه‌اش گذشتیم تا ارتباطات. مدیران پروازی هم بخش جدایی‌ناپذیر و حذف نشدنی استان هرمزگان هستند که با توجه به عدم برقراری پروازها در شرایط کنونی جزء چند درصد افراد دورکار قرار دارند. حضور پرتعداد چهره‌های سیاسی و اقتصادی استان در هیئت‌های ورزشی نیز عادی شده اما هدف این نوشته طرح مسئله «حضور یک شخص در حداقل دو پست مدیریتی» است که ممکن است همچون ویروس در ساختار مدیریتی استان گسترش یابد و قبه این عمل ناصواب ریخته شود. هدف این نوشته نقد شخص نیست بلکه مسئله نگرانی از گسترش این رویکرد است.

نمونه این فقره، هم‌زمانی مسئولیت «معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری هرمزگان» و «مدیرکل/سرپرست میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان هرمزگان» است؛ به بیان دیگر یک نفر عهده‌دار این دو تصدی مهم و از دیدگاه ما اثرگذار است که هر کدام به‌تنهایی نیازمند تمرکز، تخصص و زمان قابل‌توجهی هستند. سوال بزرگ این است که چرا «مدیریت اداره کل میراث فرهنگی استان هرمزگان» همچون گوشت قربانی میان افرادی که هیچ قرابتی با این سمت ندارند، جا به جا می‌شود؟ چرا برای جناب استاندار هرمزگان تغییر معاون اقتصادی از ابتدای روی کار آمدنشان چنین دشوار است؟ شما که مدام از بانک نیروی‌های کارآمد و متخصص استان هرمزگان برای پست‌های ملی می‌گویید این ظرفیت‌ها را در استان نادیده می‌گیرید که ناگزیر به سپردن چندین مسئولیت به یک فرد شده‌اید. تکرار چهره‌ها در پست‌های متعدد، نه‌تنها فرصت رشد را از دیگران سلب می‌کند، بلکه انگیزه را در میان نیروهای توانمند کاهش می‌دهد. پرواضح است که می‌دانید طبق قانون مدیریت خدمات کشوری اشخاص نمی‌توانند همزمان چند پست سازمانی دولتی را بر عهده بگیرند مگر در موارد استثنا و با پنهان شدن در پسِ عنوان «سرپرست».

معاونت امور اقتصادی استانداری جایگاهی کلیدی در هدایت سیاست‌های کلان اقتصادی استان، جذب سرمایه‌گذاری، مدیریت بحران‌های اقتصادی، حمایت از تولید و تنظیم روابط میان بخش خصوصی و حاکمیت است. این سمت، نیازمند نگاه راهبردی، شناخت عمیق از ساختارهای اقتصادی و تعامل مستمر با فعالان اقتصادی است. در مقابل، مدیریت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری حوزه‌ای کاملاً تخصصی با رویکردی فرهنگی هویتی است که حفاظت از آثار تاریخی، توسعه گردشگری و حمایت از هنرمندان صنایع دستی را در این شرایط بغرنج دنبال می‌کند. این دو حوزه نه‌تنها هم‌پوشانی مشخصی ندارند، بلکه از نظر مأموریت، ابزار و حتی نوع نگاه مدیریتی نیز متفاوت‌اند.

حوزه میراث فرهنگی و گردشگری هرمزگان با توجه به ظرفیت‌های بی‌نظیر استان از سواحل و جزایر گرفته تا آثار تاریخی نیازمند مدیریتی تمام‌وقت و خلاق است که بتواند این ظرفیت‌ها را به فرصت‌های اقتصادی تبدیل کند. از سوی دیگر، معاونت اقتصادی نیز در شرایط حساس اقتصادی کشور، نقشی حیاتی در بهبود وضعیت معیشتی مردم دارد.

جمع کردن این دو مأموریت در یک نفر، حتی اگر شخص کارنامه عملکردی مثبتی داشته باشد عملاً به معنای کم‌توجهی ناخواسته به یکی از این حوزه‌هاست. در نهایت، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، کارآمدی و پاسخگویی نظام مدیریتی است. اگر هدف، توسعه واقعی استان هرمزگان است، باید از تمرکز بی‌مورد مسئولیت‌ها پرهیز کرد و با اعتماد به نیروهای متخصص، فرصت مدیریت را به افراد بیشتری سپرد. تداوم چنین رویه‌ای نه‌تنها بهره‌وری را کاهش می‌دهد، بلکه این پیام را به جامعه منتقل می‌کند که شایسته‌سالاری جای خود را به تکرار و انحصار داده است؛ پیامی که برای آینده مدیریتی استان، نگران‌کننده است.

روزنامه صبح ساحل