جریان حقیقت با قدرت نظامی متوقف نمی‌شود

در روزگاری که جهان مدام از حقوق بشر، آزادی و کرامت انسانی سخن می‌گوید، توقیف ناوگان امدادی صمود بار دیگر پرده از واقعیتی تلخ برداشت؛ واقعیتی که نشان می‌دهد معیارهای غرب، نه بر اساس انسانیت، بلکه بر اساس منافع سیاسی تنظیم می‌شود. کشتی‌هایی که تنها حامل دارو، غذا و فریاد همبستگی با مردم محاصره‌شده غزه بودند توسط رژیم صهیونیستی در آب‌های بین المللی متوقف شده و ده‌ها فعال حقوق بشر بازداشت شدند. گویی رساندن نان و دارو، بزرگ‌ترین جرم قرن است. ناوگان همبستگی صمود نماد وجدان بیدار مردمی بود که نمی‌خواستند در برابر گرسنگی کودکان غزه سکوت کنند. اما واکنش اسرائیل، نه یک برخورد امنیتی، بلکه نمایشی آشکار از قدرت عریان بود؛ حمله به فعالانی که دست‌هایشان خالی از سلاح اما دل‌هایشان سرشار از انسانیت بود. تصاویر منتشرشده از برخورد تحقیرآمیز با فعالان این ناوگان، افکار عمومی جهان را شوکه کرد و بسیاری این رفتار را، راهزنی دریایی و نقض آشکار حقوق بین‌الملل دانستند. اما آنچه درد را عمیق‌تر می‌کند، برخورد دوگانه غرب است. همان دولت‌هایی که برای کوچک‌ترین رخداد در کشورهای مخالف خود، نشست اضطراری تشکیل می‌دهند، در برابر محاصره غزه و توقیف کشتی‌های امدادرسان، سکوت کردند. اگر چنین حادثه‌ای از سوی کشوری غیرهمسو با غرب رخ می‌داد، رسانه‌های بزرگ جهان آن را جنایت علیه بشریت می‌نامیدند و موجی از تحریم‌ها آغاز می‌شد. اما وقتی پای اسرائیل در میان است، واژه‌ها ناگهان تغییر می‌کنند؛ دفاع از خود، امنیت ملی و اقدام پیشگیرانه جای حقیقت را می‌گیرند.

با این حال، در میان این سکوت سنگین، برخی کشورهای اروپایی این بار موضع متفاوتی گرفتند. احضار سفرای اسرائیل از سوی کشورهایی مانند اسپانیا، فرانسه و هلند و اعتراض رسمی به رفتار با فعالان ناوگان صمود از سوی برخی کشورهای دیگر، نشانه‌ای بود از شکاف در حمایت بی‌قیدوشرط اروپا از سیاست‌های تل‌آویو. همچنین تحریم برخی وزیران افراطی اسرائیلی، به‌ویژه چهره‌هایی که آشکارا به خشونت و تحقیر فلسطینیان دامن زده‌اند، هرچند دیرهنگام، اما گامی مهم در جهت پاسخگو کردن سیاستمداران تندرو اسرائیل تلقی شد. این تحولات شاید هنوز برای پایان دادن به رنج مردم غزه کافی نباشد، اما نشان می‌دهد افکار عمومی جهان دیگر مانند گذشته روایت رسمی را بی‌چون‌وچرا نمی‌پذیرد. امروز حتی در قلب اروپا نیز بسیاری می‌پرسند چگونه ممکن است کشتی‌های حامل کمک‌های انسانی توقیف شوند، اما مدعیان حقوق بشر همچنان از عاملان آن حمایت کنند؟ ناوگان صمود متوقف شد، اما پیام آن نه. صدای انسان‌هایی که برای شکستن محاصره برخاستند، اکنون بلندتر از همیشه شنیده می‌شود. تاریخ بارها ثابت کرده است که قدرت نظامی می‌تواند کشتی‌ها را توقیف کند، اما نمی‌تواند حقیقت را برای همیشه زندانی نگه دارد.

روزنامه صبح ساحل