گرانی و اقتصاد شکننده خانوارها

این روزها هر آنچه می‌شنویم گرانی لحظه‌به‌لحظه و افزایش افسارگسیخته قیمت کالاها و اقلام اساسی و ضروری است. بازار کالاهای اساسی و اقلام موردنیاز مردم در این روزهای کرونایی با نوسان و افزایش بی‌ضابطه قیمت روبه‌رو شده که به‌هیچ‌وجه منصفانه نیست. چند ماهی است که ویروس منحوس کرونا میهمان کشور ماه بوده و علاوه بر اینکه هزاران نفر از مردم کشور را مبتلا کرده، آسیب‌هایی را نیز به لحاظ اقتصادی به خانوارها و به برخی مشاغل وارد کرده است؛ اما در کنار این ویروس منحوس و در شرایطی که وضعیت اشتغال و درآمد مردم تحت تأثیر این ویروس راضی‌کننده نیست، بازار کالاهای اساسی و اقلام موردنیاز مردم نیز با نوسان و افزایش بی‌ضابطه قیمت روبه‌رو شده که اشک خانوارهای بسیاری را درآورده است. با گشتی در بازار به‌راحتی می‌توان فهمید که قیمت برخی کالاها از یک مغازه به مغازه دیگر متفاوت بوده و کمتر کالایی را می‌توان یافت که افزایش قیمت نداشته باشد و درواقع گرانی بازندگی این روزهای ما عجین شده است.
گرانی آن‌قدر سیر صعودی در پیش‌گرفته است که سفره بسیاری از مردم هرروز کوچک و کوچک‌تر می‌شود و انگار قیمت‌ها به این زودی خیال پایین آمدن را ندارند. به‌طوری‌که بسیاری از اقشار مردم که توان اقتصادی کمتری داشتند به‌ناچار برخی از اقلام را از سبد مصرفی خود حذف کردند تا حداقل دخلشان با خرجشان جور شود گرچه کفه ترازوی مخارج همواره سنگین‌تر از درآمدها می‌شود.
غول گرانی هرروز بیشتر از روز قبل به بهانه‌های مختلف ازجمله افزایش قیمت ارز و نوسانات بازار بزرگ‌تر می‌شود و درآمد خانوار را می‌بلعد و این‌گونه اقتصاد خانواده‌هایی که متکی به درآمدهای ماهانه و یا کارگری هستند شکننده‌تر می‌شود. شاید روزی نباشد که خبر از گرانی و چند برابر شدن قیمت کالاها در بازار در محافل عمومی و یا از طریق رسانه‌های مختلف به گوش مردم نرسد و هر بار این شنیدن این خبر بیشتر از همه سرپرست خانواده‌ها برای تأمین مخارج عادی زندگی را در فکر فرومی‌برد. حقوق کارگری دیگر کفاف هزینه‌های زندگی این قشر زحمتکش را نمی‌دهد. حجم لبنیات عرضه‌شده در بازار هرروز بیشتر آب می‌رود اما قیمت آن نه‌تنها کاهش ندارد بلکه افزایش هم پیداکرده است.
نان، مرغ، گوشت گران شد. میوه و سبزیجات گران شد. ماهی هم به دنبال افزایش قیمت‌ها گران شد. به جرات می‌توان گفت که هیچ سالی این‌قدر شرایط زندگی و معیشتی مردم دست‌خوش تغییر قیمت‌ها نبود. با این اوضاع دیگر در سفره‌های مردم به‌غیراز نان نباید انتظار چیز دیگری داشته باشیم چون حقوق کارگران کفاف زندگی عادی یک هفته را هم نمی‌دهد چه برسد که برای دیگر موارد هم هزینه شود.
شاید نکته جالب داستان گرانی این باشد که افزایش قیمت کالاها و اقلام اساسی و ضروری، سازماندهی‌شده است و بسیاری از دستگاه‌های متولی به‌راحتی اجازه افزایش قیمت را صادر می‌کنند و تولیدکنندگان نیز به بهانه آنچه افزایش هزینه‌ها است بدون دغدغه، کالا را گران می‌کنند. فشار این گرانی‌ها در حالی به طبقه ضعیف جامعه وارد می‌شود که حقوق کارمندان و دستمزد کارگران سالی یکبار آن‌هم به میزان اندک با جنگ و جدل دولت و مجلس و دیگر نهادهای مربوطه افزایش می‌یابد؛ که این افزایش 15 - 20 درصدی هرگز نمی‌تواند جوابگوی یک زندگی معمولی و متوسط باشد. اگر گرانی همچنان با این سرعت خیال پیشی گرفتن از درآمدهای خانوار را داشته باشد به‌زودی باید شاهد حذف بسیاری از کالاهای مصرفی از سبد خانواده‌های کارگری و ضعیف جامعه باشیم، خانواده‌هایی که دارند و به قولی دستشان به دهانشان می‌رسد به هر جور که باشد بازهم از پس هزینه‌های خود برمی‌آیند و فرقی هم به حالشان نخواهد کرد و در این میان فقط خانواده‌هایی آسیب‌پذیری و متکی به اقتصادهای کارگری و ماهیانه بگیر هستند که باید مشکلات ناشی از تورم و گرانی را با کوچک کردن سفره‌هایشان تحمل کنند.
به‌راستی نقش مجلس پاک دست، یکدست و انقلابی برای سامان دادن به معیشت مردم تا به امروز چه بوده؟ به نظر می‌رسد زور نمایندگان خانه ملت به افزایش قیمت کالاها و اقلام ضروری و گرانی افسارگسیخته که دامن جامعه را گرفته، نخواهد رسید.