برنامه‌ای برای سلامت جسم و روان

امروز در تقویم جهانی، با بیماری گره خورده که هنوز هم برای بسیاری از مردم جهان هولناک است: «ایدز». این بیماری تلخ سال‌هاست که دامن جوامع بشری را گرفته و موجب تغییراتی در سبک زندگی شده‌است.

از سال 1988 میلادی، اول دسامبر به عنوان روز جهانی مبارزه با ایدز نام‌گذاری شد، تا بهانه‌ای برای اطلاع‌رسانی در مورد آن باشد. سر راه آگاهی‌بخشی درباره ایدز اما کم مشکل وجود ندارد. تابوهای جوامع سنتی و درحال‌گذار مانند جامعه ما، اطلاع‌رسانی در مورد ایدز را دشوار می‌کند. تابوی صحبت درباره رابطه جنسی، ریشه عمیقی در فرهنگ ما دارد که متاسفانه مهم‌ترین راه انتقال ایدز از فردی به فرد دیگر است. تابویی که اثر مخربش فقط روی انتقال بیماری ایدز نیست و طبق آمار  مرکز سلامت خانواده دلیل بخش مهمی از طلاق‌هایی است که در جامعه اتفاق می‌افتد. درست است که این موضوع به زندگی خصوصی افراد مربوط می‌شود و صحبت کردن بی‌پرده در موردش خوشایند نیست اما توضیح درست و مناسب درباره آن، از ضروریات داشتن یک زندگی سالم است. همه کسانی که وارد سن بلوغ می‌شوند، به اطلاعات علمی کافی درباره رابطه جنسی و بهداشت آن نیاز دارند.

اگر این آموزش به‌طور صحیح در مدارس، خانواده و جامعه به افراد داده نشود، از راه‌های نادرست کسب می‌شود. شبکه‌های اجتماعی با در دسترس عموم قرار دادن اطلاعات، یکی از همین راه‌های مخرب است. اطلاعات نادرستی که از طریق رسانه‌های مختلف و فیلم‌هایی به دور از واقعیت زندگی، در دسترس افراد، بدون در نظر گرفتن سن‌شان قرار می‌گیرد، اثر بدی روی آنان به جا خواهد گذاشت. چرا که بعضی از این اطلاعات علمی نیستند و تصویری دور از واقعیت را نشان می‌دهند. به‌طور مثال نوجوان هنوز معیار قابل اتکایی برای صحت‌سنجی درست و غلط ندارد و به همین دلیل اطلاعات باید از فیلتر قابل اعتمادی به آن‌ها منتقل شود. خانواده و مدرسه به عنوان نهادی آموزشی بهترین مرجع کسب اطلاعات این چنینی هستند.

آموزش صحیح باعث می‌شود تا نوجوانان درک درستی از تغییرات فیزیکی و ویژگی‌های بدنی‌شان داشته‌باشند. آنان در فرآیند این آموزش می‌آموزند که برای حفظ سلامتی‌شان باید چه نکاتی را رعایت کنند. نقش روانشناسان و کارشناسان این حوزه در تدوین برنامه‌ای علمی، کارآمد و مبتنی بر شرایط فرهنگی هر منطقه، بسیار پررنگ است. لزوم در نظر گرفتن شرایط فرهنگی از آن‌جا ناشی می‌شود که هر جامعه‌ای اقتضائات خودش را دارد و نوجوان باید برای زندگی در آن جامعه آماده شود.