جدید به قدیم
تلسکوپ فضایی جیمز وب مولکولهای آلی پیچیدهی شکل گرفته در جهان اولیه را رصد کرد. به گزارش صبح ساحل، این مواد شیمیایی در کهکشانی قرار دارند که زمانی شکل گرفته که جهان حدود ۱۰ درصد از سن فعلی خود را داشته است. یک مطالعه جدید گزارش میدهد که ستارهشناسان قدیمیترین نمونههای شناخته شده از مولکولهای آلی پیچیده در جهان را کشف کردهاند. بر اساس این مطالعه، این مواد شیمیایی که بسیار شبیه به موادی هستند که در مه و دود روی زمین یافت میشود، در یک کهکشان اولیه قرار دارند که وقتی جهان حدود ۱۰ درصد از سن کنونی خود را داشته، شکل گرفته است. مولکولهای مبتنی بر کربن که از نظر فنی به عنوان هیدروکربنهای آروماتیک چند حلقهای شناخته میشوند، در ذخایر نفت و زغال سنگ روی زمین و همچنین در مه و دود یافت میشوند. جاستین اسپیلکر (Justin Spilker)، نویسنده ارشد این مطالعه، ستارهشناس دانشگاه A&M تگزاس میگوید: مولکولهایی که ما پیدا کردیم موارد سادهای مانند آب یا دی اکسید کربن نیستند. ما در مورد مولکولهای بزرگ با دهها یا صدها اتم صحبت میکنیم. این مولکولهای آلی پیچیده در فضا رایج بوده و اغلب به دانههای ریز گرد و غبار متصل هستند. اخترشناسان به…
…به نوشته ایسنا، جدیدترین تصویر از تلسکوپ فضایی جیمز وب، نمایش خیرهکنندهای از غبار و ستارگان است که کهکشان مارپیچی میلهای انجیسی ۵۰۶۸ (NCG ۵۰۶۸) را در فاصله ۱۷ میلیون سال نوری از ما تشکیل میدهند. مانند کهکشان راه شیری، این کهکشان دارای یک میله مرکزی است که در مقایسه با بازوهایی که از مرکز کهکشان بیرون میآیند، ناحیه متمرکزتری از ستارگان و غبار به حساب میآید. این تصویر با استفاده از دو ابزار وب به نامهای ابزار مادون قرمز میانی (MIRI) و دوربین مادون قرمز نزدیک (NIRCam) ثبت شده است. وب با نگاه کردن در طول موجهای میانی و نزدیک مادون قرمز، میتواند مشخصههایی مانند چرخش غبار و گاز و همچنین ستارگان این منطقه را همراه با میله کهکشان که در بخش سمت چپ بالای تصویر میدرخشد، تشخیص دهد. میله یک کهکشان مارپیچی میلهای معمولا منطقهای شلوغ از شکلگیری ستارگان است، بنابراین این تصویر به عنوان بخشی از مطالعهای در مورد تشکیل ستارهها در کهکشانهای مجاور ثبت شد. در پروژه «فیزیک با تفکیک زاویهای بالا در پروژه کهکشانهای نزدیک» (PHANGS) هر دو تلسکوپ فضایی وب و هابل به همراه تلسکوپهای زمینی دیگر مانند تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) و آرایه بزرگ میلیمتری/زیر میلیمتری آتاکاما شرکت دارند. این پروژه…
…قفل شدن جزر و مد، تفاوتهای قابل توجهی در دمای سراسر سطح سیاره وجود دارد. اندازهگیریهای جیمز وب، برای اولین بار دانشمندان را قادر ساخت تا این تفاوتها را با جزئیات ترسیم کنند. اندازهگیریها نشان میدهند که ناملایمترین قسمتهای این سیاره میتوانند تا ۱۱۰۰ درجه سلسیوس داغتر از مناطقی باشند که در ناحیه گرگ و میش هستند. دانشمندان انتظار چنین تفاوت دمای قابل توجهی را نداشتند و اکنون معتقدند احتمالا مکانیسمی وجود دارد که هنوز درک نشده است و از توزیع گرما در سراسر سیاره جلوگیری میکند. رایان چلنر (Ryan Challener)، پژوهشگر دانشگاه میشیگان و از پژوهشگران این پروژه گفت: این سیاره دارای یک میدان مغناطیسی قوی است که میتواند یک کشف هیجانانگیز باشد. پژوهشگران برای ایجاد نقشه دما، درخشش فروسرخ سیاره را با اندازهگیری تفاوت درخشش ستاره مادر در طول زمانی که سیاره از مقابل ستاره عبور میکرد و سپس در پشت آن ناپدید میشد، محاسبه کردند. مگان منسفیلد (Megan Mansfield)، پژوهشگر دانشگاه آریزونا و از پژوهشگران این پروژه گفت: حساسیت تلسکوپ جیمز وب به ما امکان میدهد تا نقشههای بسیار دقیقتری را از سیارات غولپیکر داغ مانند WASP-۱۸ b نسبت به قبل تهیه کنیم. نتایج کشف جدید تلسکوپ فضایی جیمز وب در مجله Nature به چاپ رسید.
…از آنها دعوت شود تا پیام را رمزگشایی کنند. موسسه ستی (SETI Institute) که در زمینه جستجوی حیات فرازمینی فعال است این پروژه را طراحی و اجرا کرده است. بیش از ۳۰ دانشمند فضایی، هنرمند و محقق در این پروژه مشارکت دارند. دستاندرکاران این پروژه میگویند هرچند در حال حاضر هیچ تمدن بیگانهای برای ما پیامی ارسال نکرده، یا دستکم چنین پیامی به دست ما نرسیده است، با این حال بشر باید آماده چنین رویدادی باشد. دانیلا دی پائولیس، هنرمند در موسسه ستی و رصدخانه گرینبانک، در این خصوص گفت: «بشر در طول تاریخ به دنبال پیدا کردن معنا در پدیدههای قدرتمند و دگرگونساز بوده است. دریافت یک پیام از تمدنی فرازمینی، تجربهای عمیقا دگرگونکننده برای همه نوع بشر خواهد بود.» وی اضافه کرد: «این آزمایش فرصتی بیسابقه برای تمرین و آماده شدن برای این سناریو از طریق یک مشارکت بینالمللی است. در واقع این پروژه جستجویی پیوسته برای یافتن معنا را در همه فرهنگها و رشتهها تقویت میکند.» سه ایستگاه نجومی یعنی آرایه تلسکوپ آلن موسسه ستی، رصدخانه گرین بانک در ویرجینیای غربی و همینطور ایستگاه نجومی رادیویی مدیسینا که توسط موسسه ملی اخترفیزیک ایتالیا در شمال این کشور اداره میشود، برای دریافت سیگنال از مریخ با یکدیگر…
در چند سال اخیر، دانشمندان یک فرضیه خیرهکننده را مطرح کردهاند: آب موجود بر روی زمین ممکن است اصلاً از سیاره خودمان منشأ نگرفته باشد و ممکن است توسط یک دنبالهدار به سیاره ما منتقل شده باشد. برای اثبات این فرضیه، ستارهشناسان دنبالهدارهایی را جستجو کردهاند که معمولاً در کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری قرار دارند و حالا با استفاده از دادههای جدید بدست آمده از تلسکوپ فضایی جیمز وب، پیشرفتی در حل این معما انجام شده است. با استفاده از طیفنگار مادون قرمز تلسکوپ فضایی جیمز وب و بررسی ترکیب یکی از دنبالهدارهای موجود در کمربند سیارکی، تیم تحقیقاتی برای نخستین بار شاهد حضور بخار آب در اطراف یک دنبالهدار این منطقه شدهاند. این پدیده در دنبالهدار 238P/Read مشاهده شده و به تثبیت فرضیهی اصلی آبدهی به زمین توسط دنبالهدارها کمک میکند. - هرچند بیشتر دنبالهدارها در مناطق دوردستی مثل ابر اورت قرار دارند که فاصله بسیار بیشتری با خورشید دارند و بنابراین یخ در آن مناطق فضایی بسیار راحتتر حفظ میشود، این دنبالهدار خاص در کمربند اصلی سیارکها مشاهده شده است. این کشف به کمک ستارهشناسان برای فهمیدن نحوهی رسیدن اولین مقادیر آب به زمین میرسد. استفانی میلام، یکی از عضو تیم تحقیقاتی، در یک بیانیه…
سیاره فراخورشیدی جدیدی به اندازه زمین کشف شده است که ممکن است بتواند از حیات پشتیبانی کند. به گزارش صبح ساحل، سیاره فراخورشیدی جدیدی به اندازه زمین در فاصله ۹۰ سال نوری کشف شده است که در مقیاس نجومی، چنان به ما نزدیک محسوب میشود که گویی همسایه ماست. ضمن این که ممکن است بتواند از زندگی پشتیبانی کند. ستارهشناسان این سیاره فراخورشیدی را LP ۷۹۱-۱۸d نام نهادهاند و آن را از طریق رصدهای زمینی و فضایی توسط ماهواره بررسی سیاره فراخورشیدی گذر ناسا «تِس» (TESS) و تلسکوپ فضایی اسپیتزر که اکنون بازنشسته شده است، شناسایی کردند. سیاره فراخورشیدی LP ۷۹۱-۱۸d به دور یک ستاره کوتوله سرخ کوچک در فاصله ۹۰ سال نوری از ما در صورت فلکی پیاله در نیمکره جنوبی آسمان میچرخد. گروهی که این سیاره را کشف کرده است، جرم آن را با اندازهگیری تفاوتهای زمانی که سیاره به دور ستاره میزبانش میچرخد، تخمین زده است. ستارهشناسان بر اساس محاسبههای خود به این نتیجه رسیدند که سیاره فراخورشیدی LP ۷۹۱-۱۸d تنها کمی بزرگتر و پرجرمتر از سیاره زمین است. این سیاره در مداری کشندی، قفل است، به این معنی که همیشه یک طرف آن رو به ستاره خود است و آن…
… درست مانند کهکشانهای مارپیچی معاصر. این کشف که میتواند درک ما از کهکشان راه شیری را تغییر دهد، زمانی رخ داد که دانشمندان فضایی با آکادمی علوم چین مستقر در کوه بنفش(Purple Mountain) و رصدخانههای ملی نجوم، منابع متعددی از دادههای نجومی را تجزیه و تحلیل کردند تا به درک بهتری از شکل واقعی کهکشان ما دست یابند. اخترشناسان در مقالهای در توصیف تحقیقات خود نوشتند: به رغم کار زیاد، ساختار مارپیچی کلی راه شیری تا حدودی نامشخص است. در دو دهه اخیر، اندازهگیری دقیق فاصله آن، فرصتی را برای ما فراهم کرده تا این موضوع را حل کنیم. این تیم دادههای نسل جدیدی از ابزارهای فضایی را که میتوانند فاصله ما تا ستارههای منفرد را بهتر اندازهگیری کنند، ارزیابی کردند و این کار به آنها اجازه داد تا فاصلههای حدود ۲۰۰ ستاره را اندازهگیری کرده و شروع به تهیه نقشهی راه شیری کنند. آنها سپس دادههایی را از تلسکوپ فضایی گایا متعلق به آژانس فضایی اروپا(ESA) به دادهها اضافه کردند که دقیقا حرکت ستارگان و مکان آنها را در ارتباط با زمین ارائه میکند. اخترشناسان در دادههای گایا به ستارههای داغ و پرجرمی به نام ستارههای OB توجه کردند. از آنجایی که این ستارگان عمر کوتاهی دارند…
…روز یکشنبه بر فراز اقیانوس آرام به این ماموریت خاتمه دادند. بالون فوق پرفشار بار محمولهای به نام رصدخانه فضایی اکستریم ۲ را حمل میکرد که برای شناسایی ذرات پرتوهای کیهانی بین کهکشانی با انرژی فوق بالا طراحی شده است. این ذرات در دام جو زمین میافتند. منشا این نوع ذرات تا حد زیادی از دسترس محققین دور مانده است. متاسفانه، EUSO-۲ اکنون در کف اقیانوس قرار دارد و ناسا هیچ برنامهای برای پرتاب بالون فوق پر فشار دیگری در سال جاری ندارد. دبی فربرادر (Debbie Fairbrother)، رئیس برنامهی بالون علمی ناسا در بیانیهای در روز یکشنبه گفت: این، پایان ناگواری برای ماموریت است و ما علت را که به ما در بهبود فناوری بالونهای فوق پر فشار کمک میکند، بررسی خواهیم کرد. EUSO-۲ دومین و آخرین پرتاب بالن فوق پرفشار از واناکا بود. اولین بالون در روز ۱۵ آوریل به آسمان رفت و هنوز در حال پرواز است. این بالون در لایه استراتوسفر در فاصلهی حدود ۱۰۰ هزار فوتی (۳۰۵۰۰ متر) شناور است و تلسکوپ تصویربرداری بالون فوق پر فشار (SuperBIT) را حمل میکند که برای اندازهگیری میزان ماده تاریک در خوشههای کهکشانی به کار برده میشود. نزدیک بودن این بالونها به زمین در مقایسه با پرتابهای…
…کمربند اصلی سیارکها همانطور که از نامش پیداست عمدتا خانهی اجرام سنگی مانند سیارکها است. با این حال، گاهی اوقات دنبالهدارهایی مانند دنبالهدار ۲۳۸P/Read را نیز میزبانی میکند. این اجرام دنبالهدار را میتوان از روی هالهای از مواد که به طور دورهای آنها را احاطه میکند و همچنین درخشش آنها شناسایی کرد. دم دنبالهدارها از مواد یخی جامد تشکیل میشوند که با نزدیک شدن آنها به خورشید گرم شده و مستقیما به گاز تبدیل میشوند. به دلیل همین تصعید است که اخترشناسان این نظریه را مطرح کردهاند که تمامی دنبالهدارها از کمربند کویپر از نپتون، یا ابر اورت که گمان میرود در لبهی منظومه شمسی قرار دارند، نشات میگیرند. هر دو مکان، از یخ این اجرام در برابر تشعشعات خورشیدی محافظت میکنند در حالی که نواحی نزدیکتر به خورشید در نزدیکی مریخ ممکن است چنین امکانی را فراهم نکند. رصد یک دنبالهدار با چنین جزئیاتی برای تلسکوپ فضایی قدرتمند جیمز وب یک شاهکار است و نشان دهندهی اولین باری است که وجود گاز در اطراف چنین دنبالهداری تایید شده است. این تیم اکنون قصد دارند بررسی کنند که آیا دنبالهدارهای کمیاب مشابه با ترکیبات یکسان وجود دارند یا خیر. این مطالعه در مجله «نیچر»(Nature) منتشر شده است.
بررسی جدید پژوهشگران اسپانیایی نشان میدهد که آنچه قبلا یک دنباله از ستارگان در پی یک سیاهچاله فرض میشد، ممکن است در واقع یک کهکشان کامل باشد. به گزارش صبح ساحل، ستارهشناسان در اوایل سال جاری براساس مشاهدات «تلسکوپ فضایی هابل»(HST)، وجود یک سیاهچاله سرکش را با جرمی معادل ۲۰ میلیون خورشید اعلام کردند. آنها از دیدن ستارگانی که به نظر میرسید دنباله یک سیاهچاله در حال دور شدن از کهکشان اصلی خود باشند، شگفتزده شدند. ستارهشناسان تصور میکردند این دنباله ستارهای زمانی ایجاد شده که سیاهچاله به زور از میان گاز عبور کرده و باعث شده است مناطق متراکمی به وجود بیایند و ستارگان در پی آن متولد شوند. با وجود این، دانشمندان مطمئن نبودند که چرا سیاهچاله با حرص و طمع گاز را نمیبلعد و هنگام حرکت کردن در آن، اختلال بیشتری را ایجاد نمیکند. همچنین، سناریوی پیشبینیشده مستلزم آن بود که کهکشانی که سیاهچالهی کلانجرم احتمالی از آن بیرون آمده است، توسط مقدار زیادی گاز احاطه شده باشد. این عوامل نگرانکننده، سناریوی «سیاهچاله فراری به دنبال ستارهها» را با تردید روبهرو کردند و گروههای بسیاری از ستارهشناسان به کاوش در توضیحهای متفاوت مشاهدات پرداختند که کمتر عجیب بودند. اکنون، پژوهشگران «موسسه اخترفیزیک جزایر قناری»(IAC) گفتهاند…
اصابت پرتابههای دشمن آمریکایی در حوالی قشم
