جدید به قدیم
امروز در حالی وارد پنجمین روز از آغاز محدودیتهای جدید درون استانی مصوبه ستاد ملی و استانی کرونا شدیم که هنوز شاهد سرپیچی بسیاری از اصناف در اجرای این طرح هستیم. به گفته مسئولان ستاد مبارزه با کرونا، محدودیت جدیدی از 20 آبان ماه در هرمزگان آغازشده و به مدت یک ماه در استان اجرا میشود که بر همین اساس تمامی فعالیتهای غیرضروری به استثنا فعالیتهای سطح یک که بر اساس قانون ضروری تشخیص دادهشده مانند فعالیتهای عمرانی دستگاههای دولتی، پالایشگاهها، نهادهای خدمات رسان عمومی و امور حیاتی استان، همه فعالیتهای غیرضروری در شهر بندرعباس از ساعت 18 و در شهرستانهای «بندرلنگه، حاجیآباد، بندر خمیر و پارسیان» نیز به دلیل شرایط نگرانکننده با مصوبه ستاد استانی از ساعت 20، ممنوع اعلامشده است؛ اما آنچه دیده میشود اینکه اصنافی که باید از ساعت 18 کسبوکار خود را تعطیل کنند، از این ساعت به بعد کرکره مغازه یا فروشگاه را نیمه تعطیل کرده و با مراجعه مشتری با همان حالت نیمه تعطیل، اقلام و اجناس خود را به فروش میرسانند برخی دیگر مغازه را تقریباً تعطیل کرده و با مراجعه مشتری، کالای خود را به فروش میرسانند، شگردی که مصوبه ستاد ملی و استانی کرونا را دور میزنند. با پشت سر گذاشتن…
«علی اسفندیاری» ملقب به نیما یوشیج پدر شعر نو فارسی در 21 مهر 1276 در روستای یوش متولد شد. تحصیلاتش را در همین رو ستا و نزد ملای ده آغاز کرد. در 12 سالگی به همراه خانوادهاش به تهران رفت و به تحصیل در مدرسه سن لویی پرداخت. در این مدرسه با ادبیات فرانسه آشنا شد و به تشویق استادش«نظام وفا» شعر گفتن به سبک خراسانی را شروع کرد. با توجه به آشناییاش با ادبیات جهان متوجه شد که شعر فارسی به خونی تازه در رگهایش نیاز دارد. از طرفی نوگرایی در ادب فارسی با شاعران دیگری آغاز شده بود. پبش از او تقی رفعت، ابوالقاسم لاهوتی، شمس کسمایی و دیگران قدمهایی برای نوگرایی برداشته بودند. اما نیما با منتشر کردن منظومه «افسانه» حضور شعر نو را رسما اعلام کرد. حضوری که در ابتدا با استقبال گرمی مواجه نشد. بسیاری از اهالی شعر و ادب به مخالفت با نیما پرداختند و حتی او را مورد تمسخر قرار دادند.برخوردی که در جامعه ما عجیب نیست. گویا عادت کردهایم با چیزهای تازه مخالف باشیم. ناپسند و مضر دانستن پدیدههای نو به ویژگی فرهنگی ما تبدیل شده است. در مواجهه با موضوعات جدید ابتدا آسیبهایش را میبینیم و با آن به…
وحدت اسلامی زاییدهی پذیرش تنوع استنباطی درون دینی است.وجود اختلافات استنباطی درون دینی امری طبیعی در گذر تاریخ بوده است، تمسک مسلمانان به این مقوله ، همیشه زاینده ی تجلی روح اسلام در جامعه بوده و اگر زمانی این امر مورد پذیرش گروهی قرار نمی گرفت حاصلی جز تخریب ، تبدیع ، تکفیر و عقب ماندگی نداشته است . سفیر رحمت از جانب حضرت حق در کمتر از یک قرن با رفتار و گفتارش جوی را حاکم ساخت که جهان را شیفته ی سلامتی اسلام و امنیت ایمان گرداند . اگر قرار بود چارچوب اسلام تنها گنجایش یک نوع تفکر و برداشت را داشته باشد الان بیش از یک و نیم میلیارد مسلمان نداشتیم ، اگر این سخن که : « تنها برداشت من از نصوص عین اسلام است و غیر آن نا اسلام » ، مورد تایید شرع قرار می گرفت دیگر مذاهب اسلامی رخ نمی نمود. اسلام جهانی بوده و لازمه ی جهانی بودنش وجود تنوع درون دینی آن است که این تنوع استنباطی یُسر بودنش را رقم میزند و اگر کسی بر خلاف این خصوصیت مسلّم دین که با نصوص محکم و قاطع شرعی اثبات شده گام بردارد چه بخواهد چه نخواهد ، با هر عنوانی که باشد ، تخریب دین را در اذهان رقم خواهد زد…
باری دیگر برگی از تاریخ استان هرمزگان ورق خورد و نام بندرعباس و ظرفیتهای بینظیر آن در کانون توجه دوست و دشمن قرار گرفت. امروز باری دیگر با بهرهبرداری از بزرگترین پروژه شیرین سازی آب دریا، نقش هرمزگان و پایتخت اقتصادی ایران در توسعه زیرساختهای مختلف کشور برجستهتر شد. تلاش چندین ساله متخصصان کشورمان در دولت تدبیر و امید به بار نشست و ابر پروژهای به وسعت خلیج همیشه فارس در شرایط سخت تحریمهای ظالمانه دشمنان، امید به آیندهای روشن را به ارمغان آورد.با افزایش برداشت بیرویهی آب از دشتها و نیاز به ایجاد منابع آبی پایدار، اولویت کشورها در تأمین آب از منابع غیرمتعارف است. طبق نظر کارشناسان، در شرایط کنونی و به دلایل تغییر اقلیم و استمرار پدیدهی خشکسالی، ما بیش از گذشته نیازمند تأمین آب به روشهای نوین همچون استفاده از فناوری آبشیرینکنها هستیم. آنچه امروز در دنیا مطرح است اینکه به دلیل کاهش منابع آب، جنگ آینده جنگ آب خواهد بود و کشوری میتواند پیروز این رقابت باشد که برای تأمین آب موردنیاز خود بهسوی تکنولوژیهای نوین و منابع پایدار همچون نمکزدایی آب دریا و شیرین سازی آبشور برود، اقدامی که در دولت تدبیر و امید، شیرین سازی آب دریا در مناطق مختلف کشور بهویژه…
14 آبان روز فرهنگ عمومی است. شورای فرهنگ عمومی در سال 1387این نامگذاری را انجام داده است. فرهنگ عمومی به گونهای از فرهنگ گفته میشود که از لحاظ قانونی هیچ اجباری از آن حمایت نمیکند اما مورد قبول اکثر مردم جامعه است. اکثریت جامعه فرهنگ عمومی را قبول دارند و به همین دلیل بدون مخالفت اجرا میشود. فرهنگ عمومی دو بخش دارد یک بخش بیرونی و قابل مشاهده مثل لباس پوشیدن و معماری و یک بخش درونی که در خصوصیتهای اخلاقی متجلی میشود. این مقبولیت حداکثری قطعاً یکشبه و با توسل به زور و خشونت به دست نیامده است. مردم به مرور زمان متوجه سودمندی چنین فرهنگی شدهاند و آن را به صورت یک قانون نانوشته بین خود درآورده اند. این قانون نانوشته بدون کوچکترین عدم رضایتی بین مردم اجرا میشود. برای اجرای هنجارهای فرهنگ عمومی نیاز به هیچ فشاری از سوی هیچکس نیست. نکاتی که گفته شد هم در اداره جامعه هم در خانواده به عنوان کوچکترین نهاد اجتماعی کاربردی است. فرهنگ عمومی به ما میگوید اگر سودمندی یک هنجار مسجل شد دیگر برای رعایت شدنش نیازی به نظارت نیست هیچ لزومی هم برای وضع قانون و بسیج کردن نیروی انسانی برای نظارت بر اجرای آن نیست. این موضوع…
