جدید به قدیم
…شده اند. در داخل هر یک آنها صدها ستاره در حال شکل گیری هستند، از جمله ستارگانی که دهها برابر جرم بیشتری از خورشید دارند و آنها را به طور ویژه جذاب میکند. ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ VLT نصب شده در رصدخانه کوه پارانال در شیلی و همچنین با استفاده از ابزار SPHERE متصل به آن، این ستارههای تازه متولد شده را مورد مطالعه قرار دادند. این کشف به دانشمندان اجازه داد تا مشاهده کنند که چگونه دیسکهای پیش سیارهای احاطه کننده ستارگان جوان و نوظهور تابش خود را پراکنده و قطبی میکنند و به ستاره شناسان توانایی تعیین اندازه و ساختار این ابرهای گاز و غباری را میدهد. در مجموع، اخترشناسان توانستند ۸۰ ستاره را کشف کنند که توسط دیسکهای پیش سیارهای نسبتاً بزرگ احاطه شده بودند، که برخی از آنها سیارات را تشکیل میدادند. تجزیه و تحلیل آنها الگوهای متعددی را نشان داد که ساختار منظومههای ستارهای را به ویژگیهای دیسکهای پیش سیارهای اطراف آنها مرتبط میکند. به طور خاص، دانشمندان دریافتند که دیسکهای پیش سیارهای در ستارگان دوتایی و سه گانه نادر هستند، که نشان دهنده بخش بزرگی از ستارههای تازه متولد شده در هر سه منطقه مورد مطالعه است. علاوه بر این، دانشمندان…
…داشته و در دوران جوانی خود مرده است. به گفته دانشمندان، روند تشکیل ستاره در آن بهسرعت اتفاق افتاده و تقریباً با همان سرعت نیز متوقف شده است. با این وجود، هنوز مشخص نیست که کهکشان بهطور موقتی یا دائم خاموش شده و چهچیزی باعث توقف تشکیل ستارگان جدید آن شده است. اطلاعات جیمزوب درباره دوره فعالیت این کهکشان در نهایت، ستارهشناسان با استفاده از دادههای جیمزوب به این نتیجه رسیدند که این کهکشان دوره کوتاه و فعلی از شکلگیری ستاره را در بین ۳۰ تا ۹۰ میلیون سال تجربه کرده است. اما فرایند تشکیل ستاره آن، بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون سال قبل از زمانی که توسط وب مشاهده شد، متوقف شده است. به عقیده اخترشناسان، عوامل مختلفی میتواند شکلگیری ستارهها را متوقف یا آهسته کند. برخی عوامل داخلی، مانند یک سیاهچاله کلانجرم یا بازخورد مربوط به فرایند شکلگیری ستاره، میتوانند گاز کهکشان را خارج کنند و باعث توقف سریع تشکیل ستاره شوند. پروفسور «روبرتو مایولینو»، نویسنده این پژوهش میگوید: «مطمئن نیستیم که این سناریوها بتواند چیزی که اکنون در وب مشاهده کردهایم را توضیح دهد. تا به حال، برای درک جهان اولیه، از مدلهایی بر اساس جهان مدرن استفاده کردهایم. اما اکنون که میتوانیم زمانهایی خیلی دورتر را…
تلسکوپ فضایی جمیزوب برای نخستین بار کهکشان مردهای را کشف کرده که فعالیت آن سیزده میلیارد سال پیش متوقف شده است. به گزارش صبح ساحل به نقل از اسپیس، یک گروه بینالمللی از اخترشناسان، کهکشانی را که به آن مرده میگویند، شناسایی کردهاند که تنها ۷۰۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ، دیگر ستاره جدیدی تولید نکرده است. تلسکوپ فضایی جیمز وب از زمانی که عملیات خود را در سال ۲۰۲۲ آغاز کرد، شگفتیهای متعددی را در مورد چگونگی شرایط مراحل اولیه کیهان کشف کرده و مورد جدید و عجیبی که به اخیرا به این لیست اضافه کرده، مشاهدات کهکشانی است که مرده و این حادثه در زمانی رخ داده که جهان تنها پنج درصد از سن امروز را دارا بوده است. دانشمندان روز چهارشنبه اعلام کردند، جیمز وب کهکشانی را مشاهده کرده که در آن تشکیل ستاره تقریباً ۱۳.۱ میلیارد سال پیش، ۷۰۰ میلیون سال پس از رویداد انفجار بزرگ که منجر به پیدایش جهان شد، متوقف شده است. در طول این سالها بسیاری کهکشان مرده کشف شده، اما این کهکشان بیش از ۱۳ میلیارد سال پیش مرده و دیگر ستاره جدیدی در آن متولد نشده است. به گفته اخترشناسان، این کهکشان قدیمیترین کهکشان از این نوع است…
…و هیچ همسایه کهکشانی نزدیکی ندارد و در نیمکره جنوبی فلکی تور قرار دارد. کهکشان NGC ۱۵۵۹ همچنین خانه چهار ابرنواختر کشف شده در ۴۰ سال گذشته است که سه مورد اول از آنها موسوم به SN ۱۹۸۴J، SN ۱۹۸۶L و SN ۲۰۰۵df همگی توسط رابرت ایوانز ستارهشناس آماتور استرالیایی کشف شدند و چهارمین ابرنواختر آن به نام SN ۲۰۰۹ib توسط برنامه CHASE که یک جستجوگر خودکار ابرنواخترها در رصدخانه سرو تولولو در شیلی است، کشف شد. دو ابرنواختر آخر یعنی SN ۲۰۰۵df و SN ۲۰۰۹ib از اهمیت ویژهای برخوردارند، زیرا اخترشناسان را قادر به محاسبه فاصله ما تا NGC ۱۵۵۹ کردهاند؛ موضوعی که میتواند به محاسبه نرخ انبساط جهان کمک کند. ابرنواختر SN ۲۰۰۹ib چیزی است که به عنوان ابرنواختر نوع II-P شناخته میشود که انفجار مهیب یک ستاره بزرگ را نشان میدهد. اخترشناسان به رهبری کاتالین تاکاتس از دانشگاه آندرس بلو در شیلی در سال ۲۰۰۹ از SN ۲۰۰۹ib برای محاسبه فاصله ما تا NGC ۱۵۵۹ استفاده کردند که به پاسخی معادل ۱۹.۸ مگاپارسک یا ۶۴.۵۷ میلیون سال نوری رسیدند. در عین حال، SN ۲۰۰۵df یک ابرنواختر نوع ۱a است که نشاندهنده نابودی یک ستاره…
…۳۰ برابر خورشید جرم دارند تبدیل به ستاره نوترونی، و ستارههای سنگینتر سیاه چاله میشوند. دانشمندان بهعلت آوار ستارهای ابرنواختر SN 1987A نمیتوانستند ببینند در مرکز آن یک سیاه چاله تشکیل شده یا ستاره نوترونی. حالا بررسی دادههای دقیقتر جیمز وب نشان میدهد که اتمهای آرگون سنگین و گوگرد در اطراف مرکز ابرنواختر یونیزه شدهاند. مدلهای دانشمندان نشان میدهند که تشکیل این یونها در ابرنواختر مذکور تنها یک علت میتواند داشته باشد: ستاره نوترونی. ستاره نوترونی به دو روش میتواند اتمها را یونیزه کند. اول این که تابشهای قدرتمند فرابنفش و X از ستاره الکترونها را از اتمها جدا کرده باشد. دوم، باد ذراتی که بهعلت دوران سریع از ستاره جدا میشوند با برخورد به اتمهای اطراف ستاره آنها را یونیزه کردهاند. این کشف با نظریات مختلفی که درباره ستارههای نوترونی وجود دارد منطبق است. مدلها میگویند پیش از انفجار ستاره در یک ابرنواختر، آرگون و گوگرد در مقادیر بالا داخل آن تولید میشود. همچنین اخترشناسان از دههها قبل پیشبینی کرده بودند که حضور تابشهای فرابنفش و X در بقایای یک ابرنواختر نشان از وجود یک ستاره نوترونی جدید دارد. با این حال اخترشناسان غافلگیر شدهاند که یک ستاره نوترونی را از طریق گازهای یونیزه اطراف آن کشف کردهاند.
اخترشناسان با استفاده از دادههای تلسکوپ فضایی جیمز وب توانستهاند تاریخچه یک کهکشان کوتوله کمجرم را که جزء اولینها در کیهان بوده است، ترسیم کنند. به گزارش صبح ساحل، تیمی از دانشمندان به رهبری کریستن مککوئین، اخترشناس در دانشگاه راتگرز آمریکا، با تلسکوپ جیمز وب روی کهکشان «وولف لوندمارک ملوته» (Wolf-Lundmark-Melotte) تمرکز کردند تا دقیقترین تصویر ممکن را از این قلمرو منزوی در پهنه کیهان به دست آورند. این کهکشان که همسایه کهکشان راه شیری به شمار میرود، در فاصله حدود ۳ میلیون سال نوری از ما قرار دارد. وولف لوندمارک ملوته نه تنها به طور فعال در حال تشکیل ستارگان است، بلکه همچنین میزبان ستارگانی باستانی است که تصور میشود حدود ۱۳ میلیارد سال پیش، یعنی تنها حدود ۸۰۰ میلیون سال پس از وقوع انفجار بزرگ، شکل گرفتهاند. از آنجا که برآورد میشود کهکشانهای کمجرمی مانند این کهکشان در سالهای ابتدایی مهبانگ در پهنه کیهان به وفور یافت میشدهاند، آنها هدفی عالی برای مطالعه محققانی به شمار میروند که قصد مطالعه سرعت تشکیل ستارههای اولیه را دارند. مک کوئین در این باره میگوید: «با نگاه عمیق و رصد بسیار واضح، به طور مؤثری توانستیم به گذشته برگردیم. با این کار در واقع شما در حال انجام نوعی…
پژوهشی که در «موسسه تحقیقات جنوب غربی» انجام شده، برای اولین بار مولکولهای آب را روی دو سیارک شناسایی کرده است. به گزارش صبح ساحل و به نوشته ایسنا، دانشمندان «موسسه تحقیقات جنوب غربی»(SwRI) با استفاده از دادههای «رصدخانه استراتوسفری اخترشناسی فروسرخ» یا «سوفیا»(SOFIA) که پروژه مشترک ناسا و «آژانس فضایی آلمان»(DLR) است، برای اولین بار مولکولهای آب را روی سطح یک سیارک کشف کردند. به نقل از ساینمگ، دانشمندان چهار سیارک غنی از سیلیکات را با استفاده از دستگاه «FORCAST» برای تفکیک نشانههای طیفی فروسرخ میانی بررسی کردند که نشاندهنده وجود مولکولهای آب در دو مورد از آنهاست. دکتر «آنیسیا آردوندو»(Anicia Arredondo) دانشمند موسسه تحقیقات جنوب غربی و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: سیارکها بقایای فرآیند تشکیل شدن سیاره هستند. بنابراین، ترکیبات آنها با توجه به جایی که در سحابی خورشیدی تشکیل شدهاند، متفاوت است. توزیع آب روی سیارکها از اهمیت ویژهای برخوردار است زیرا میتواند نحوه انتقال یافتن آب به زمین را آشکار کند. سیارکهای بدون آب یا خشک سیلیکات، نزدیک به خورشید تشکیل میشوند اما مواد یخی در فاصله دورتری از خورشید به هم میپیوندند. درک کردن مکان سیارکها و ترکیبات آنها به ما میگوید که چگونه مواد در سحابی خورشیدی از…
…میآید. بنابراین، وقتی این تلسکوپ ۱۰ میلیارد دلاری به کهکشانها نگاه میکند، حتی آنهایی که ممکن است بسیار کوچک به نظر برسند، نور از منابع به شکلی پراکندهتر به سمت آن میآید. جیمز وب این تصویر جدید N97 را با استفاده از ابزار فروسرخ میانیMid-Infrared Instrument (MIRI) خود ثبت کرد. نور مرئی به آسانی توسط چنین ابرهای غبار متراکمی جذب میشود، اما نور مادون قرمز راحتتر از آنها عبور میکند. بنابراین نمای فروسرخ به اخترشناسان این امکان را میدهد تا به اعماق این منطقه ستارهساز نگاه کنند. در نتیجه، جیمز وب میتواند اجسام ستارهای جوانی را ببیند که هنوز در ابری از گاز و غبار پنهان شدهاند. این به اصطلاح «پیشستارهها» هنوز مواد کافی از این پوشش ابری جمعآوری نکردهاند تا به اندازهای عظیم شوند که هیدروژن را در هستههای خود با همجوشی به هلیوم تبدیل کنند. در تصویر جیمز وب N97، ستاره تازه متولد شدهای که اخیرا این فرآیند را آغاز کرده را میتوان به عنوان درخشانترین نقطه در میان ابرهای نارنجی متشکل از گاز و غبار مشاهده کرد. مشاهدات جیمز وب از N97 بخشی از مأموریت این تلسکوپ قدرتمند است که شامل بررسی تکامل دیسکها و پوششهای مواد اطراف ستارگان در مراحل مختلف تکامل آنها میشود.
تلسکوپ فضایی قدرتمند جیمزوب، یک ساختار فضایی در سیستم بتا سهپایه β Pictoris مشاهده کرده است که پیش از این دیده نشده بود. به گزارش صبح ساحل و به نوشته ایسنا، بتا سه پایه که در فاصله ۶۳ سال نوری از ما قرار دارد، ستارهای به اندازه دو برابر خورشید و هشت برابر روشنتر از آن است که توسط قرصی از گاز و غبار احاطه شده و شواهدی وجود دارد که سیارات در آن شکل گرفتهاند. به نقل از اسپیس، بتا سهپایه اولین منظومه سیارهای بود که اخترشناسان در اطراف آن یک صفحه گرد و غباری از مواد متشکل از زبالههای ناشی از برخورد سیارکها و سیارات کوچک در طول سالهای شکلگیری منظومه سیارهای مشاهده کردند. پس از آن، ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل، دومین قرص از زبالهها و مواد را در سیستم بتا سهپایه مشاهده کردند. اکنون با استفاده از ابزارهای جیمزوب مانند دوربین مادون قرمز نزدیک(NIRCam) و ابزار فروسرخ میانی(MIRI) گروهی از اخترشناسان لایه دیگری از ساختار را در این منظومه کشف کردهاند که به شکل شاخهای از غبار با شیب شدیدی است که از جنوب غربی بخشی از قرص زباله ثانویه امتداد یافته است. ایزابل ربولیدو (Isabel Rebollido)، سرپرست تیم مطالعه، دانشمند…
…در سراسر آمریکای شمالی است که ماه به طور کامل خورشید را میپوشاند. مسیر خسوف کامل، جایی که ماه به طور کامل قرص خورشید را پنهان میکند، از چهار ایالت در مکزیک، ۱۵ ایالت در آمریکا و پنج استان کانادا در بخش شرقی این کشور عبور خواهد کرد. همچنین انتظار میرود یک دنباله دار درخشان در ماه آوریل از نزدیکی زمین عبور کند. این دنباله دار غول پیکر سه برابر قله اورست است و ۱۲ P/Pons-Brooks نام دارد. مه به گفته اخترشناسان، بارش شهابی اتا آکواریدیس در ساعات پیش از طلوع ۴ مه به اوج خود میرسد. تماشاگران آسمان در سراسر نیمکره جنوبی میتوانند انتظار داشته باشند که شاهد نمایش چشمگیر ۲۰ تا ۳۰ شهاب در ساعت باشند، در حالی که ناظران در شمال میتوانند انتظار ۱۰ تا ۲۰ شهاب در ساعت را داشته باشند. ژوئن پیشبینی میشود که ماه ژوئن شاهد رویداد انقلاب تابستانی باشد که طولانیترین روز سال برای ساکنان نیمکره شمالی زمین خواهد بود و از نظر نجومی آغاز تابستان و پیشرفت تدریجی به سمت پاییز است. ۲۰ ژوئن تاریخ این رویداد در سال ۲۰۲۴ خواهد بود. آگوست هر سال در اواسط آگوست، زمین از میان ابری از لاشهها که توسط دنبالهدار سوئیفت تاتل ریخته…
