جدید به قدیم
…شده است و احتمالاً در یک گروه کوچک از کهکشانهای در حال ادغام است. این تیم میگوید که این مطالعه همچنین نشان میدهد که FRBها میتوانند برای کمک به اخترشناسان در حل یک معمای کیهانی دیگر کار کنند، معمایی به نام «ماده گمشده». بهترین مدلهای ما از جهان نشان میدهند که جهان هستی باید حاوی مقدار مشخصی از ماده باشد، اما وقتی دانشمندان همه کهکشانها، ستارهها، سیارات، سیاهچالهها و هر چیز دیگری را جمعآوری میکنند، به نظر میرسد که کمبود زیادی وجود دارد و حدود ۴۰ درصد از ماده معمولی تشکیلدهنده جهان مفقود است. فرضیه اصلی این است که همه این ماده به شکل گاز بسیار پراکندهای است که در فضای بین کهکشانی شناور و آنقدر نازک است که تشخیص آن تقریباً غیرممکن است و همان جایی است که FRBها وارد داستان میشوند. ستارهشناسان میتوانند زمان رسیدن طول موجهای مختلف نور را در این سیگنالهای رادیویی مطالعه کنند و از این طریق میتوان چگالی مادهای را که از آن عبور کردهاند، استنتاج کرد. هر چه سفر آن طولانیتر باشد، دادههای بیشتری در آن گنجانده شده است که این سفر را به گنجینهای ارزشمند تبدیل میکند. اکنون به نظر میرسد مشاهدات جدید از این انفجار رادیویی سریع با فرضیه…
…مقاله که یافتهها را توصیف میکنند، میگوید: تخمین میزنیم که کهکشان ما ۲۰ برابر بیشتر از ستارگان سیارههای سرکش را در خود جای داده است. دانشمندان چگونه به وچود ستارههای سرکش پی بردند؟ این تیم یک بررسی ۹ ساله به نام رصدهای میکرولنز در اخترفیزیک (MOA) در رصدخانه دانشگاه مونت جان در نیوزیلند را انجام داده است. رویدادهای میکرولنز زمانی رخ میدهند که جسمی مانند ستاره یا سیاره در تراز تقریباً کامل با یک ستاره پسزمینه نامرتبط از جایی که دیده میشود، باشد. از آنجایی که هر چیزی که جرم داشته باشد، تار و پود فضا-زمان را منحرف میکند، نور ستاره دوردست هنگام عبور از نزدیکی جسم به دور آن خم میشود و باعث ایجاد یک جهش مختصر در روشنایی نور ستاره پس زمینه میشود. این موضوع به ستاره شناسان سرنخهایی در مورد شیء مداخله گر داده است. تاکاهیرو سومی، استاد دانشگاه اوزاکا و نویسنده اصلی مقاله با تخمین جدیدی از سیارات سرکش در کهکشان ما، گفت: ریزلنز تنها راهی است که میتوانیم به واسطه آن اجرامی مانند سیارات کم جرم شناور آزاد و حتی سیاهچالههای اولیه را پیدا کنیم. سومی افزود: استفاده از گرانش برای کشف چیزهایی که هرگز نمیتوانیم امیدوار باشیم که مستقیماً ببینیم بسیار هیجانانگیز است.
بررسی جدید پژوهشگران اسپانیایی نشان میدهد که آنچه قبلا یک دنباله از ستارگان در پی یک سیاهچاله فرض میشد، ممکن است در واقع یک کهکشان کامل باشد. به گزارش صبح ساحل، ستارهشناسان در اوایل سال جاری براساس مشاهدات «تلسکوپ فضایی هابل»(HST)، وجود یک سیاهچاله سرکش را با جرمی معادل ۲۰ میلیون خورشید اعلام کردند. آنها از دیدن ستارگانی که به نظر میرسید دنباله یک سیاهچاله در حال دور شدن از کهکشان اصلی خود باشند، شگفتزده شدند. ستارهشناسان تصور میکردند این دنباله ستارهای زمانی ایجاد شده که سیاهچاله به زور از میان گاز عبور کرده و باعث شده است مناطق متراکمی به وجود بیایند و ستارگان در پی آن متولد شوند. با وجود این، دانشمندان مطمئن نبودند که چرا سیاهچاله با حرص و طمع گاز را نمیبلعد و هنگام حرکت کردن در آن، اختلال بیشتری را ایجاد نمیکند. همچنین، سناریوی پیشبینیشده مستلزم آن بود که کهکشانی که سیاهچالهی کلانجرم احتمالی از آن بیرون آمده است، توسط مقدار زیادی گاز احاطه شده باشد. این عوامل نگرانکننده، سناریوی «سیاهچاله فراری به دنبال ستارهها» را با تردید روبهرو کردند و گروههای بسیاری از ستارهشناسان به کاوش در توضیحهای متفاوت مشاهدات پرداختند که کمتر عجیب بودند. اکنون، پژوهشگران «موسسه اخترفیزیک جزایر قناری»(IAC) گفتهاند…
…که به دلیل وجود انتشار رادیویی فراوان، بسیار پرانرژی است. انجیسی ۵۴۷ (NGC ۵۴۷)، یک کهکشان بیضوی است که در فاصله ۲۵۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی نهنگ (Cetus) قرار دارد. تلسکوپ فضایی هابل (HST) ناسا، عکسی را از این کهکشان گرفته است. انجیسی ۵۴۷، درست زیر مرکز این عکس میدرخشد و کهکشان همراه آن موسوم به انجیسی ۵۴۵ (NGC ۵۴۵) در سمت چپ بالا قرار دارد. این جفت در مجموع با نام آرپ ۳۰۸ (Arp ۳۰۸) شناخته میشود. انجیسی ۵۴۷ یک کهکشان رادیویی درخشان است؛ یعنی مناطق غولپیکری از انتشار رادیویی را شامل میشود که فراتر از ساختار مرئی آن گسترش یافتهاند. قدرت انتشار رادیویی، حاصل پرتابهایی است که از هسته فعال کهکشانی در مرکز کهکشان قدرت میگیرند. کهکشانهای دارای هسته فعال کهکشانی، ناحیهای بسیار روشن را در هسته خود دارند که در آن، یک سیاهچاله کلانجرم قرار گرفته است. همان طور که غبار و گاز به درون سیاهچاله میافتند، نور در سراسر طیف الکترومغناطیسی ساطع میشود. کهکشانهای رادیویی، یکی از پرانرژیترین پدیدههای اخترفیزیکی هستند. مشاهده این کهکشان توسط هابل، بخشی از یک بررسی روی مجموعه دادهای است که با هدف کمک کردن به ادامه آزمایش نظریههای علمی در مورد هستههای فعال کهکشانی جمعآوری میشود.
دو سیاهچالهی نزدیک به زمین به نامهای Gaia BH۱ و BH۲ احتمالاً متعلق به دستهی کمیابی از سیاهچالههای کمتر دیدهشده هستند. به گزارش صبح ساحل، دو سیاهچالهای که بهتازگی در فاصلهی نزدیکی از زمین کشف شدهاند، احتمالاً به گروهی ناشناخته و اسرارآمیز از اجرام سنگین تعلق دارند. گروهی بینالمللی از ستارهشناسها این سیاهچالهها را با استفاده از دادههای مأموریت گایا از آژانس فضایی اروپا (ESA) و مجموعهای از تلسکوپهای زمینی سراسر جهان کشف کردند. بهگزارش لایو ساینس، دو سیاهچاله به نامهای Gaia BH۱ و Gaia BH۲ نزدیکترین سیاهچالهها به زمین هستند که تاکنون کشف شدهاند. Gaia BH۱ در فاصلهی ۱۵۶۰ سال نوری از منظومهی شمسی در صورت فلکی مارافسای قرار دارد که تقریباً سه برابر نزدیکتر از رکورددار قبلی است. سیاهچالهی Gaia BH۲ هم در فاصلهی ۳۸۰۰ سال نوری در صورت فلکی قنطورس قرار دارد. هر دو سیاهچاله نه تا ده برابر سنگینتر از خورشید هستند. حال این سؤال مطرح میشود که چرا مدت زیادی طول کشید تا ستارهشناسها به وجود این سیاهچالهها پی ببرند؟ در جواب باید بگوییم که سیاهچالهها عملا نامرئی هستند. در گذشته، دانشمندان سیاهچالهها را با استفاده از بقایای آخرین وعدههای غذایی آنها شناسایی میکردند؛ بدین صورت که وقتی ستاره…
بر خلاف این باور که همه سیاهچالهها جاروبرقی فضایی هستند، اخترشناسان این بار سیاهچالهای را کشف کردهاند که ستاره تولید میکند. به گزارش صبح ساحل، اخترشناسان به تازگی سیاهچالهای عظیم را کشف کردهاند که با سرعت ۴ میلیون مایل در ساعت از کهکشان اصلی خود دور میشود. اعتقاد بر این است که به جای تکه تکه کردن ستارگان و بلعیدن هر لقمه، این سیاهچاله به شکلگیری ستارههای جدید کمک میکند و دنبالهای از ستارههای تازه متولد شده باقی میماند که ۲۰۰۰۰۰ سال نوری در فضا امتداد دارند. پیتر ون داکوم، استاد نجوم در دانشگاه ییل میگوید هنگامی که سیاهچاله به گاز تبدیل میشود، به نظر میرسد که راهروی باریکی از ستارههای جدید ایجاد میکند، جایی که گاز فرصتی برای خنک شدن دارد، اگرچه مشخص نیست دقیقا چگونه کار میکند. سیاهچالهها برخی از گریزانترین چیزها در فضا هستند. رایجترین نوع، سیاهچاله ستارهای است، اغلب تصور میشود که نتیجه یک ستاره عظیم است که در انفجار ابرنواختری میمیرد، سپس مواد ستاره روی خودش فرو میریزد و در ناحیه نسبتا کوچکی متراکم میشود. اما اینکه چگونه سیاهچالههای کلان پرجرم که میلیونها تا میلیاردها برابر خورشید جرم دارند، مرموزتر است. بسیاری از اخترفیزیکدانان و کیهان شناسان بر این باورند که این غولها تقریبا در…
…پرورش نیز در روز اول فروردین ماه درباره پرداخت معوقات معلمان گفت: این حقوقی که پرداخت شده است براساس رتبهبندی در سال ۱۴۰۱ بوده است و تفاوتی بین رتبه پایه و رتبه استحقاقی وجود دارد و اختلافی که برخی میگویند با سازمان برنامه و بودجه وجود دارد، درست نیست. با توجه به قانون رتبهبندی و اعتبار پیشبینی شده این مابهالتفاوت باید پرداخت شود که اختلاف در مبنای محاسبات داشتیم که به دستور رئیس جمهور مقرر شده است که در شنبه یا یکشنبه هفته آینده نشستی با معاون اول رئیس جمهور برگزار شود و نتایج حاصله از آن جلسه زمان پرداخت معوقات را مشخص میکند. روز گذشته نیز مدیرکل آموزش و پرورش درباره پرداخت معوقات رتبه بندی معلمان اظهار کرد: معوقات رتبه بندی معلمان نیز تا قبل از ۱۵ فروردین ماه به حساب همکاران واریز خواهد شد. نقی سیاهکالی مرادی از پرداخت بخش اعظمی از مطالبات فرهنگیان خبر داد و گفت: در جلسه ای که در محل سازمان برنامه و بودجه برگزار شد مقرر شد تا پایان روز پنجشنبه دهم فروردین ماه حق الزحمه چهار ماه حق التدریس همکاران پرداخت شود. وی افزود: همچنین پرداخت دو ماه حقوق نیروهای خرید خدمات تا قبل از ۱۵ فروردین مصوب شده است.
…ارائه کرد؛ این فضا پیما نشان داد که این طوفان حدود ۳۰۰ کیلومتر (۱۹۰ مایل) طول و ۲۹۰۰۰ کیلومتر (۱۸۰۰۰ مایل) عرض دارد. علاوه بر این، احتمال میرود که این طوفان از گازهای اتمسفر تشکیل شده باشد که با سرعتی حدود ۳۲۰ کیلومتر در ساعت (۲۰۰ مایل) حرکت میکنند. طول اضلاع این طوفان شش ضلعی، حدود ۱۴۵۰۰ کیلومتر (۹۰۰۰ مایل) تخمین زده میشود، یعنی ۲۰۰۰ کیلومتر (۱۲۰۰ مایل) بیشتر از قطر زمین! همچنین، این طوفان در طول فصلهای زحل تغییر رنگ میدهد؛ در تابستان طلایی رنگ و در زمستان آبی میشود. ابر عظیمی از آبِ شناور در فضا وجود دارد میدانیم که ممکن است زمین تنها شی فضاییِ تشکیل شده از آب نباشد. به عنوان مثال، تصور میشود که Europa (یکی از قمرهای مشتری) دارای اقیانوسی است که ممکن است دو برابر حجم آب موجود در سیاره ما را دارا باشد. با این حال، بزرگترین مخزن آب در فضا در اطراف یک کوازار – یک سیاهچاله بسیار پرجرم درخشان – در فاصله ۱۲ میلیارد سال نوری از ما شناور است. این ابر که تشکیل شده از مه و بخار است و قطر آن صدها سال نوری است، ۱۴۰ تریلیون برابر، بیشتر از حجم آبهای اقیانوسهای جهان را در خود جای داده است.
یک گروه بینالمللی از پژوهشگران در پژوهش جدیدی، نخستین شواهد را در مورد منشأ انرژی تاریک کشف کردهاند که نشان میدهند این منشأ همان گونه که احتمال میرفت، سیاهچالهها هستند. به گزارش صبح ساحل، به نقل از ایسنا، وقتی ستارهشناسان دریافتند که جهان با سرعتی فزاینده در حال انبساط است، این نظریه را مطرح کردند که احتمالا نیرویی همه چیز را از هم دورتر و بر گرانش غلبه میکند. این نیرو، «انرژی تاریک»(Dark Energy) نامیده شد، اما هیچکس تا به حال متوجه نشده بود که از کجا آمده است.اکنون گروهی متشکل از ۱۷ پژوهشگر بینالمللی به سرپرستی «دانشگاه هاوایی»(University of Hawaii)، نخستین شواهد را در مورد نقطه مبدا انرژی تاریک کشف کردند. این مبدا، سیاهچالهها هستند. این ایده که سیاهچالهها منشأ انرژی تاریک هستند، جدید نیست. در واقع، این بخشی از نظریه نسبیت عام اینشتین به شمار میرود، اما این نخستین بار است که ستارهشناسان، شواهد رصدی را برای حمایت از این نظریه به دست میآورند.سیاهچالهها از دو طریق جرم میگیرند؛ افزایش گاز و ادغام با سیاهچالههای دیگر. پژوهشگران با مطالعه ۹ میلیارد سال تکامل سیاهچاله در کهکشانهای بیضوی غولپیکر خفته دریافتند که سیاهچالههای قدیمی، بسیار بزرگتر از آن چیزی هستند که براساس این دو روش…
… ناسا با استفاده از «آرایه تلسکوپ طیفسنجی هستهای» یا «نیوستار»(NuSTAR)، پرتوهای ایکس گوناگونی را که از داغترین مواد موجود در جو خورشید ساطع میشوند، ثبت کرد. پرتو ایکس پرانرژی فقط در چند مکان مشاهده شد؛ در حالی که پرتو ایکس کمانرژی و پرتو فرابنفش در سراسر خورشید دیده شدند. به نقل از دیلی میل، دانشمندان امیدوارند که نماهای جدید به آنها کمک کنند تا به یکی از بزرگترین رازهای خورشید پی ببرند. راز بزرگ این است که چرا دمای جو بیرونی خورشید، به بیش از یک میلیون درجه میرسد که حداقل ۱۰۰ برابر گرمتر از سطح آن است. نیوستار معمولا زمان خود را برای بررسی اسرار سیاهچالهها، ابرنواخترها و دیگر اجرام پرانرژی فضا سپری میکند اما میتوان از آن برای مطالعه خورشید نیز استفاده کرد. پرتوهای پرانرژی ایکس که توسط نیوستار ثبت شدهاند، به رنگ آبی هستند. رنگ سبز که پرتو ایکس کمانرژی را نشان میدهد، با سیستم ثبت پرتو ایکس نصبشده روی فضاپیمای «هینود»(Hinode) ثبت شده است. رنگ قرمز، پرتو فرابنفش ثبتشده با «رصدخانه پویاییشناسی خورشید»(SDO) ناسا را نشان میدهد. نیوستار در ژوئن گذشته، ۲۵ تصویر از خورشید را جمعآوری کرد و به ناسا امکان داد تا یک تصویر واحد را از نورهای رنگی متفاوتی را…
