جدید به قدیم
…و رطوبت و مواد اسیدی و خورنده عایق نمود. 8.آسانسور هیدرولیک جک در زیر تلسکوپی در مواردی که اقدام به نصب آسانسور هیدرولیک با سیستم جک از زیر مستقیم می نمایید در ایجاد حفره چاه محدودیت هایی وجود دارد که استفاده از جک های تلسکوپی می تواند یک راهکار مطلوب برای رفع این محدودیت باشد. این جک ها در مقایسه با مقدار جا به جایی طول سیلندر، طول کوتاه تری دارند این امر باعث شده ارتفاع کمتری برای حفره جک زیر نیاز باشد. 9.آسانسور هیدرولیکی دو جک کنار مستقیم انواع آسانسور هیدرولیک با سیستم دو جک کنار مستقیم برای مکان هایی که امکان حفره جک نیست و باید بار سنگینی جا به جا شود مورد استفاده قرار می گیرد. البته در ارتفاع های بالا باید برای استقرار جک فضای کافی در بالای چاه آسانسور در دسترس باشد. 10.آسانسور هیدرولیکی دو جک تلسکوپی استفاده از جک های تلسکوپی یک راه حل مطلوب در آسانسورهای هیدرولیک با جک دوبل برای رفع مشکل ارتفاع جک هستند. این جک های تلسکوپی در ارتفاعات فضای کمتری را می گیرند و امکان نصب آنها به صورت دو یا سه مرحله ای وجود دارد. اجزای انواع آسانسور هیدرولیک در آسانسورهای هیدرولیکی قطعات مختلفی…
…از ویژگیهای تقریبا خاص بارش شهابی پرساوشی است. مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران، عامل بارش پرساوشی را دنبالهدار 109P/ Swift-Tuttle عنوان کرد و یادآور شد: این دنبالهدار هر ۱۳۳ سال یک بار به گرد خورشید میگردد و ذرات به جای مانده از این دنبالهدار با سرعت سرسام آور ۲۱۰ هزار کیلومتر در ساعت به جو زمین برخورد میکنند ! وی افزود: با توجه به اینکه کانون این بارش در نزدیکی خوشه باز صورت فلکی «بُرنده سر دیو» یا «پِرساوش» قرار دارد، این بارش را به نام بارش شهابی پِرساوشی میشناسیم. کانون بارش به گفته این محقق حوزه نجوم، دنبالهدار 109P چهارشنبه ۲۵ تیر سال ۱۲۴۱ خورشیدی توسط Lewis Swift از نیویورک با یک تلسکوپ شکستی ۱۱ سانتیمتری شناسایی شد، اما وی رصد این دنبالهدار را بلافاصله گزارش نکرد؛ چرا که معتقد بود دنبالهدار «اشمیت» را مشاهده کرده است که به تازگی کشف شده بود. عتیقی ادامه داد: ۳ روز بعد از مشاهده لوئیس سوئیفت، "Horace Tuttle" دنبالهدار مورد اشاره را در رصدخانه هاروارد دید و نام این دنبالهدار از اسم این دو اخترشناس گرفته شده است. وی تاکید کرد: این دنبالهدار صد و نهمین دنبالهداری است که دوره مداری آن محاسبه شده است. آخرین بار دنبالهدار «سوئیفت- تاتل…
… سیاره مریخ و اورانوس دوشنبه -بیستوپنجم تیر- در یک راستا قرار میگیرند، به طوری که سیاره مریه از زاویه ۳۳ دقیقهای جنوب سیاره اورانوس عبور میکند، این پدیده از اصفهان از ساعت ۰۱:۱۰ -سه ساعت و ۵۳ دقیقه قبل از خورشید- قابل مشاهده میشود، سپس به ۳۳ درجه بالاتر از افق شرقی میرسد و حدود ساعت ۰۳:۵۵ از دسترس خارج میشود. سیاره مریخ در قدر ۰.۹ و سیاره اورانوس در قدر ۵.۸ هر دو در صورت فلکی ثور قرار خواهند گرفت، این دو سیاره به قدری از یکدیگر جدا خواهند بود که در میدان دید یک تلسکوپ قرار نمیگیرند، اما از طریق یک دوربین دوچشمی قابل رصد هستند. نزدیک شدن سیاره مریخ و اورانوس به یکدیگر سیارات مریخ و اورانوس دوشنبه -بیستوپنجم تیر- به یکدیگر نزدیک میشوند و در فاصله ۳۲.۱ دقیقه قوسی از یکدیگر قرار خواهند گرفت، این پدیده از اصفهان ساعت ۰۱:۱۰ – سه ساعت و ۵۳ دقیقه قبل از خورشید- قابل مشاهده است، سپس به ارتفاع ۳۳ درجه بالاتر از افق شرقی میرسد و حدود ساعت ۰۳:۵۵ از دسترس خارج میشود. سیاره مریخ در قدر ۰.۹ و سیاره اورانوس در قدر ۵.۸ هر دو در صورت فلکی ثور قرار…
یک سیاره فراخورشیدی در فاصله 50 سال نوری زمین که در سال 2017 به عنوان یکی از امیدوارکنندهترین مکانها برای شکوفایی حیات در خارج از منظومه شمسی شناسایی شد، به تازگی بهخاطر رصدهای جدید تلسکوپ جیمز وب، امیدوارکنندهتر و در عین حال عجیبتر شده است. این سیاره که LHS-1140b نام دارد، شبیه به یک چشم آبی غول پیکر بهنظر میرسد و توجه منجمان را به خود جلب کرده است. سیاره LHS-1140b نشانههایی از یک سیاره قابلسکونت را نشان میدهد؛ این کره با یک اقیانوس وسیع پوشیده از یخ به پهنای حدود 4000 کیلومتر همراه است که این قسمت روبهروی ستاره میزبانش قرار گرفته است. «چارلز کادیو»، اخترفیزیکدان دانشگاه مونترال، میگوید: «از میان تمام سیارات فراخورشیدی معتدل کنونی، LHS-1140b میتواند بهترین گزینه برای تأیید غیرمستقیم آب مایع در سطح یک سیاره بیگانه و بیرون از منظومه شمسی باشد. بنابراین یک نقطه عطف بزرگ برای ما در زمینه جستجوی سیارات فراخورشیدی قابلسکونت خواهد بود.» تفاوت سیاره LHS-1140b با زمین LHS-1140b، که چند سال پیش کشف شد، دارای شعاع حدود 1.73 برابر زمین و جرم 5.6 برابر زمین است. این سیاره همچنین بسیار نزدیکتر از زمین به دور ستارهاش میچرخد و یک چرخش کامل را در…
محققان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل نزدیک ترین سیاهچاله عظیم مشاهده شده به زمین را رصد کرده اند. این سیاهچاله در فاصله ۱۵۶۰ سال نوری زمین قرار گرفته است. به گزارش صبح ساحل، این جسم آسمانی می تواند به عنوان پیوند گمشده در درک ارتباط بین توده ستاره ای و ابرسیاهچاله ها عمل کند. به نظر می رسد این سیاهچاله حجمی به اندازه ۸۲۰۰ خورشید داشته باشد که بسیار عظیم تر از سیاهچاله هایی با توده ستاره ای بین ۵ تا ۱۰۰ برابر خورشید و بسیار کمتر از سیاهچاله های دیگری است که چند میلیون یا میلیارد برابر خورشید به حساب می آیند. در هر حال نزدیک ترین سیاهچاله عظیم یافت شده Gaia-BH1 نام دارد و فقط ۱۵۶۰ سال نوری با زمین فاصله دارد. سیاه چاله مذکور در مجموعه ای تماشایی از ۱۰ میلیون ستاره به نام Omega Centauri قرار دارد که در فاصله ۱۸ هزار سال نوری از زمین هستند. جالب آنکه به نظر می رسد این سیاهچاله یخ زده، رشد خود را متوقف کرده و همین امر از این ایده پشتیبانی می کند که Omega Centauri از بقایای یک کهکشان باستانی است که توسط کهکشان راه شیری بلعیده شده است. این امر نشان می دهد Omega…
…ویژگیهای هیچ نوع جرم نجومی شناختهشدهای مطابقت ندارد. پژوهشگران در مقاله این پژوهش نوشتند: مرکز کهکشان ما شامل میلیاردها ستاره، دهها میلیون جرم گازی، یک سیاهچاله کلانجرم، ستارهزایی و یک گورستان وسیع از بقایای ستارههاست. بنابراین، محتملترین مکان برای یافتن اجرام جدید است. ما در این پژوهش فقط یکی از اجرام جدید را توضیح دادهایم. این شیء موسوم به «G0.02467-0.0727» با استفاده از «آرایه میلیمتری بزرگ آتاکاما» یا «آلما»(ALMA) در شیلی کشف شد. پژوهشگران در ادامه نوشتند: ما چندین توضیح را از جمله جریان خروجی پیشستارهای، جریان انفجاری، ابر در حال فروپاشی، ستاره تکاملیافته، ادغام ستارگان، ابر فشرده با سرعت بالا، سیاهچاله با جرم متوسط و کهکشان پسزمینه برای این جرم در نظر گرفتهایم. بیشتر این مدلهای مفهومی یا با دادهها ناسازگار هستند یا به طور کامل آنها را توضیح نمیدهند. این جرم در حالی مشاهده شد که پژوهشگران با تلسکوپ آلما مشغول بررسی یک منطقه ویژه در مرکز کهکشان ما موسوم به «منطقه مولکولی مرکزی»(CMZ) بودند. منطقه مولکولی مرکزی با وسعت حدود ۷۰۰ سال نوری، تقریبا ۸۰ درصد از کل گازهای متراکم کهکشان را در بر دارد و خانه ابرهای مولکولی غولپیکر و خوشههای بزرگ ستارهساز است که به درستی درک نشدهاند.
دانشمندان فهرست جدیدی از سیارات فراخورشیدی را منتشر کردهاند که شامل بیش از ۱۰۰ سیاره فراخورشیدی است که در خارج از منظومه شمسی ما وجود دارند. این فهرست با استفاده از دادههای تلسکوپ فضایی TESS ناسا و رصدخانه W. M. Keck ایجاد شده است. به گزارش صبح ساحل، دانشمندان فهرست جدیدی از سیارات فراخورشیدی را منتشر کردهاند که شامل بیش از 100 سیاره فراخورشیدی است که در خارج از منظومه شمسی ما وجود دارند. این فهرست با استفاده از دادههای تلسکوپ فضایی TESS ناسا و رصدخانه W. M. Keck ایجاد شده است. این فهرست شامل اطلاعاتی در مورد شعاع، جرم، چگالی و دمای هر سیاره است. این اطلاعات به دانشمندان کمک میکند تا بفهمند سیارات از چه چیزی ساخته شده و چگونه شکل گرفتهاند. این کشف جدید گامی مهم در درک ما از سیارات فراخورشیدی است. این نشان میدهد که تنوع زیادی از سیارات در کهکشان ما وجود دارد و برخی از آنها ممکن است شرایط لازم برای پشتیبانی از حیات را داشته باشند. تاکنون، غولهای گازی رایجترین نوع سیارههای فراخورشیدی کشفشده بودهاند، چرا که به دلیل اندازه بزرگشان، یافتن آنها از فواصل دور آسانتر است. با این حال، به دلیل کوچکی ذاتی، شناسایی سیاراتی به اندازه زمین در منظومههای…
تلسکوپ فضایی جیمز وب با کشف دورترین کهکشان رصد شده تاکنون رکورد خود را شکست. به گزارش صبح ساحل، نام این کهکشان JADES-GS-z۱۴-۰ است. انتقال به سرخ کهکشان معادل z=۱۴.۳۲ است به این معنی که نور آن زمانی که کیهان تنها ۲۹۰ میلیون سال سن داشته، در فضا منتشر شده است.ابزار فوق حساس جیمز وب به اخترشناسان اجازه میدهد تا از این تلسکوپ برای مطالعه سپیده دم کیهانی استفاده کنند، دورهای که تنها چند صد میلیون سال پس از مهبانگ وجود داشته است. گروهی بینالمللی از دادههای جیمز وب استفاده به عنوان بخشی از پروژه بررسی فراکهکشانی پیشرفته (JADES) با استفاده از طیفنگار مادون قرمز نزدیک (NIRSpec) استفاده کردند. آنها طیف کهکشان را به دست آوردند که انتقال به سرخ ۱۴.۳۲ را نشان میداد. انتقال به سرخ کهکشان JADES-GS-z۱۴-۰ آن را به دورترین کهکشان شناخته شده تا کنون تبدیل کرده است. پدیده انتقال به سرخ زمانی رخ میدهد که نور اجسام دور در فضا به دلیل انبساط فضا به انتهای قرمز طیف نور منتقل میشوند. هرچه انتقال به سرخ بیشتر باشد، جسم دورتر است. این کهکشان با ساختار بی شکل خود بسیار متفاوت از کهکشانهای امروزی است. ابعاد…
ستارهشناسان اکنون به کمک توانایی خارقالعاده تلسکوپ فضایی جیمز وب شاهد تولد اولین کهکشانهای جهان هستی هستند. این کشف تاریخی توسط جیمز وب، شکلگیری برخی از اولین کهکشانهای کیهان را نشان میدهد و سرنخهای جدیدی درباره منشاء کیهانی ما ارائه میدهد. به گزارش صبح ساحل و به نوشته ایسنا، تلسکوپ فضایی جیمز وب تصاویر مستقیمی از کهکشانهایی که در سپیده دم کیهانی متولد شدهاند، گرفته است. به نقل از انای، این اولین باری است که اخترشناسان شاهد این تصاویر هستند و مدلهایی را برای تشکیل کهکشانها تایید میکنند. محققان موسسه نیلز بور دانمارک شاهد تولد سه کهکشان از کهکشانهای اولیه جهان هستند که قدمت آنها به حدود ۱۳.۳ تا ۱۳.۴ میلیارد سال میرسد. این کشف که در نوع خود اولین است، با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب انجام شد که مشاهدات زنده از شکلگیری کهکشانها را در اولین روزهای کیهان ارائه کرده است. محققان از طریق قابلیتهای پیشرفته این تلسکوپ، سیگنالهایی را از ابرهای گازی عظیمی که بر روی یک کهکشان کوچک در حال شکلگیری جمع میشوند، مشاهده کردند. تلسکوپ جیمز وب با چشمهای فروسرخ فوقالعاده قدرتمند خود میتواند بیش از هر ابزار دیگری در فضا و زمان به گذشته نگاه کند و با نزدیکتر شدن به…
…فاصله 40 سال نوری از زمین قرار دارد و به دور یک ستاره کوتوله قرمز سرد میچرخد. دانشمندان به این سیاره به دلیل پتانسیل آن برای ارائه اطلاعات بیشتر در مورد نحوه حفظ جو توسط سیارات، علاقهمند هستند؛ Gliese 12 b به ستاره خود نزدیک است و نور کمتری نسبت به زمین دریافت میکند اما ممکن است همچنان قابل سکونت باشد زیرا ستاره آن خنکتر است. این سیاره تازه کشف شده، نخستین سیاره در نوع خود نیست. در سال 2007، اخترشناسان سیاره دیگری به نام Gliese 581 g را کشف کردند که شبیه به زمین بود. با این حال، Gliese 581 g بسیار داغتر از Gliese 12 b است و احتمالاً قابل سکونت نیست. کشف Gliese 12 b بسیار هیجانانگیز است زیرا نشان میدهد که ممکن است سیارات قابل سکونت بیشتری در کهکشان ما وجود داشته باشد که قبلاً تصور میشد؛ این سیاره همچنین میتواند به ما در درک بهتر نحوه شکلگیری و تکامل سیارات کمک کند. دانشمندان با استفاده از تلسکوپهای فضایی مانند تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا و تلسکوپ فضایی هابل ناسا به مطالعه Gliese 12 b ادامه خواهند داد. آنها امیدوارند با مطالعه این سیاره، اطلاعات بیشتری در مورد پتانسیل حیات در فراتر از زمین به دست آورند.
