جدید به قدیم
با شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی که در بامداد روز جمعه 13/10/98 به دست شقی ترین تروریست ها شیطان بزرگ صورت گرفت به گفته رسانه های آمریکایی نفس ها در سینه ها حبس شد چرا که حاج قاسم یک فرد نبود که با رفتنش فقط احساسات ما جریحه دار شود بلکه حاج قاسم یک مکتب و یک راه بود که هزاران حاج قاسم ها را تربیت کرده مکتبی زنده، زاینده و رویاننده که نقطه مقابل ((تهدید، تحریم، ترور و تحریف)) است.
چه میشود که در فراز و نشیب تاریخ و بیانصافی و اغراقنویسی مورخان سفارشی برخی از رخدادهای پر هیمنه تاریخی از گزند تحریف و نابودی کامل در امان میمانند و گذر زمان نمیتواند بر واقعیت خلق شده گرد و غبار فراموشی بنشاند؟
