جدید به قدیم
به گزارش صبح ساحل، قرار است یک موشک «پگاسوس ایکسال»(Pegasus XL) شرکت «نورثروپ گرومن»(Northrop Grumman) روز سهشنبه ۳۰ ژوئن به فضا پرتاب شود و یک فضاپیمای خصوصی را به ماموریت نجات یکی از نمادینترین تلسکوپهای فضایی ناسا بفرستد تا از سقوط آن به زمین جلوگیری کند. این ماموریت ابتدا برای ۲۷ ژوئن برنامهریزی شده بود.به نقل از اسپیس، ماموریت «سوئیفت بوست»(Swift Boost)، فضاپیمای «لینک»(LINK) ساخت شرکت «کاتالیست اسپیس تکنولوژیز»(Katalyst Space Technologies) مستقر در آریزونا را به سمت «رصدخانه نیل گرلز سوئیفت»(Neil Gehrels Swift Observatory) ناسا هدایت خواهد کرد تا آن را به مداری پایدار بکشاند و از نابودی قریبالوقوع آن در اثر فرو رفتن بیشتر در جو زمین جلوگیری کند. لینک با موشک پگاسوس از فرودگاه صحرایی «بوچولز»(Bucholz) ارتش واقع در جزایر مارشال، با اتصال به جت L-1011 Stargazer شرکت نورثروپ گرومن به فضا پرتاب خواهد شد.پرتاب برای ساعت ۶:۲۳ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی برنامهریزی شده است. پگاسوس به محض رسیدن هواپیمای «استارگیزر»(Stargazer) توسط آن رها خواهد شد. موشک پنج ثانیه بعد، موتور خود را روشن خواهد کرد و به مدار خواهد رفت.پگاسوس یک پرتابگر سهمرحلهای با سوخت جامد است که ۱۶.۹ متر طول…
به گزارش صبح ساحل، «رصدخانه فضایی سوئیفت» ناسا (Swift) بیش از ۲۰ سال در مدار زمین به انجام پژوهشهای علمی گسترده مشغول بود و به جستوجوی نشانههای فورانهای پرتو گاما میپرداخت که قدرتمندترین انفجارهای شناخته شده در جهان هستند. اکنون اما این فضاپیما در حال سقوط به سوی زمین است و با کاهش تدریجی ارتفاع مدارش، تا پایان سال در آتشی سوزان در جو زمین نابود خواهد شد.اما به نظر می رسد ناسا یک ماموریت نجات جسورانه برای این ابزار در نظر دارد، کاری که تاکنون در فضا انجام نداده و «ماموریت ارتقای سوئیفت» نام گرفته است. در این ماموریت یک فضاپیمای آزمایش نشده متعلق به شرکت «کاتالیست اسپیس تکنولوژیز» قبل از سقوط سوئیفت به آن متصل می شود. این درحالی است که رصد خانه مذکور برای این کار طراحی نشده است.اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود،یدک کش فضایی این شرکت که «لینک» نام دارد، رصدخانه سوئیفت را به ارتفاع بالاتر و مدار امن تری می برد که عمر این ماموریت فضایی قدیمی را چند سال بیشتر می کند. زمان پرتاب بهطور رسمی برای ۲۷ ژوئن تعیین شده و «لینک» با آخرین موشک «پگاسوس ایکسال» (Pegasus XL) به فضا فرستاده خواهد شد.موشکی هوابرد که توسط…
… انفجارهای قدرتمندی از تابش خورشید هستند که در اثر آزادسازی ناگهانی انرژی مغناطیسی ایجاد میشوند. قویترین این فورانها میتوانند ارتباطات رادیویی را مختل کنند، به ماهوارهها آسیب برسانند و به طوفانهای ژئومغناطیسی که بر زیرساختهای روی زمین تأثیر میگذارند، کمک کنند. دانشمندان با وجود دههها مطالعه هنوز به طور کامل نمیدانند که چه چیزی باعث وقوع این فورانها میشود.بخشی از این چالش عملی است. اگرچه فضاپیماها به طور مداوم خورشید را رصد میکنند اما مشاهده دقیق شرایطی که به وقوع یک شراره منجر میشود، دشوار است. فناوریهای با وضوح بالا معمولاً بر مناطق فعالی که فعالیت خورشیدی را تولید میکنند، تمرکز دارند و پژوهشگران اغلب تنها پس از فوران، ردیابی جدی یک شراره را آغاز میکنند زیرا در آن زمان میتوان مسیر شراره خورشیدی را در فضا ردیابی کرد و تأثیرات بالقوه آن بر زمین را مورد بررسی قرار داد.سیفریتز و همکارانش در این پژوهش جدید توانستند از یک مجموعه داده غیرمعمول و تصادفی استفاده کنند که روند تشکیل یک شراره خورشیدی کلاس X9 فورانکرده در سوم اکتبر ۲۰۲۴ را ثبت کرده بود. پژوهش آنها چندین تغییر را در جو خورشید ساعاتی پیش از انفجار شناسایی کرد که سرنخهای جدیدی را درباره چگونگی آغاز شرارههای بزرگ ارائه میدهد…
به گزارش صبح ساحل، ناسا و شرکت میکروچیپ(Microchip) در حال آزمایش یک پردازنده نسل جدید هستند که میتواند نحوه پیمایش و تجزیه و تحلیل دادهها در فضاپیماها را تغییر دهد.به نقل از آیای، ناسا در حال آزمایش یک پردازنده فضایی نسل جدید است که برای افزایش چشمگیر قدرت محاسباتی در فضاپیماهای آینده طراحی شده است.این تراشه که از طریق همکاری بین ناسا و شرکت «میکروچیپ تکنولوژی» توسعه یافته است، در نهایت میتواند به فضاپیماها اجازه دهد حجم عظیمی از دادهها را پردازش کرده و بدون انتظار برای دستورات از زمین تصمیمگیری کنند.مهندسان میگویند این پردازنده میتواند نحوه مدیریت اکتشافات فضایی عمیق، فرودهای سیارهای و ماموریتهای سرنشیندار آینده به ماه و مریخ توسط ناسا را متحول کند.آزمایشهای اولیه در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در کالیفرنیا نشان میدهد که این تراشه تقریباً ۵۰۰ برابر عملکرد بهتری از پردازندههای مقاوم در برابر تشعشع که در حال حاضر در فضا استفاده میشوند، دارد.ساخته شده برای فضای عمیقاین پردازنده در «مرکز پروژه محاسبات پرواز فضایی با کارایی بالا»(HPSC) ناسا قرار دارد. این سیستم جدید برخلاف تراشههای تجاری استاندارد، باید سالها بدون نیاز به تعمیر در برابر تشعشعات شدید، شرایط پرتاب خشن و نوسانات شدید دما مقاومت کند.این…
به گزارش صبح ساحل، سطح بزرگترین قمر زحل موسوم به «تایتان»(Titan) که در جو غلیظی پوشیده شده، به سختی قابل دیدن است. ذرات کوچک معلق در جو بالایی تایتان، مه تقریباً نفوذناپذیری را به وجود میآورند که نور را در طول موجهای مرئی به شدت پراکنده میسازد و ویژگیهای سطحی را از چشمان کنجکاو پنهان میکند.به نقل از ناسا، با این پنهانسازیها معمولا سطح تایتان در طول موجهای فروسرخ بهتر تصویربرداری میشود که در آن پراکندگی ضعیفتر است و جذب جوی کاهش مییابد. در اطراف این عکس ثبتشده با نور مرئی از تایتان، برخی از واضحترین نماهای فروسرخ ثبتشده تا به امروز از سراسر این قمر وسوسهانگیز چیده شدهاند.این ۶ تصویر با رنگهای کاذب، پردازش مداوم ۱۳ سال دادههای تصویری فروسرخ بهدستآمده از «طیفسنج نقشهبرداری بصری و فروسرخ»(VIMS) نصبشده روی «فضاپیمای کاسینی»(Cassini spacecraft) را که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ به دور زحل میچرخید، نشان میدهند.این تصاویر یک مقایسه خیرهکننده را با نمای نور مرئی کاسینی ارائه میدهند. ماموریت انقلابی هواگرد ناسا به سطح تایتان قرار است در ژوئیه ۲۰۲۸ پرتاب شود.
به گزارش صبح ساحل، ماموریت روح آبی (Blue Ghost ۱) شرکت هوافضای فایرفلای با نام «Ghost Riders in the Sky» در روز ۱۵ ژانویه سال ۲۰۲۵ پرتاب شد و در روز دوم مارس نخستین فرود تجاری کاملا موفق بر ماه را انجام داد. آن فرودگر سپس طولانیترین عملیات تجاری روی ماه تا به امروز را به ثبت رساند.به نقل از اسپیس، در همین حال مرحله بالایی باقیمانده از موشک فالکون ۹ که این دو فضاپیمای خصوصی را به فضا پرتاب کرده بود، اکنون در مسیر برخورد با ماه قرار دارد. مدار آن طی یک سال گذشته کمی تغییر کرده و اکنون به سوی برخورد با ماه هدایت میشود.اصابت یا عدم اصابتاین برخورد با احتمال نسبتا بالایی قابل رویت خواهد بود. این رویداد نزدیک لبه ماه از دید زمین و در بخش روشن آن رخ خواهد داد. در آن زمان، بیش از نیمی از سطح ماه روشن خواهد بود. برخورد جسمی ساخته دست انسان به ماه ممکن است از نظر علمی تا حدی جالب باشد و شاید بتوانیم چیزهایی از این برخورد ماه یاد بگیریم. این موضوع هیچ خطری برای کسی ندارد، اما نوعی بیدقتی در نحوه دفع سختافزارهای فضایی باقیمانده را نشان میدهد. با این وجود انتظار نمیرود…
به گزارش صبح ساحل، دنبالهدار C/2025 R3 PanSTARRS پیش از رسیدن به نزدیکترین فاصلهاش به زمین در روز ۲۶ آوریل، همچنان درخشانتر میشود و میتوان پرواز آن را بین خورشید و زمین از طریق چشمان یک فضاپیمای در حال چرخش تماشا کرد.به نقل از اسپیس، به گفته ناسا، دنبالهدار PanSTARRS که در روز ۱۹ آوریل از نزدیکترین گذر خود به خورشید در طول حضیض خورشیدی جان سالم به در برد، اکنون در مسیر رسیدن به نزدیکترین فاصله خود تا زمین است. این دنبالهدار در روز ۲۶ آوریل کمی بیش از ۷۲ میلیون کیلومتر از سیاره ما فاصله خواهد گرفت.این دنبالهدار سرگردان یخی اکنون به میدان دید «تاجنگار طیفسنجی و زاویه بزرگ»(LASCO) رو به خورشید وارد شده که روی «رصدخانه خورشیدی و هلیوسفری»(SOHO) نصب شده است و روش بینظیری را برای دنبال کردن سفر این دنبالهدار به ما ارائه میدهد.دنبالهدار در روزهای آینده مسیری را از ربع بالایی سمت راست تا نیمه پایینی میدان دید تاجنگار LASCO طی خواهد کرد، زیرا رصدخانه SOHO با یک نقطه دید بیوقفه در فاصله ۱.۵ میلیون کیلومتری از زمین در نقطه لاگرانژ ۱ - نقطهای با پایداری گرانشی بین سیاره ما و خورشید - نظارهگر خواهد بود.
به گزارش صبح ساحل، ظاهراً همه چیز برای پرتاب احتمالی اولین ماموریت سرنشیندار به ماه در بیش از ۵۰ سال گذشته در ماه آوریل آماده شده است.به نقل از اسپیس، مقامات ناسا روز سهشنبه اعلام کردند مهندسان آن اصلاحیهای را انجام دادهاند که هدف آن بازگرداندن جریان ثابت هلیوم به مرحله بالایی موشک «سامانه پرتاب فضایی»(SLS) ماموریت «آرتمیس ۲»(Artemis 2) است.ناسا در بهروزرسانی خود نوشت: کار روی موشک و فضاپیما در هفتههای آینده ادامه خواهد یافت، زیرا ناسا برای پرتاب مجدد موشک به سکوی پرتاب در اواخر این ماه پیش از پرتاب احتمالی در ماه آوریل آماده میشود.کار تعمیر در ساختمان بزرگ مونتاژ وسایل نقلیه در مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا انجام شد.موشک سامانه پرتاب فضایی و کپسول سرنشیندار «اوریون»(Orion) آرتمیس ۲ از ۲۵ فوریه که از سکوی پرتاب 39B به آشیانه بازگشتند، در ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه بودهاند. تنها چند روز پیش، گروه آرتمیس ۲ با موفقیت یک تمرین لباس خیس را که یک تمرین دو روزه از مراحل منتهی به پرتاب است، به پایان رساند.پس از آن آزمایش، ناسا متوجه اختلال در جریان هلیوم در مرحله بالایی سامانه پرتاب فضایی شد. این یک مسئله مهم بود، زیرا هلیوم…
…ایزاکمن، مدیر ناسا، در توییتی در پلتفرم رسمی X خود توضیح داد: "ما در حال تجهیز خدمه خود به ابزارهایی هستیم تا لحظات خاص را با خانوادههایشان ثبت کنند و عکسها و ویدیوهای الهامبخش را با جهان به اشتراک بگذارند. "به لطف این اقدام، فضانوردان قادر خواهند بود از جدیدترین آیفونها و گوشیهای اندروید برای گرفتن عکس و ضبط ویدیو به صورت خودکار و خودجوشتر از همیشه استفاده کنند. این بدان معناست که این ماموریتها میتوانند به مستندترین ماموریتهای تاریخ ناسا تبدیل شوند و به عموم مردم روی زمین اجازه دهند جزئیاتی را که قبلاً ندیدهاند، ببینند.میتوان صحنههای بیسابقهای را که فضانوردان ممکن است ثبت کنند، از چالشهای جاذبه صفر در تیکتاک گرفته تا سلفیهای پانوراما در داخل فضاپیما، تصور کرد.ایزاکمن در توییت خود افزود: "ما رویههایی را که دههها وجود داشتهاند، به چالش کشیدهایم و تجهیزات مدرنی را برای پروازهای فضایی در یک جدول زمانی سریع به کار گرفتهایم. این آمادگی عملیاتی به حداکثر رساندن مزایای علمی و تحقیقاتی ما در مدار و سطح ماه کمک خواهد کرد. "به خوبی شناخته شده است که اتخاذ فناوریهای جدید برای پروازهای فضایی تابع استانداردهای سختگیرانهای است، زیرا حتی یک نقص جزئی میتواند منجر به عواقب فاجعهباری شود. تاکنون…
به گزارش صبح ساحل، مریخ در این عکس چهرهای شاد به خود گرفته است. دهانه آتشفشانی «گال»(Galle) در مریخ به دلیل داشتن نشانههای داخلی مشهور است و این نشانهها آن را شبیه به صورتی میکند که هم می خندد و هم چشمک میزند.به نقل از ناسا، این نشانهها ابتدا در دهه ۱۹۷۰ در تصاویر ثبتشده توسط «مدارگرد وایکینگ»(Viking Orbiter) کشف شدند. فضاپیمای «نقشهبردار سراسر مریخ»(MGS) که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ در مدار مریخ میچرخید، این عکس برجسته را ثبت کرده است.دهانه چهره شاد و ویژگیهای نمادین آن میلیاردها سال پیش زمانی که یک سیارک به اندازه یک شهر به سطح مریخ برخورد کرد، به طور تصادفی شکل گرفتند.همه سیارهها و قمرهای سنگی در منظومه شمسی ما دهانههای برخوردی را نشان میدهند و بیشترین تعداد دهانهها در قمر زمین و سیاره عطارد یافت میشود. با وجود این، اگر آبوهوا و فرسایش وجود نداشت، زمین و زهره بیشترین تعداد را نشان میدادند.
