مرگ آرام ساحل مکسر؛ وقتی صدای موج با بوی بتن یکی میشود
19 آبان 1404 14:02وقتی ارزش ذاتی یک میراث ملی، قربانی منفعتطلبیهای کوتاهمدت میشود...اینجا «ساحل مکسر» است؛ جایی که زمین، تاریخش را با صخرههایش روایت میکرد، اما امروز منظره بتن جای آن را گرفته است. گزارشهای دریافتی از ساختوسازهای غیرمجاز در این ساحل، شاید در ظاهر یک تخلف محلی به نظر برسند، اما در عمق، نشانهای از یک بحران بزرگترند:در حریم 60 متری دریا، درست جایی که هرگونه ساختوساز ممنوع است، حالا سوپرمارکتی سر برآورده — با سازههای ساندویچ پانلی، همان ترفند آشنای متخلفان برای پنهانکردن نیت واقعیشان.این فقط یک تخلف نیست؛ یک تاکتیک حسابشده است، برای تصرف تدریجی، برای عادیسازی تخریب. متخلفان خوب میدانند که در سکوت ادارات و در فصل رکود گردشگری، میشود از شکافهای نظارتی عبور کرد.حتی زمزمههایی هست از چراغ سبز برخی نهادهای رسمی محلی برای این اقدام؛ آنجا که مرز میان «توسعه» و «تخریب» گم میشود. ا
ما مسئله فراتر از ساخت یک مغازه است — اینجا صحبت از هویت بصری، میراث زمینشناختی و اعتماد عمومی به قانون است.اگر در برابر چنین تجاوز آشکاری به یک «اثر طبیعی ملی» سکوت شود، فردا چه تضمینی هست که نوبت به دیگر سواحل، دیگر کوهها و دیگر میراثها نرسد؟ «ساحل مکسر» فقط یک تکه زمین نیست؛ آیینهایست از رابطه ما با میراثمان.یا از آن پاسداری میکنیم، یا با بیتفاوتی، اجازه میدهیم زیر بار منفعتطلبی و رانت، فرو بریزد. این یک هشدار است؛ نه فقط برای مکسر، بلکه برای اعتبار قانون در این سرزمین.
