درد بی‌تدبیری بر تن دیابت؛ انسولین نیست

نبود انبار، آغاز مشکلات زنجیره‌ای

سید محسن مرتضویان، داروساز فعال در بندرعباس، با انتقاد از وضعیت فعلی توزیع انسولین در استان هرمزگان گفت: اکثر شرکت‌های دارویی انبارهای خود را در استان‌هایی مانند کرمان مستقر کرده‌اند و در هرمزگان فاقد انبار و شبکه توزیع مستقل هستند. به همین دلیل، پیگیری‌های محلی از سوی داروخانه‌ها یا حتی دانشگاه علوم پزشکی نیز معمولاً بی‌نتیجه باقی می‌ماند.

پنج سال کمبود؛ انسولین قلمی در اولویت بحران

او با اشاره به سابقه کمبود انسولین در کشور اظهار داشت: کمبود انسولین به‌ویژه از نوع قلمی، بیش از پنج سال است که به‌صورت جدی آغاز شده است؛ این کمبود زمانی شدت گرفت که بحث تولید داخلی انسولین مطرح شد، اما به دلیل عدم وجود فناوری کافی برای ساخت انسولین‌های قلمی، این نوع انسولین‌ها همچنان در مضیقه هستند. وی افزود: انسولین‌های غیرقلمی وضعیت بهتری دارند و فعلاً کمبودی در این زمینه احساس نمی‌شود.

هرمزگان، در خط مقدم کمبود دارویی

مرتضویان خاطرنشان کرد که کمبود انسولین در سطح کشور سراسری است، اما در استان هرمزگان به دلیل نبود زیرساخت‌های مناسب و انبارهای دارویی، شدت بیشتری دارد.

به گفته او، محدود بودن دسترسی انسولین به چند داروخانه خاص در مرکز شهر باعث شده بیماران در مناطق دورتر، به‌ویژه در گرمای طاقت‌فرسای بندرعباس، برای تهیه انسولین با مشکلات جدی روبه‌رو شوند.

ضرورت دسترسی در همه داروخانه‌ها

وی گفت: انسولین دارویی است که باید در شرایط دمایی خاص و یخچالی نگهداری شود، بنابراین رفت‌وآمد زیاد برای تهیه آن می‌تواند جان بیماران را به خطر بیندازد.

به همین دلیل، ضروری است که انسولین در تمامی داروخانه‌های استان قابل دسترسی باشد، نه اینکه فقط در دو یا سه داروخانه شلوغ دولتی عرضه شود.

سکوت مسئولان؛ اقدام جدی وجود ندارد

مرتضویان همچنین از کم‌کاری برخی نهادهای دولتی انتقاد کرد و افزود: تاکنون اقدام خاص یا فشاری از سوی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان یا وزارت بهداشت برای الزام شرکت‌ها به ایجاد انبار در استان صورت نگرفته است و روال فعلی صرفاً اجرای امور روتین است، نه تلاش برای حل بحران.

راهکارهایی برای خروج از بحران انسولین

مرتضویان در بخش دیگری از سخنان خود، راهکارهایی برای بهبود شرایط توزیع انسولین در استان هرمزگان ارائه داد.

به گفته وی، نخستین گام، ورود جدی‌تر نهادهای نظارتی و دانشگاه علوم پزشکی به موضوع و الزام شرکت‌های دارویی به استقرار انبار در استان است.

وی همچنین بر لزوم بازنگری در نظام توزیع تأکید کرد و خواستار توزیع عادلانه انسولین در میان تمام داروخانه‌های استان شد تا بیماران، به‌ویژه در مناطق حاشیه‌ای، با مشکل دسترسی مواجه نباشند.

مرتضویان یکی دیگر از راهکارهای مهم را افزایش سهمیه انسولین برای هرمزگان با توجه به آمار بالای بیماران دیابتی در استان دانست و پیشنهاد داد که معاونت غذا و دارو با ارسال مکاتبات رسمی، خواستار اختصاص سهمیه ویژه شود.

همچنین، وی به چالش بازپرداخت‌های بیمه‌ای اشاره کرد و از تأخیرهای طولانی‌مدت بیمه‌ها در پرداخت مطالبات داروخانه‌ها انتقاد کرد؛ مسئله‌ای که به گفته او باعث کاهش توان مالی داروسازان برای تأمین انسولین شده است.

زنگ خطر به صدا درآمده است

با گذشت بیش از پنج سال از آغاز بحران انسولین در کشور، همچنان نبود زیرساخت مناسب، توزیع ناعادلانه و ضعف در پیگیری‌های نهادهای مسئول، دسترسی بیماران دیابتی را به این داروی حیاتی در استان‌هایی مانند هرمزگان دشوار کرده است.

سخنان داروسازان فعال در این حوزه، هشداری جدی برای مسئولان بهداشت و درمان است تا با اقداماتی فوری و مؤثر، از تعمیق این بحران جلوگیری کرده و سلامت بیماران را در اولویت قرار دهند.