۴۰ هزار سیارک نزدیک به زمین!

باشگاه خبرنگاران جوان نوشت: سیارک‌ها بقایای تشکیل منظومه شمسی بیش از چهار میلیارد سال پیش هستند و بیشتر آنها بین مدار‌های مریخ و مشتری به دور خورشید می‌چرخند. اگر مدار یک سیارک از حدود ۴۵ میلیون کیلومتری مدار زمین عبور کند، آن سیارک به عنوان "نزدیک به زمین" طبقه‌بندی می‌شود، فاصله‌ای که به اندازه کافی نزدیک است تا تیم‌های دفاع سیاره‌ای بتوانند آن را از نزدیک زیر نظر داشته باشند.

اولین سیارک نزدیک به زمین، اروس، در سال ۱۸۹۸ کشف شد. اکتشافات جدید برای دهه‌ها نادر بود، تا دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، زمانی که تلسکوپ‌های تخصصی شروع به کشف سالانه صد‌ها سیارک نزدیک به زمین کردند.

در نوامبر ۲۰۲۴، تعداد کل سیارک‌های نزدیک به زمین کشف شده از ۴۰۰۰۰ فراتر رفت که تقریباً ۱۰۰۰۰ مورد از آنها تنها در سه سال گذشته کشف شده‌اند.

هر شیء جدید با دقت مورد مطالعه قرار می‌گیرد تا مدار آن به دور خورشید حداقل برای ۱۰۰ سال آینده محاسبه شود. در حالی که برخی از این اشیاء احتمال کمی برای برخورد با زمین دارند، اکثریت قریب به اتفاق آنها آنقدر کوچک هستند که برخورد عملاً غیرممکن است.

سیارک‌های واقعاً بزرگ و بالقوه خطرناک، آنهایی که قطری بیش از یک کیلومتر دارند، به خوبی شناخته شده‌اند و هیچ تهدیدی ایجاد نمی‌کنند. دانشمندان اکنون بر روی سیارک‌های متوسط، با قطر ۱۰۰ تا ۳۰۰ متر، تمرکز کرده‌اند که کمتر رایج هستند و تشخیص آنها دشوارتر است، اما برخورد آنها می‌تواند عواقب ویرانگری داشته باشد. تا به امروز، تنها حدود ۳۰٪ از این اشیاء بالقوه خطرناک کشف شده‌اند.

لوکا کانورسی، مدیر مرکز هماهنگی اجرام نزدیک به زمین آژانس فضایی اروپا، گفت: کشفیات با سرعت باورنکردنی در حال افزایش هستند: از ۱۰۰۰ سیارک در ابتدای قرن، به ۱۵۰۰۰ در سال ۲۰۱۶ و ۳۰۰۰۰ در سال ۲۰۲۲. با راه‌اندازی تلسکوپ‌های نسل بعدی، انتظار داریم تعداد سیارک‌های شناخته شده حتی سریع‌تر افزایش یابد.

رصدخانه ورا روبین در شیلی که امسال به صورت آنلاین راه‌اندازی شد، به این امر کمک خواهد کرد. اگرچه منحصراً به شکار سیارک‌ها اختصاص ندارد، اما می‌تواند ده‌ها هزار از آنها را شناسایی کند. تلسکوپ‌های فوق عریض Flyeye آژانس فضایی اروپا همچنین سیارک‌هایی را که سیستم‌های رصد فعلی از دست می‌دهند، می‌بینند.