برادران دریازاده؛ سه ستون نامدار در تاریخ فوتبال هرمزگان

احمد، حسن و علی دریازاده، سه برادر‌ نام‌آشنای بندرعباسی از محله سورو، نه فقط در قامت‌ داورانی متعهد، بلکه به عنوان نماد‌ مردمداری، شرافت و اعتباری که از دل‌ مردم برمی‌خیزد، در تاریخ این خطه جای گرفته‌اند. آنان با آمیختن‌ عشق به قضاوت‌ عادلانه با صفای‌ زندگی‌ اجتماعی، مکتبی نوین از «اعتبار‌ انسانی» را در جامعه ورزشی بنا نهادند.

محله سورو، از دیرباز مهد‌ چهره‌های اثرگذار در ابعاد‌ مختلف‌ فرهنگی و اجتماعی بوده است؛ و برادران دریازاده، نام‌هایی هستند که بر تارک‌ افتخارات‌ ورزشی‌ این محله می‌درخشند. آن‌ها در دورانی گام به عرصه داوری فوتبال نهادند که این حرفه در هرمزگان هنوز در ابتدای راه بود و فرصت‌های آموزشی اندک. اما با پشتوانه‌ی علاقه‌ای راسخ، انضباط‌ فردی و تکیه بر تجربه، توانستند مدارک‌ داوری را در سطوح‌ مختلف کسب کنند و به پیشگامان‌ این عرصه در منطقه تبدیل شوند.

آنچه زندگی و فعالیت‌ حرفه‌ای این سه برادر را از سایرین متمایز می‌ساخت، نگاه‌ عمیقشان به رسالت‌ داوری بود. آنان داوری را نه صرفاً یک شغل یا یک سمت‌ اداری، بلکه وظیفه‌ای خطیر می‌دانستند که پایه‌های‌ اعتماد در ورزش را شکل می‌دهد. در حالی که شغل‌ اصلی‌ آنان در دستگاه‌ دولتی بود، تعهدشان به عدالت و دقت در قضاوت، باعث شد نامشان همواره با صداقت و احترام در میان‌ اهالی‌ فوتبال‌ بندرعباس برده شود. آن‌ها به نسل‌های‌ بعد آموختند که اعتبار‌ یک داور، تنها در قاطعیت‌ سوت‌هایش نیست، بلکه در صداقت‌ درونی و احترام به همه سطوح‌ جامعه ورزشی است.

احمد دریازاده، برادر‌ بزرگ‌تر، تجسم‌ نظم و اقتدار در داوری بود. او با سال‌ها تجربه و قضاوت در دیدارهای‌ حساس، به نماد‌ داوری‌ سالم و باثبات در هرمزگان تبدیل شد. دقت‌ نظر، قاطعیت در تصمیم‌گیری و عدالت‌ بی‌طرفانه‌اش، باعث شده بود که از او به عنوان «پدر داوری فوتبال هرمزگان» یاد شود؛ لقبی که گویای‌ عمق‌ جایگاه‌ او در میان‌ جامعه ورزشی بود.

احمد، با رفتار‌ حرفه‌ای و منش‌ بزرگوارانه‌اش، الگویی بود برای داورانی که می‌خواستند راه‌ صداقت را بپیمایند.

در سوی دیگر، حسن دریازاده، روحیه‌ای بود که گرمای‌ انسانیت را به همگان هدیه می‌داد. او فراتر از یک داور، مردی بود که سفره‌اش همیشه برای‌ دوستان و هم‌محلی‌ها باز بود. سنت‌ ناهارهای‌ خانوادگی‌ جمعه‌ها، خانه او را به مرکزی برای‌ گردهمایی‌ صمیمانه تبدیل کرده بود؛ جایی که نه تنها دوستان‌ نزدیک، بلکه هر غریبه‌ای نیز می‌توانست طعم‌ مهمان‌نوازی‌ ناب‌ بندری را بچشد. این سخاوت‌ طبع و مردمداری، حسن را به چهره‌ای محبوب و دوست‌داشتنی در سورو و کل‌ بندرعباس تبدیل کرد. درگذشت‌ او، برای‌ بسیاری، فقدان‌ یک داور‌ برجسته نبود، بلکه از دست دادن‌ یک دوست‌ وفادار و انسانی والا بود.

علی دریازاده، امروز به عنوان‌ آخرین بازمانده‌ی این نسل‌ شریف، حامل‌ میراث‌ پربار‌ برادرانش است. او با همان آرامش و متانت‌ همیشگی، یادآور‌ دورانی است که داوری، با عشق و علاقه دنبال می‌شد و اعتبار‌ انسانی، ملاک‌ اصلی‌ قضاوت بود. حضور‌ او، زنده کننده‌ی خاطرات‌ آن روزگاران است؛ روزهایی که شرافت، از زمین‌ فوتبال به تار و پود‌ زندگی‌ اجتماعی گره خورده بود.

برادران دریازاده، بیش از هر چیز، انسان بودند؛ انسان‌هایی که با تعهد به کار‌ دولتی، شور‌ ورزشی و از خودگذشتگی در زندگی‌ اجتماعی، نمادی از بهترین‌‌های‌ محله سورو و بندرعباس شدند. آن‌ها ثابت کردند که نام و آوازه، ماندگارتر از هر چیز، در گرو‌ «اعتبار‌ انسانی» است؛ اعتباری که با صداقت، مردمداری و خدمت به خلق به دست می‌آید و تا ابد در حافظه تاریخ باقی می‌ماند. این سه برادر، نه تنها تاریخ‌ داوری‌ هرمزگان را غنی ساختند، بلکه با ارث گذاشتن‌ درس‌ زندگی، گنجینه‌ای از اخلاق را برای‌ نسل‌های‌ آینده به یادگار گذاشتند.

منبع : سورو قدیم