سهم هرمزگان در پایتخت2 !!

صبح ساحل، اجتماعی _ پس از پخش سریال پایتخت 1 و اقبال عمومی آن، دست اندرکاران مجموعه پایتخت 2 راتولید و عرضه کردند.فیلم از شمالی ترین نقطه ی ایران آغاز وبه جنوبی ترین نقطه کشور ختم می شود. جناب آقای مقدم! که جنوبی هستند، بهتر از هرکسی می داندکه جنوب یعنی عشق، ایمان، شور، هیجان، مهر، محبت، معرفت و مهمان دوستی.

در جنوب کسی به عنوان مهمان وجود ندارد همه صاحبخانه هستند. خانه ای ساده دارند، ساده تر از دل دریایی شان وسفره ای رنگین، رنگین تر از حنایی که به دستان کوچک سارا و نیکا نقش می بندد. جناب آقای مقدم آیا زیبنده است که چهره ی مردم زحمتکش جنوب را این گونه نشان دهید؟شما با شروع سکانس بندرعباس از همان ابتدا، موسیقی عربی را به جای موسیقی محلی استان هرمزگان استفاده می کنید. این موسیقی،فضای یک سرزمین عربی را در ذهن بیننده ترسیم می کند، وترانه ی عربی که او می خواند این فضا راکامل می‌کند. درست است که بعضی از ناخداها به جهت فرار ازگرما و راحتی، دشداشه می پوشند اما مگر هر گردی، گردوست؟ جناب آقای مقدم! عربی یک زبان است درحالی که بندری، گویش است . شما به بینندگان اینطور تفهیم می کنید که زبان هرمزگانی ها عربی است و فارسی راهم با لهجه عربی تکلم می کنند. در فیلم های گفتگو محور که ازتنوع صحنه ها نیز برخوردار است، برای نیل به اهداف فیلمساز، نمادها و پرسوناژها کارکرد سمبلیک پیدا می‌کنند.جناب آقای مقدم! شما برای نشان دادن یک خانواده بندری (پدر،مادر وفرزندان)، خانواده ی ناخدا را بعنوان سمبل تصویر می کنید. این خانواده نمونه‌ای از خانواده ای هرمزگانی است که دوربین سریال پایتخت2 آن را برای همگان ارایه می کند:« پدری که دشداشه پوشیده وعربی می خواند. مادری که لباس بندری پوشیده اما فارسی را با لهجه ی عربی صحبت می کند وپسری -قباد- که جوانی سبکسر وسر به هوا وبه قول ارسطو مرد عنکبوتی است. جوانی که تربیت اجتماعی ندارد و مدام بالا و پایین می پرد و دسته گلی به آب می‌دهد.»

تعریف شما از خانواده ی هرمزگانی همین است؟!

بعداز نشان دادن این خانواده، به سراغ جاشوی لنج می روید و وی را معرفی می کنید. پیرمرد جاشویی که موقع کار وفعالیتش، محل کار را ترک کرده  وجایی رابرای استراحت انتخاب می کند که محل آمد وشد مسافران است وبی خیال ازهمه جا، پاهایش را وسط راهرو دراز کرده تا هرکسی  ازآنجا رد شود با این پاهای سرگردان برخورد کند و نقش زمین گردد. آیا برای خنداندن بیننده باید دست به هر کاری زد؟ به سخره گرفتن جاشوی پیری که عمری را روی دریا گذرانده، برای یک لحظه خوش آمد مخاطب صحیح است؟

جناب آقای مقدم! شما حتی برای اینکه چهره ی مردمان هرمزگان مخدوش کنید از ابزارهای تکنیکی هم بهره بردید. شما بهتر می دانیدکه استفاده از لنزواید -باز- در پلان های مدیوم- متوسط و کلوز آپ-بسته-شخصیت ها چه کارکردی دراد.شما درمعرفی قباد به عنوان یک جوان بندری ، درهمان ابتدا نمای مدیوم کلوزآپ وی را با لنزواید می گیرید و از همان‌آغاز، شخصیت وی را غیر متعارف و دفورمه تعریف می کنید که مناسب نیست. دور از انصاف است که مدتی را درخانه ای مهمان وپذیرایی شویم و پس از بازگشت چنین تعاریفی ازمیزبان داشته باشیم.علاوه برنشان دادن جهره ی نامناسب ازمردمان استان  وسهم سازندگان این سریان درآن،می توان از مسوولین استان هم انتقادکرد:چرا مسوولین استانداری برای جلوگیری از ساخت چنین سریال هایی، قبل از تولید، فیلمنامه ی آن را مطالعه نکردند و اگر تخصص ندارند به فرد یا افراد متخصص نسپردند تا شاهد چنین اتفاق هایی در زمینه تصویرسازی نباشیم درحالی که با بودن دو مشاور فرهنگی وهنری درکنار استاندار محترم استان نباید چنین مسایلی در زمینه ی تصویرسازی چهره مردمان استان  اتفاق بیفتد.اگر مسئولین فرهنگی استان درساخت فیلم های سینمایی وسریال هایی که توسط تهیه کننده ها وکارگردان های خارج از استان دراین منطقه ساخته می شود نظارت کنند. تصویر مردمان این خطه از کشورعزیزمان ایران مخدوش نمی شود.