تب جشنواره در بندرعباس

صبح ساحل، اجتماعی _ اخیراً فضای شهر بندرعباس پدیده ای را تجریه می کندکه از آن به تب جشنواره تعبیر می کنند. در چندسال اخیر (عمدتاً 3 سال گذشته) هراز چندگاهی درو دیوار شهر پر می‌شود از تابلوهایی که نام وعنوان یک مراسم به نام جشنواره را برخود درج کرده و بلافاصله اخباری که حضور مدعوین  و سخنرانی ها ی مقامات ومسوولان را به اطلاع می رساند.(البته دراین گفتار منظور جشنواره هایی است که از سوی نهادهای دولتی برگزار می شود). این تب که معلوم نیست ازکجا شروع شد هرسال هم شدت بیشتری گرفته، به طوری که درسال 91 به طور میانگین هرماه یک جشنواره دراین استان برگزار شده است.

جشنواره هایی که معلوم نیست ضرورت حضور آن چگونه دربین مسئولان احساس شد عموماً مشخص نیست چه سابقه تاریخی یا حادثه و رویداد خاص ویا انگیزه و سودی را مبنای شکل گیری چنین جشنواره هایی کرده اند. جشنواره که از دو واژه جشن+ واره تشکیل شده به معنای «نوبت شادی» است  و اصولا  برگزاری مراسمی تحت عنوان«جشنواره» بدین علت است که  برگزار کنندگانش می خواهند اتفاق مبارکی که مثلا سال پیش یا زمانی دیگر درعرصه های مختلف علمی، هنری، فرهنگی، صنفی و نظایر آن رخ داده است را معرفی وتحلیل کنند.

معمولا موضوع جشنواره ها تحت تاثیر 2 شرط است 1-  اول آنکه در موضوعاتی برگزار می شوندکه آنقدر موضوع مورد اقبال مردم باشدکه در حوزه برگزاری به اندازه کافی افرادی که استعداد تهیه وتولید محتوای مرتبط را داشته باشند وجود داشته و امکان رقابت متناسب فراهم باشد.2- دیگر آنکه برگزاری آ‌نها بنا به سابقه حرفه‌ای مرجع برگزار کننده(مثلا یک دانشگاه خاص که اعتبار علمی بالایی دربین دانشگاه ها دارد) با بنا به حضور داوران معتبر از چنان اعتباری برخوردار باشدکه اغلب قریب به اتفاق کسانی که درآن حوزه خاص به طور حرفه ای فعالیت می کنند مایل باشند آثار خود را جهت داوری به آن جشنواره ارسال کنند.

در صورتی که 2 شرط فوق در جشنواره ی وجود داشته باشد آن جشنواره درهر مکانی که برگزار شود به دلیل اعتباری که برای برندگانش به ارمغان می آورد با چنان استقبالی مواجه می شودکه برای آن شهر می تواند فرصت اقتصادی بزرگی به جهت حضور شرکت کنندگان و استفاده آنها از امکانات اقامتی وگردشی و.... فراهم و فوایدی برای شهروندان داشته باشد.

آنچه از جشنوارهایی که چندسال اخیر برگزار می شود(که غالباً هم اسامی مقدسی که با باورها و احساسات مذهبی مردم مرتبط است بر خود دارد) بیرون آمده تنها جشنواره هایی است که سهم عمده ای از بودجه دستگاه های استانی را به خود اختصاص داده و عوایدی هم نصیب شهر نکرده است. جشنواره ها وگاهاً همایش هایی که با نام ملی و دراین شهر برگزار می شود. تنها شاهد حضور مهمانان رسمی دولتی است که به برکت بودجه عمومی کشور هزینه اقامت و گشت و گذار آنها نیز تامین می شود. به عبارتی دیگر نه تنها  بهره اقتصادی نصیب شهر نکرده بلکه بودجه ای که می توانست درهمین شهر صرف شود نیز برای شهروندان استانهای دیگر صرف شده است.

جالب آنکه تعداد جشنواره های  استان از تعداد جشنواره هایی که در طول یک سال در استان اصفهان برگزار می شود بیشتر است.

علاوه بر این جشنواره هایی که  استان فرهنگی ای چون اصفهان برگزار می کند جشنواره هایی است که مقامات می دانند  یا با استقبال مخاطب عام روبرو خواهد بود ویا جشنواره هایی است که از آثار برتر آن می توانند برای معرفی این شهر و استان استفاده کنند. همچون جشنواره اختراعات که هم آثار برترش سریعتر برای سرمایه گذاران شناخته می شود و بنابراین نفع اقتصادی دارد. هم با معرفی چنین دستاوردی از جشنواره ای درآن منطقه نام آن بیشتر برای دیگران شناخته می شود.

درحالی که عموما جشنواره هایی که ماهیتاً غیر اقتصادی و بدون عواید خاصی برای استانها هستند همواره به صورت چرخشی هرسال دریک استان برگزار می شود معلوم نیست بر چه منطق و اصولی ادارات و دستگاه های دولتی هرمزگان در تب برگزاری جشنواره هایی افتاده اند که هم شرکت کننده های آنها تکراری و افراد معدودی اند وهم برای حضور شرکت کنندگان برای این استان هزینه براست نه سود ده.

اگر هزینه یکی ازاین جشنواره ها صرف تکمیل کتابخانه های عمومی شهر یا احداث فرهنگسرایی که کاربردی برای آموزشهای فرهنگی شهر  داشته باشد، می شد قطعا آثار فرهنگی آن نصیب مردم همین شهر می شد. مردم  بندرعباس هنوز قانع نشده اندکه دعوت مدیران ارشد وزارتخانه ها ویا مقامات استانهای دیگروگاهاً شرکت کننده ها از سوی ادارات وقتی هرسال تکرار می شود و از سهمی که می توانست درخدمت فرهنگ عمومی و بهسازی محیط زیست این استان شود کاسته می شود، چه سودی برای این شهر و مردمانش  داشته است.