به نفع رقیب یا به سود دولت

صبح ساحل، سیاسی _ دولت تدبیر وامید، دولتی است که می خواهد افرادمجرب و کاردان را برای بازگرداندن کشور به مسیراصلی خویش به خدمت بگیرد. انتصابهای مراحل نخستین هم نشانه های همین  را حکایت کرده است. این دولت در برخی تعابیر ادامه دولتهای سازندگی و اصلاحات خوانده شده وانتظارها هم این است که باردیگر کشور شاهد ارتقا شاخصهای رشد و توسعه آن دوران باشد. اما این مدیران مجرب برای تحقق موفقیت این دولت به نیروهایی نیازدارند که به اندازه مدیرانشان در بهره گیری از رسانه های ارتباط جمعی هم کاردان ومجرب باشند.

جوامعی همچون ایران ودولتهایی همچون دولت تدبیروامید در عصری که درآن به سرمی بریم با واسطه ای باهم در ارتباط هستند که با نام وسایل ارتباط جمعی یا رسانه های ارتباط جمعی شناخته می شوند. این رسانه ها ابزار ارتباطی و یا به عبارتی ابزار انتقال گزارش ها از عملکرد دولتمردان به مردم وحتی زمینه سازی عمومی برای پذیرش طرحهای دولت در اذهان عموم است.درطول زمامداری هردولتی درنظرگرفتن هربخشی اعم از فرهنگی ، اقتصادی یا سیاسی به عنوان اولویت رشد و توسعه یا درطول زمینه سازی برای افزایش فرصتهای سرمایه گذاری و به تبع آن اشتغال ممکن است رشد بخشهای دیگر و یا بهره مردمی ازآن دیرتر از انتظارات عمومی آغاز شود.باروی کارآمدن دولت روحانی،همان گونه که تحلیلگران هم نوشته و گفته اند و رفتارهای اجتماعی هم نشان داد،انتظارها به شکلی باورنکردنی و یکباره بالارفت.این توقع ، حتی در واکنشهای مالی وپولی هم ازروزهای اول اعلام نتیجه انتخابات خود رانشان داد. انتظارهای به وجودآمده که به طورناگهانی شکل گرفته اند بارها از سوی سخنوران وسخنگویان دولت و یاران دولت مطرح ونسبت به زمان بربودن مشاهده نتیجه اقدامات هم اظهاراتی داشته اند.علی رغم همه این سخنان ، درمیان لایه های مختلف مردم امید به بهبود شرایط زندگی درآینده نزدیک به شکلی غیرمنتظره همچنان وجود دارد  که بیشتراز آنکه ناشی از وعده های داده شده باشد،ناشی از نیاز مبرم مردم به تغییری که مدتی زیاد است به انتظارش هستند است. تجربه گذشته نشان داده اگر دولت کنونی در قالب بخشهای مختلف محلی و با استفاده از راهبردهای ارتباطی در مقاطع مختلف زمانی اقدامی برای ارتباط گیری با مردم انجام ندهد،میدانی فراخ برای تبلیغات جناح رقیب می گشاید که تا آنجا که می تواند برطبل ناکارآمدی بکوبد.باتوجه به اینکه حافظه بلندمدت عمومی جامعه ،حافظه ای ضعیف است و تبلیغات در ابعادوسیع و در صورت تکرار می تواند واقعیات گذشته راتحریف کند،این خطر باقی می ماند که تبلیغات رقیب، دولت و بخشهای مختلف آن و مدیرانش را به شکلی غیرواقعی ناکارآمد جلوه دهد واز این طریق زمینه ای برای مشروعیت زایی خویش آماده سازد.

نکته ای که مدیران استانی این دولت لازم است نصب العین خویش قرار دهند استفاده از ابزارهای ارتباطی برای حفظ تداوم ارتباط مردمی و دراختیارداشتن آن بخش از افکارعمومی است که همواره درطول سالهای گذشته امیدشان روزبه روزکمرنگ تر شده بود و با روی کار آمدن روحانی به یکباره به اوج رسید. درعصرکنونی به دلیل گستردگی جهان های تخصص و شکاف بین آنها از سوی دیگر ، عموم مردم تنها با امورحرفه خویش و نیز امور روزمره درتماسند و همه آنچه غیر از این به ایشان می رسد به واسطه رسانه هاست، به همین دلیل کارآمدترین دولتها هم اگر بهره مناسب برای آگاهی رسانی به افکارعمومی رانیابند در حوزه افکارعمومی به وضعیتی بی ثبات ونامطمئن دچارمی شوند و تا زمانی که مشروعیت دولتها به رای افکارعمومی باشد ،از دست دادن این بخش یعنی از دست دادن قدرت اثرگذاری و در نهایت از دست دادن قدرت اجرایی.