توقع نخبه‌پروری بدون امکانات

امروزه آموزش در فرامتن آن؛ کالایی شده که جنس خوب و باکیفیت آن باید در دسترس همگان قرار بگیرد. تحلیل و تصدیق این گزاره؛ پایگاه اجتماعی و اقتصادی دانش‌آموزان برتر در آزمون سراسری کنکور می‌باشد. موریانه‌ی گندم‌زار آموزش عمومی باکیفیت و فراگیر در کشور چیست؟ اگر قرار است عیار و کیفیت آموزش با رتبه‌های برتر کنکور و پذیرش در دانشگاه تراز اول کشور سنجیده شود؛ حالا دلمان لک زده که یکبار هم یک دانش‌آموز هم استانی ما در بین رتبه‌های اول تا سوم کنکور سراسری قرار بگیرد.

اشتراک گذاری:

اگر قرار است عیار و کیفیت آموزش با رتبه‌های برتر کنکور و پذیرش در دانشگاه تراز اول کشور سنجیده شود؛ حالا دلمان لک زده که یکبار هم یک دانش‌آموز هم استانی ما در بین رتبه‌های اول تا سوم کنکور سراسری قرار بگیرد.

حالا که اغواسازی‌های کمپانی‌های تربیت تست‌زن تحت عنوان کلاس‌های کنکور و سیاست‌های اشتباه وزارت آموزش و پرورش کار را به جایی رسانده که دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی هم باید درگیر اضطراب امتحان سراسری شوند! چاره چیست؟ و اکنون که غایت آمال خانواده‌ها و تعریف موفقیت فرزند در پذیرفته شدن در فلان دانشگاه خلاصه می‌شود باید حق داد که مدارس با کیفیت در اولویت و در اختیار خانواده‌ها باشد؛ و اکنون مطالبه‌ی آموزش باکیفیت در دسترس شماست. گمشده‌ی امروز در اتمسفر آموزش و پرورش؛ نبود روندهای آموزشی نیست؛ بلکه فقدان آموزش با کیفیت است.

بر همگان واضح است که کیفیت آموزش؛ منوط به بسترهای آموزش باکیفیت است. این فضا و پلتفرم مطلوب را باید در کجا جستجو نمود؟ حالا که چاره‌ای جز هماوردی و همسان‌سازی مدل‌ها و بسترهای آموزشی با موسسات با کیفیت استان‌های بزرگ نیست؛ اگر شما بخواهید برجسته‌ترین اساتید کشوری را هم به‌کارگیرید؛ نیازمند فضاهای آموزشی استاندارد هستید. این را باید چگونه و چطور برآورده کنیم؟ شراره‌های امیدی برای تحقق و ارائه آموزش‌های با‌کیفیت در بسترهای مطلوب و فضاهای استاندارد آموزشی در حال شکل‌گیری است. سرمایه انسانی مطلوب، کارا و اثربخش؛ نتیجه آموزش باکیفیت خواهد بود. باید به استقرار موسسات آموزشی که توان همپوشانی و ارتقای کیفی شاخص‌های آموزشی استان را دارا هستند؛ خوش بین بود.

در انبوه اخبار و حواشی رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری و تحولات سیاسی منطقه‌ای؛ سوزنی بود در انبار کاه. هر چند در اخبار منتشرشد؛ ولی همچنان پرداخت رسانه‌ای مضاعفی نیاز دارد و یک صعود برای رفع ناترازی کیفیت آموزشی در استان ما خواهد بود. مقصودم؛ ایجاد و راه‌اندازی مدارس خاص و باکیفیت در بندرعباس است.

هر چند برای نگارنده در باب عدالت آموزشی و نسبت آن با این فقره به واسطه سازوکارهای جذب در این مدارس،محلی برای درنگ دارد ولی به شدت یک پرش در مقوله آموزش در استان ما محسوب می شود که در برخی شاخص های آموزشی تا قله مطلوب فاصله ها دارد. درادامه به برخی از زاویه های مزیتی آن پرداخته خواهد شد.

قصدی برای کرنش در برابر نظام های آموزشی سایر کشورها و یا نکوهش مدل حکمرانی آموزشی چند سال اخیر در کشور خودمان را ندارم ولی روند ؛ بیانگر آن است که باید برای تولید منابع انسانی شایسته در استان به سراغ کیفیت بخشی آموزش برویم. تحلیل آماری جامعه نخبگانی دانش آموزی کشور، نشان دهنده آن است که هر چه آموزش با کیفیت تر، زیر ساخت های نرم افزاری و سخت افزاری مطلوب تر و طراحی آموزشی متشابه با استاندارد الگوهای جهانی باشد؛ شاهد شکل گیری کهکشانی پر فروغ تر و فراگیرتر از نخبه های علمی در سراسر کشور خواهیم بود. حالا هرمزگان ما هم با انبانی از محرومیت های تحمیلی بر دوش، در این چند سال روند کیفیت بخشی آموزش را در پیش گرفته است.

ما با منظومه ای از جوامع قومیتی در بندر عباس مواجه هستیم که به شدت یک فرصت محسوب می شود. جذب و نگاه داشت دانش آموزان نخبه مهاجر در استان یک راهبرد توسعه ای کلان محسوب می شود. نه اینکه پدرم چند سال در جاسک خدمت کرده و من با یک استشهاد وتاییدیه اداره های محلی به واسطه نبوغ علمی در آزمون های استخدامی پذیرفته شده و بعد از ۲ سال به تبریز بروم‌. یکی از چالش‌های دانش آموزان نخبه مهاجر؛ مسئله آموزش است!این ظرفیت بالقوه، نیاز به زیر ساخت‌های آموزشی مطلوب دارد و ایجاد مدارس خاص وباکیفیت در بندرعباس،این شکاف آموزشی را برای ماندگاری پایدار دانش آموزان مهاجر و همچنین نخبه های بومی استان پر خواهد نمود.

نکته مهم بعدی این است که مدارس خاص در شهرهای محدودی از کشور ایجاد شده و بندرعباس از متقدمین در کشور خواهد بود. و درکنار شهرهایی مانند تهران و... خواهد ایستاد. مدارس خاص ؛ بی شک از حمایت های مالی متعدد و از کفایت مالی لازم برخوردار خواهند بود و توان پوشش نقصان ها و محدودیت های بخش دولتی را خواهند داشت. خروجی اینگونه مدارس که در اخبار و گزارش های این مدارس قابل مشاهده می باشد؛ آمار المپیادی های بین المللی و رتبه های برتر آزمون سراسری این مدارس می باشد که حاکی از تراز بالای شاخص های آموزشی جاری در این مدارس می باشد. هرمزگان به جهش دانش آموزان و تک ستاره‌های نخبه به کهکشانی از دانش آموزان سرآمد و ستاره های بدون افول نیاز دارد. نگاهی واقع نگر به رتبه های برتر آزمون کنکور سراسری و آزمون های نهایی کشوری متوسطه در استان، نیاز به تحلیل و کنشگری ندارد و باید امیدوار بود تا با شکل گیری موسسات آموزشی اینچنین، چتر پوشش توسعه کیفی آموزش در استان بر سر تعداد بیشتری از دانش آموزان مستعد قرار گیرد و همچنین شاهد ارتقای شاخص های آموزشی استان باشیم. بی شک یکی از متهمین وضعیت موجود، کیفیت آموزش و عدم وجود موسسات آموزشی همطراز با سایر آموزشگاه های باکیفیت در سایر استان ها می‌باشد.

نگاه بعدی؛ جایگاه جذب ویژه برای دانش آموزان بومی و مناطق محروم هرمزگان در این مدارس است. از منظر حوزه مسئولیت های اجتماعی؛ این سازوکار باید در نظام جذب و پذیرش این مدارس دیده شود که نخبه ها و دانش آموزان مستعد سراسر استان در این مدارس بورسیه شوند. هرمزگان همواره نالان از طی مسیر توسعه بدون نیروهای نخبه بومی بوده است!ضرورت دارد از همین ابتدا نسبت به شناسایی،جذب و پرورش نیروهای کارآمد ونخبه پایدار هرمزگانی اقدام نمود.بی شک سرمایه گذاری در آموزش یکی از پربازده ترین سرمایه ها برای دولت ها محسوب می شود ولی به دلایل مختلف در کشور ما سهم شایسته ای از سرانه تولید ناخالص ملی به آموزش اختصاص نیافته است! و هرمزگان به عنوان پایگاه اصلی تولید بخشی از تولید این سرانه؛ سهم دانش آموزان و مناطق آن در تقسیم‌بندی‌های آموزشی کشور، محروم بودن است. این محرومیت ها در شاخص های کیفی آموزشی هم به وضوح خود را نشان داده است. نیاز دارد تا کیفیت بخشی آموزش به طور ویژه مورد توجه قرار گیرد .حالا باید ایجاد مدارس خاص را به عنوان یک نردبان صعود به آسمان آموزش کیفی تعبیر نمود و آرزو کرد که انرژی مضاعفی در شریان های آموزش هرمزگان جریان و شکافت هسته های ادب و فضل منجر به پایداری جریان آموزش و سوخت نشدن سرمایه های استان گردد.

روزنامه صبح ساحل