تورم کلام و فقر سکوت

در دنیای پرتنش سیاست امروز، سخنان و مواضع هر فرد مسئول، به‌ویژه در رسانه ها و فضای مجازی می‌تواند تأثیراتی فراتر از حد تصور داشته باشد. متأسفانه برخی افراد، آگاهانه یا ناآگاهانه با طرح اظهارات تند و تهدیدآمیز - از جمله تهدید به قتل شخصیت‌های سیاسی خارجی مانند دونالد ترامپ - جمع آوری پول برای سر رئیس‌جمهور آمریکا یا حتی ادعای ارتباط کاترین شکدم با ۱۲۰ نفر از افراد مهم کشور در فضای عمومی نه تنها کمکی به پیشبرد منافع ملی نمی‌کنند، بلکه هزینه‌های سنگینی را بر کشور تحمیل می‌کنند و امنیت ملی را به خطر می‌اندازند.تهدیدهای نسنجیده، حتی اگر توخالی باشد، خوراک رسانه‌ای برای دشمنان فراهم می‌کند. این‌گونه اظهارات، تصویری خشن و ماجراجویانه از کشور به جهان مخابره می‌کند و دست سیاستمداران و رسانه‌های معاند را برای موج‌سازی، تحریم‌های تازه یا فشارهای دیپلماتیک باز می‌گذارد. در حالی که دستگاه دیپلماسی کشور با هزینه و تلاش فراوان، در پی کاهش تنش‌ها و مدیریت بحران‌هاست، چنین مواضعی می‌تواند همه آن تلاش‌ها را بر باد دهد.امنیت ملی تنها در گرو قدرت نظامی یا اقتصادی نیست؛ بلکه به وجهه بین‌المللی و مشروعیت سیاسی کشور نیز وابسته است. سخنان نسنجیده افراد مسئول و حتی روحانیون می‌تواند مستمسک حقوقی برای اقدامات خصمانه علیه کشور قرار گیرد.این موضوع به‌ویژه در پرونده‌های قضایی بین‌المللی یا طراحی تحریم‌های هدفمند، نقش مهمی ایفا می کند.هر فردی که در عرصه عمومی اظهار نظر می‌کند، باید بداند سخنانش می‌تواند بازتابی جهانی داشته باشد. تهدید به خشونت، نشانگر فقدان درک صحیح از قواعد بازی دیپلماتیک و روابط بین‌الملل است. امروز فضای مجازی به بستری بدل شده که در آن مرز میان موضع رسمی و غیررسمی به‌شدت کمرنگ شده است؛ در نتیجه، حتی یک توییت نسنجیده ممکن است تبعاتی غیرقابل پیش‌بینی داشته باشد.

وسخن‌پایانی اینکه:در شرایطی که کشور با چالش‌های بزرگ اقتصادی، سیاسی و امنیتی روبه‌روست، کمترین انتظار از فعالان رسانه‌ای و سیاسی این است که به مصالح ملی توجه کنند و از بیان تهدیدهای توخالی که تنها ابزار دست دشمنان می‌شود، پرهیز نمایند. هر سخنی باید با محاسبه دقیق پیامدهای احتمالی آن بر منافع ملی و امنیت کشور بیان شود. سکوت عاقلانه، گاه بسیار ارزشمندتر از هیاهوی بی‌حاصل است و بدرستی که یکی از زخم های مزمن جامعه ما تورم کلام و فقر سکوت است.