16 آذر 1399 08:12 0 کامنت

کابوسِ آموزش

اشتراک گذاری:

النگوهایش را فروخته بود تا برای پسر همسایه، گوشی هوشمند بخرد. این ماجرا را پای تلفن از دوستم شنیدم. می‌خواست برای کودکان هرمزگانی، گوشی و تبلت بخرد تا از تحصیل جا نمانند. بعد از آن تماس تلفنی، با کمی پرس‌وجو فهمیدم که ۲۰ دانش‌آموز چند روستای کوچک بستک، به سختی با گوشی قرضی درس می‌خوانند. پای تلفن به آن دوست گفته ‌بودم که دانش‌آموزی در غرب هرمزگان از چشم خیران پنهان نمی‌ماند و کمک‌هایش به کار شرق استان بیشتر می‌آید. حالا اما یک پرس‌وجوی ساده می‌گفت در غیبت حمایت ارگان‌های دولتی، حتی خیران هم از پسِ کمک بر نیامده بودند. به کمک آن دوست توانستیم با خرید تبلت، چند دانش‌آموز را به تحصیل امیدوار کنیم. آن هم درست وقتی‌ پذیرفته ‌بودند که به دلیل وضعیت اقتصادی‌شان، شانسی برای ادامه تحصیل ندارند. پدری می‌گفت این تبلت بار سنگینی از دوشش برداشته‌است. جمله‌ای که نشان می‌داد پای زیرساخت‌های کمک‌رسانی کشور بدجوری می‌لنگد و همین موضوع چه بلایی سر آرامش خانواده‌ها آورده است. با آنلاین شدن تحصیل، بارها اخباری درباره اهدای تبلت دانش‌آموزی از سوی ارگان‌های دولتی، منتشر شده‌است. اما وجود کلاس‌هایی که به دلیل نداشتن گوشی هوشمند، هنوز حضوری برگزار می‌شوند، یعنی حجم کمک‌ها به نسبت وسعت انعکاس خبری‌شان، ناچیز بوده‌است. مشکلات و زیرساخت‌های ضعیف آموزشی در هرمزگان، پدیده‌ جدیدی نیست. دوران تحصیل من هم در شهری کوچک و مدرسه‌ای دولتی، بدون امکانات آموزشی مناسب و معلمان باتجربه گذشته‌است. همیشه به دانش‌آموزان شهرهای بزرگ غبطه می‌خوردم. اعتمادبه‌نفس آموزشی من و هم‌کلاسی‌هایم با امتیاز «منطقه محروم» در کنکور، باز نگشت. وقتی وارد دانشگاه شدم، فهمیدم برای موفقیت تحصیلی و جبران آن کم‌بهره‌گی، باید بیشتر تلاش کنم. این ماجرا حالا به شیوه دیگری برای دانش‌آموزان هرمزگانی، تکرار شده‌است.
بستر نامناسب تحصیل مجازی کشور، آسیب بیشتری به دانش‌آموزان استان‌های کم‌بهره می‌زند. افت نمرات دانش‌آموزان ممتاز استان، حکایت از تاثیر منفی تدریس مجازی دارد. یکی از دانش‌آموزان برایم تعریف می‌کرد، وقتی نمی‌تواند درس‌ها را به شیوه مجازی خوب متوجه شود، احساس حماقت می‌کند. نمراتش مانند گذشته، عالی نیست و انگیزه‌اش در تحصیل کاهش یافته است. این آسیب‌ها آن‌چنان فراگیر است که بعید می‌دانم آموزش‌وپرورش از آن بی‌خبر باشد. آیا برای رفع این مشکلات، اقدامی انجام شده‌است؟ معلمان برای تدریس مجازی، آموزش لازم را دیده‌اند؟ افت‌ تحصیلی دانش‌آموزان علت‌یابی می‌شود؟ تلاشی برای بهبود وضعیت تحصیل آنلاین می‌شود؟ احتمالات می‌گوید بساط کرونا به این زودی جمع نخواهد شد. تا آن زمان، چند دانش‌آموز به علت نداشتن گوشی هوشمند و افت تحصیلی، مجبور به ترک تحصیل می‌شود؟