جدید به قدیم
همزمان با روز جهانی کودک، ساحل خواجهعطا بندرعباس میزبان برنامههای شاد و فرهنگی برای کودکان بود.
اینکه آموزش پیشدبستانی برای همه کودکان رایگان شود و شکاف طبقاتی در دسترسی به این فرصت مهم از میان برود، بیتردید هدفی ارزشمند است. اما پرسش جدی اینجاست: آیا چنین تصمیم بزرگی بدون پشتوانه کارشناسی کافی، بدون آمادهسازی زیرساختها و بدون توجه به ملاحظات فرهنگی و روانشناختی، واقعاً میتواند آینده آموزش در ایران را روشنتر کند؟نخست، باید به بُعد روانشناختی ماجرا نگاه کرد. بر اساس آموزههای تربیتی در فرهنگ اسلامی و نیز یافتههای جدید روانشناسی رشد، کودکان تا حدود هفتسالگی نیازمند آزادی، بازی و تجربههای غیررسمی برای رشد خلاقیت و شخصیتاند. ورود به آموزش رسمی از پنجسالگی، اگر با تکالیف ساختارمند و کلاسمحور همراه شود، ممکن است بیش از آنکه به شکوفایی کمک کند، بار اضافی روانی بر کودک تحمیل کند و حتی میل به یادگیری را در سالهای بعد کاهش دهد. به بیان دیگر، خطر تبدیل پیشدبستانی به «کلاس اول زودرس» بسیار جدی است.دوم، موضوع زیرساختهاست. امروز مدارس ما با کمبود معلم متخصص، کلاسهای پرجمعیت، و کیفیت آموزشی نامتوازن روبهرو هستند. حال پرسش این است که آیا نظام آموزشی توان جذب میلیونها کودک پنجساله دیگر را دارد؟ اگر قرار باشد این طرح صرفاً روی کاغذ بماند یا با همان امکانات فرسوده فعلی اجرا شود، عدالت آموزشی نه…
یکی از نخستین پیامدهای مهاجرت، فشار بر زیرساختهای شهری است. ورود جمعیت جدید به شهرهایی که پیشتر با مشکلاتی همچون کمبود زمین مسکونی، شبکههای حملونقل ناکارآمد و کمبود خدمات عمومی مواجه بودند، باعث تشدید این مشکلات شده است. در بسیاری از شهرهای هرمزگان، رشد جمعیت با توسعه متناسب زیرساختها همگام نبوده و این موضوع منجر به ایجاد سکونتگاههای غیررسمی، حاشیهنشینی و کاهش کیفیت زندگی در مناطق پرجمعیت شده است. این وضعیت نه تنها چالشهای اجتماعی مانند بیکاری و فقر را افزایش میدهد، بلکه شکاف طبقاتی میان گروههای مهاجر و اجتماع بومی را نیز عمیقتر میکند.فرهنگ بومی هرمزگان، ریشه در تاریخ طولانی تعاملات دریایی، تجارت و همزیستی اقوام مختلف دارد و از دیرباز نمونهای از پذیرش تنوع فرهنگی بوده است. با این حال، مهاجرتهای گسترده اخیر، الگوی سنتی این همزیستی را تحت فشار قرار داده است. تفاوتهای زبانی، مذهبی و سبک زندگی میان گروههای مهاجر و اجتماع محلی، گاه باعث ایجاد سوءتفاهمها، کاهش اعتماد اجتماعی و حتی شکلگیری جداییهای فضایی و فرهنگی در شهرها میشود. این روند، اگر مدیریت نشود، میتواند به کاهش سرمایه اجتماعی و انسجام اجتماع منجر شود.از سوی دیگر، مهاجران اغلب بهعنوان یک سرمایه بالقوه نادیده گرفته میشوند. بخش بزرگی از نیروی کار فعال در…
اهمیت توجه به سالمندان را نمیتوان تنها به وظایف اخلاقی محدود کرد؛ این موضوع ابعاد اجتماعی و اقتصادی عمیقی دارد:سلامت روحی و جسمی: سالمندی لزوما به معنای بیماری نیست، اما رسیدگی منظم به سلامت جسمی و روانی آنان یک ضرورت است. تنهایی و انزوا یکی از بزرگترین تهدیدها برای سلامت روان سالمندان است. جامعهای که برای پر کردن این خلأ، برنامههای فرهنگی، ورزشی و تفریحی تدارک نبیند، عملا امید به زندگی را در آنها کاهش میدهد.بهرهگیری از تجارب: ما نمیتوانیم دانش و تجربه چندین دهه زندگی را در کتابها پیدا کنیم. استفاده از خرد و تجارب سالمندان در حوزههای شغلی با کار پارهوقت یا مشاورههای تخصصی، خانوادگی و اجتماعی، نه تنها به جامعه سود میرساند، بلکه به خود سالمندان نیز حس مفید بودن و ارزشگذاری میدهد که برای افزایش امید به زندگی حیاتی است.شهر دوستدار سالمند: مهمترین نمود توجه یک جامعه به سالمندان، در زیرساختهای آن دیده میشود. متأسفانه، بسیاری از مبلمان شهری و تسهیلات عمومی، گویا برای جامعهای با سرعت ۲۰ سالهها طراحی شدهاند. پیادهروها و حمل و نقل: پیادهروهای ناهموار، پلههای بلند، نبود رمپهای مناسب و سرعت بالای حمل و نقل عمومی، تماما موانعی هستند که سالمندان را خانهنشین میکنند. یک شهر دوستدار سالمند، پیادهروهایی…
…توزیع عادلانه توسعه: تمرکز بیش از حد امکانات در تهران، موجب عقبماندگی بخشهای وسیعی از کشور، بهویژه جنوب، شده است. تجربههای جهانیبرزیل (برازیلیا): پایتخت از ریودوژانیرو به شهری طراحیشده منتقل شد تا توسعه به مناطق مرکزی برسد. نتیجه نسبی داشت، اما هزینههای عظیم به همراه آورد.قزاقستان (آستانه): برای دلایل امنیتی و توسعه، پایتخت را به مرکز کشور منتقل کردند؛ هرچند هزینههای اقلیمی و مالی بسیار سنگین بود.ترکیه (آنکارا): با هدف تمرکززدایی از استانبول، آنکارا را به مرکز سیاسی بدل کرد، اما استانبول همچنان قطب اقتصادی و فرهنگی باقی ماند.نیجریه (آبوجا): برای کاهش فشار از لاگوس و ایجاد تعادل قومی، پایتخت را جابهجا کردند، اما لاگوس همچنان پرقدرتترین شهر اقتصادی باقی مانده است. مقایسه با ایرانشرایط تهران شبیه ریودوژانیرو و لاگوس است؛ کلانشهری پرجمعیت و آلوده که انتقال کامل پایتخت از آن نیازمند منابع عظیم و برنامهریزی بلندمدت است.جنوب ایران (شیراز، بوشهر، بندرعباس یا حتی اهواز) میتواند گزینهای برای پایتخت سیاسی یا اداری باشد، اما مشکلات اقلیمی چون گرمای شدید و کمآبی، چالش بزرگی خواهد بود.همانطور که استانبول در ترکیه یا سائوپائولو در برزیل همچنان مراکز اصلی اقتصادی باقی ماندند، تهران نیز حتی با انتقال پایتخت، نقش اقتصادی و فرهنگی خود را حفظ خواهد کرد…
تصمیمات شهری کوتاهمدت و بدون پشتوانه کارشناسی، علاوه بر فشار بر زیرساختها و منابع طبیعی، هزینههای سنگینی برای نسلهای آینده به همراه دارند. گام نخست، شناسایی ظرفیتها و محدودیتهاست؛ هرمزگان با بندرهای فعال، جزایر متعدد و تاریخ فرهنگی غنی، ظرفیتهای متنوعی دارد که باید با تحلیل علمی و نگاه یکپارچه مورد بهرهبرداری قرار گیرد.یکی از اصول کلیدی آیندهنگری، طراحی شهری مانا است؛ طراحیای که منابع طبیعی و فرهنگی را حفظ کند، اثرات منفی توسعه را بکاهد و امکانات موجود را بهینه به کار گیرد. در اقلیم گرم و مرطوب هرمزگان، این به معنای شهری سازگار با شرایط اقلیمی، بهرهمند از فناوریهای صرفهجویانه و پاسدار هویت فرهنگی است.نقش متخصصان شهرسازی در این مسیر حیاتی است. تجربه نشان داده که دخالت افراد غیرمتخصص با نیت خیر میتواند به طرحهای ناکارآمد و پرهزینه بینجامد. تصمیمات کلان باید بر اساس تحلیل داده و نظر تخصصی اتخاذ شوند؛ وظیفه دولت هم فراهمسازی بستر قانونی و نظارتی است، نه ورود مستقیم به طراحی.محدودیت زمین و آب در هرمزگان چالش جدی است. آیندهنگری ایجاب میکند که از اراضی بایر و مستعد توسعه بهره گرفته شود، کاربری زمینها ارتقا یابد، و فناوریهای نوین در ساختوساز به کار گرفته شوند. طراحی محلات با تراکم مناسب، توسعه…
به گزارش روابط عمومی شهرداری و شورای اسلامی بندرلافت، با اجرای طرح مشترک شهرداری لافت و سازمان منطقه آزاد قشم، عملیات مرمت و نورپردازی بادگیرهای تاریخی این بندر در حال انجام است.تاکنون بخشی از بادگیرها مرمت و نورپردازی شده است و مراحل کار برای سایر بادگیرها نیز در دستور اجرا قرار دارد.این اقدام با هدف حفاظت از میراث فرهنگی و تقویت زیرساختهای گردشگری شهری صورت گرفته و جلوهای تازه به شبهای تاریخی بندر لافت بخشیده است.بادگیرهای لافت که بهعنوان نماد هویت بومی و معماری سنتی قشم شناخته میشوند، پس از اجرای این طرح به جاذبهای ویژه برای بازدیدکنندگان و گردشگران تبدیل خواهند شد
به گزارش صبح ساحل، با حکم فرخنده جلالی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هرمزگان، «مصیب داوری» به عنوان معاون امور هنری و سینمایی این ادارهکل منصوب شد.️صبح امروز شنبه 5 مهر ماه با حضور محمد آشوری استاندار هرمزگان و جمعی از هنرمندان، فعالان فرهنگی و مسئولان استانی در هنرستان هنرهای زیبای پسران بندرعباس معارفه داوری برگزار شد. مصیب داوری از چهرههای فعال و شناختهشده حوزه سینما، تئاتر و هنر در هرمزگان است. وی سابقه تدریس در کارگاههای تخصصی فیلمسازی، کارگردانی تئاتر، مدیریت اجرایی جشنواره فیلم اردیبهشت، و همکاری با انجمنهای هنری استان را در کارنامه خود دارد. داوری همچنین در زمینه آموزش هنری در مناطق کمتر برخوردار فعالیت داشته و در مسیر کشف و پرورش استعدادهای جوان نقش مؤثری ایفا کرده است.️این انتصاب در راستای تقویت برنامههای هنری و سینمایی استان و حمایت از ظرفیتهای بومی در حوزه فرهنگ و هنر صورت گرفته است.
در حالی که جامعه با تغییرات گسترده در حوزههای فنآوری، اقتصاد، محیط زیست و فرهنگ مواجه است، محتوای آموزشی همچنان در گذشته باقی مانده است. به عنوان نمونه، در حالی که مهارتهایی مانند سواد رسانهای، مدیریت مالی شخصی، هوش مصنوعی، کار تیمی و آشنایی با فناوریهای نوین برای هر فرد ضروری است، چنین موضوعاتی یا اصلاً جایی در کتابهای درسی ندارند یا بهطور سطحی به آنها پرداخته میشود.از سوی دیگر، روشهای آموزشی غالب بر محور امتحان و نمرهمحوری استوار است؛ روشی که دانشآموز را به حفظ کردن و تکرار وادار میکند و نه به اندیشیدن و تجربه کردن. این امر باعث میشود فاصله میان دنیای کلاس درس و واقعیتهای بیرون هر روز بیشتر شود. جوانی که سالها فرمولهای ریاضی یا تعریفهای کتابی علوم اجتماعی را حفظ کرده، هنگام ورود به بازار کار یا حتی زندگی روزمره، فاقد توانایی لازم برای مدیریت مسائل واقعی خواهد بود. برای عبور از این بحران، بازنگری بنیادین در نظام آموزشی ضروری است.باید محتوای کتابهای درسی بر اساس نیازهای روز جامعه و آیندهی نسل جوان طراحی شود؛ مهارتهای عملی در کنار دانش نظری تقویت گردد و مدارس و دانشگاهها از محیطهای صرفاً تئوریک به محیطهای یادگیری پویا، پروژهمحور و مسئلهمحور تبدیل شوند.تنها در…
واژه «ژئوپارک» از دو بخش تشکیل شده؛ «ژئو» به معنای زمین و نشاندهنده ارزشهای زمینشناسی و فرآیندهای طبیعی میلیونها ساله است؛ منظور از «پارک» نیز محدودهای حفاظتشده و قابل بازدید است که این محدوده نه یک محوطه بسته آزمایشگاهی، بلکه مکانی برای حفاظت، آموزش، بازدید عمومی و لذت بردن از طبیعت است. بنابراین، ژئوپارک در سادهترین تعریف، همزمان مکانی علمی، آموزشی، گردشگری، فرهنگی و منطقهای است که دارای پدیدهها و میراث ارزشمند زمینشناسی بوده و با هدف حفاظت، آموزش و توسعه مدیریت میشود.درواقع ژئوپارک مجموعهای است که میراث زمینشناسی را در کنار ارزشهای فرهنگی، تاریخی و زیستمحیطی یک سرزمین معرفی میکند. ژئوپارک پلی است میان «علم» و «زندگی مردم». این مفهوم از اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی در سطح جهانی مطرح شد و امروز تحت حمایت نهاد بین المللی قرار گرفت و یونسکو بهعنوان حامی معنوی شبکه ژئوپارکهای جهانی شد. ژئوپارک چند ویژگی کلیدی دارد که آن را از سایر مناطق طبیعی متمایز میکند در ادامه به اختصار این ویژگیها را شرح میدهیم. میراث زمینشناسی ارزشمند؛ در هر ژئوپارک باید پدیدههای شاخص زمینشناسی وجود داشته باشد؛ مانند لایههای رسوبی قدیمی، فسیلهای نادر، غارهای نمکی، درههای خاص، یا آثار آتشفشانی. این پدیدهها نهتنها برای پژوهشگران، بلکه برای گردشگران هم جذاب…
