جدید به قدیم
در همه کشورها روزی را به منظور قدردانی از خدمات پزشکان به مردم وجامعه، روز پزشک مینامند. این روز در کشورهای مختلف با توجه به رویدادی که باعث این نامگذاری شده متفاوت است. در ایران، اول شهریور، زادروزابنسینا پزشک شهیر جهان روز پزشک نامیده شده است. پزشکان و سایر اعضا کادردرمان در روزهای سیاه کرونا بیشتر از هر قشر دیگری مورد توجه هستند. گروهی که فداکارانه کنار مردم ایستاد و حتی بعضی از نفراتش را بر اثر این بیماری از دست داد. فداکاری کادر درمان در دوران شیوع کرونا نگاه نسبتا منفی مردم به آنان را تغییر داد. نگاه خالی از اعتمادی که رفتار به دور از انسانیت بعضی از پزشکان به وجود آورده بود، این روزها تا حدود زیادی تغییر کرده است. فداکاران مسئولیتپذیر و خوشقلبی که تا چند ماه پیش تمام خوبیهایشان پشت رفتار غلط بعضی همکارانشان پنهان شده بود، امروز دیده میشوند و محبوب مردمند. و این موضوع لزوم تلاش ما برای دوری از تعمیم دادن را نشان میدهد.در هر صنفی افراد مختلفی وجود دارد که بستگی به ویژگیهای شخصیتی و تربیت خانوادگی رفتارهای درست یا نادرست دارند. گذاشتن رفتار یک عده به پای گروهی که به آن تعلق دارند کار اشتباهیست که لازم است از…
…نشوند. آنها در خط مقدم مبارزه با این ویروس میایستند و تا پای جان خود میجنگند. پزشک با اندوختن علم و دانش همچنین میکوشد طبیب و مرهم دردها و غمهای مردم باشد و برای مقابله با ویروس کرونا سنگ صبور جامعه باشد؛ برای آگاهی مردم تلاش کند و به جامعه امید تزریق کند. علت اینکه رشته پزشکی موردعلاقه و توجه بسیاری از جوانان میباشد هم همین موضوعات است.پزشک محرم اسرار مردم هم هست و گوش شنوایی است برای درد و رنج. او به واسطه سوگندی که یاد میکند برای خدمت به خلق از هیچ تلاشی فروگذار نمیکند.در بحران کرونا و طوفان بلای این ویروس منحوس، پزشکان بار دیگر قداست این شغل و فداکاری خود را به جهانیان نشان دادند. آنها خود و خانوادههایشان را سپربلای مردم و مبتلایان به این بیماری کردند و تمام تلاش خود را برای خدمت به آنها به کار بستند. خستگیهایشان را پشت ماسکهای ضخیم پنهان کردند و ترسهایشان را با الکل از بین بردند تا ما را امیدوار کنند. شاید شیوع این بیماری تلنگری بود که به ما بیاموزد پزشکی فقط اندوختن زر و سیم نیست؛ پزشکانی هستند که با بهخطر انداختن جان خود به بسیاری از مردم زندگی دوبارهای میبخشند. نمونه…
…متحمل میشوند تا بتوانند گزارش تصویری خوبی برای مخاطبان پدیدآورند. دنیای تصویر و عکس همواره برای انسان جالب و جذاب بوده است. عکاسان خبری تلاش میکنند تا داستان یک رویداد را با استفاده از تصاویر، بدون آنکه قضاوتی در القاء عکس داشته باشند، بازگو کنند و از این طریق به مخاطبان این امکان را بدهند تا آنان خود را در حال و هوای آن اتفاق حس کنند. برخی تصور میکنند که عکاسی خبری کار آسانی است اما بیشک برای من که در این عرصه فعالیت میکنم، کار بسیار سخت، پراسترس و پرتنشی است؛ که متأسفانه آنچنان بایدوشاید تلاش این قشر تلاشگر در عرصه خبر دیده نشده و آنان نیز در راستای انجام فعالیتهای خود دچار مشکلات عدیدهای هستند.بارها عکاسان خبری هرمزگان در شرایط سخت جوی توانستهاند تصاویر بینظیری ثبت کنند که مرزهای ایران را پشت سر گذاشته و جهانی شده است. بسیاری از عکاسان خبری این استان، علیرغم افتخارآفرینی در جشنوارههای داخلی و خارجی مظلوم ماندهاند. یک عکاس با نگاه متفاوتی که نسبت به سایر افراد جامعه دارد، سعی در ثبت لحظات دارد. ولی این اثر هنری که ساختهوپرداخته ذهن عکاس، نگاه تیزبینانه و متفاوت عکاس است، بهراحتی دزدیده میشود. درصورتیکه درج نام عکاس و یا ذکر منبع…
…اشیا خطرناک را در کنار این توله خرس قرار نمیدادند. قطعاً این حادثه آنی رخ نداده و مدتها توله با طناب مشغول بوده است. بدیهی است که حیوان زبانبسته مدتی تا مرگ براثر خفگی فاصله داشته اما چطور کسی آن را ندیده؟ اگر یک دوربین برای مراقبت ازاینگونه کمیاب نصبشده بود اکنون شاهد چنین اتفاقی نبودیم. جای سؤال دارد که چرا مدیران اداره محیطزیست مجوز نگهداری ازاینگونه کمیاب را در چنین مکانی دادهاند؟ چگونه چنین سهلانگاری شده و چرا نگهبان یا مراقبی نبوده؟ چراهای دیگر که مسئولین محیطزیست باید پاسخگو آن باشند. پاسخ این سؤالات و در نظر گرفتن مجازات برای کسانی که کوتاهی کردند میتواند از حوادث آینده جلوگیری کند. باعث تاسف است که گونه های کمیابی مانند خرس و پلنگ که در طبیعت قلمرو خود را از دست داده و در حال انقراض هستند در چنین شرایط نگه داری میشوند. آنچه مهم است نیاز به پژوهش و تحقیق در حوزه گونه های کمیاب و رو به انقراض است.در همه دنیا گونه های جانوری از نظر روش های تولید مثل در قفس و طبیعت، نحوه زندگی، رژیم غذایی، رفتار شناسی و غیره مورد پژوهش دقیق قرار می گیرند. نگهداری آنها با برنامه ریزی است تا زمانی که شرایط…
…فرارسید. روزی به نام خبرنگار. روزی که بهاندازه موهای سرت برائت پیام تبریک میفرستند. روزی که تو را به عرش میبرند و پرچمدار و طلایهداران جبهه آگاهی و چشم بینا و زبان گویای مردم میخوانند و ستایشت میكنند؛ و فردای این روز، به بهانههای واهی تو را از عرش به فرش میکشانند. درد مشترك خبرنگارانی که این حرفه را بهعنوان شغل انتخاب کردهاند، كم نیست.دردهایمان کم نبود سروکله کرونا هم پیدا شد. كرونا دوران رسانهای جدیدی را رقم زد؛ دورانی كه در خط مقدم باید باشید و عقبنشینی نكنید، درصحنه بروز حادثه باشید، حتی اگر این صحنه تلخ بیمارستان باشد یا تنظیم خبر درگذشت یكی از اهالی حوزه كاریات. مدتهاست جا خوش كرده این كرونای ناشناخته. این ویروس لعنتی. امسال روز خبرنگار و هفته منتسب به این روز را متفاوتتر از سالیان گذشته تجربه میکنیم. تجربهای نو. کرونای کشنده، دیگر رمقی برای هیچکس باقی نگذشته است. برگزاری مراسم و برنامهها بهصورت مجازی باهدف رعایت پروتکلهای بهداشتی، خبرنگاران و اصحاب را از آن دورهمی همیشگی دور کرد. در این برنامهها از دور برای هم کف میزنیم. به بهانه این روز دوباره گوشهایمان از وعده مسئولان پر شد. از مسئولان کشوری بگیر تا مدیران استانی. وعدههای خوبی شنیدیم اعطای تسهیلات کمبهره…
اصابت پرتابههای دشمن آمریکایی در حوالی قشم