جدید به قدیم
یک زخم مرموززخمهای معده که با نام زخمهای گاستریک (Gastric ulcers) نیز شناخته میشوند، ضایعت باز و دردناکی هستند که در پوشش داخلی (مخاط) معده ایجاد میشوند. این زخمها زمانی به وجود میآیند که لایه ضخیم مخاطی محافظ معده، در برابر شیرههای گوارشی کاهش میباید. این کاهش محافظت به اسیدهای گوارشی اجازه میدهد تا بافتهای پوشاننده معده را فرسایش (Erode) دهند و در نتیجه باعث ایجاد زخم شوند. زخمهای معده نوعی از زخمهای پپتیک (Peptic ulcer) محسوب میشوند، به این معنی که با اسید معده در ارتباط هستند. نوع دیگر زخم پپتیک، زخم دوازدهه (Deodenal ulcer) نام دارد که روده کوچک (قسمت ابتدائی آن) را تحت تاثیر قرار میدهد. شناسایی متهم!عفونت با باکتری اچ پیلوری یا هلیکوباکتر پیلوری ((Helicobacter pylori و استفاده طولانی مدت از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن، 80 تا 90 درصد دلایل زخم معده محسوب میشوند. البته عوامل دیگری نیز وجود دارند که ممکن است در بروز زخم معده نقش داشته باشند ولی احتمال آن به نسبت دو عامل دیگر کمتر است. برای مثال، استعمال دخانیات (سیگار و قلیان)، مصرف الکل، عفونتهای ویروسی، انسداد روده، بیماری کرون، اختلالات نفوذی معده (مانند بدخیمیها) و درمانهای شیمیدرمانی و پرتو درمانی…
ایده تعطیلی دو روزه در ایران، سابقهای بیش از سه دهه دارد. از دهه ۱۳۷۰ خورشیدی، بارها پیشنهاد شد تا روزهای کاری کشور با استانداردهای جهانی همتراز شود. در بسیاری از کشورها، تعطیلی آخر هفته شامل دو روز متوالی است؛ شنبه و یکشنبه در غرب، جمعه و شنبه در برخی کشورهای اسلامی و حتی پنجشنبه و جمعه در برخی کشورهای عربی. اما در ایران، با وجود پیشینه فرهنگی و مذهبی تعطیلی جمعه، تلاش برای افزودن یک روز دیگر همواره با مقاومتهای نهادی مواجه بوده است. در مجلس یازدهم، نمایندگان با تصویب تعطیلی روز شنبه، گامی مهم در جهت اصلاح تقویم کاری کشور برداشتند. اما شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام، با استناد به «تعارض با نیازهای اقتصادی کشور و مسائل تقویمی»، این مصوبه را رد کردند. این مخالفت، نه تنها مانعی بر سر راه اصلاحات تقویمی بود، بلکه نشاندهنده شکاف عمیق میان نهادهای تقنینی و نظارتی در فهم مشترک از منافع ملی و بهرهوری اجتماعی است.در اسفند ۱۴۰۳، مجلس دوازدهم با هدف رفع ایرادات شورای نگهبان، تغییراتی در ماده ۸۷ قانون مدیریت خدمات کشوری اعمال کرد. نتیجه این اصلاحات، اما نه یک تعطیلی رسمی، بلکه کاهش ساعت کاری در روز پنجشنبه برای کارکنان دولت بود. این تصمیم، در…
…تاریخی شدند. عمارت کلاهفرنگی، که با شماره ۱۳۸۳۵ در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده، امروزه در محدوده حوزه علمیه مدرسهالنبی بندرعباس و روبهروی اسکله شهید حقانی قرار دارد. این بنا که در دوران صفوی احداث شده، روزگاری قلعه و دارالحکومه بندرعباس و مناطق اطراف بوده است. کارشناسان، آن را همدورهی کاخ عالیقاپو در اصفهان و نمونهای شاخص از معماری حکومتی جنوب ایران میدانند. اما در سالهای اخیر، بیتوجهی، فرسایش ناشی از رطوبت و ساختوسازهای اطراف، این اثر را در معرض خطر فروپاشی قرار داده است. در متن کارزار که خطاب به سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده، آمده است: «عمارت تاریخی کلاهفرنگی بندرعباس، تنها بنای باقیمانده از دوره صفوی در این شهر است که امروز در آستانه فروپاشی قرار دارد. از وزارت میراث فرهنگی انتظار میرود با جدیت نسبت به مرمت و صیانت از حریم قانونی آن اقدام کند تا این گنجینه ارزشمند برای نسلهای آینده حفظ شود.»امضاکنندگان این کارزار همچنین خواستار تبدیل این عمارت به یک بنای فرهنگی عمومی شدهاند تا ضمن حفظ حقوق مالک فعلی، امکان بازدید و بهرهبرداری فرهنگی برای مردم فراهم شود. کارزار «نجات کلاهفرنگی بندرعباس» در مدت کوتاهی پس از آغاز،…
…عمارت کلاهفرنگی، که با شماره ۱۳۸۳۵ در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده، امروزه در محدوده حوزه علمیه مدرسه النبی بندرعباس و روبهروی اسکله شهید حقانی قرار دارد. این بنا که در دوران صفوی احداث شده، روزگاری قلعه و دارالحکومه بندرعباس و مناطق اطراف بوده است. کارشناسان، آن را همدورهی کاخ عالیقاپو در اصفهان و نمونهای شاخص از معماری حکومتی جنوب ایران میدانند. اما در سالهای اخیر، بیتوجهی، فرسایش ناشی از رطوبت و ساختوسازهای اطراف، این اثر را در معرض خطر فروپاشی قرار داده است. در متن کارزار که خطاب به دکتر سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منتشر شده، آمده است: «عمارت تاریخی کلاهفرنگی بندرعباس، تنها بنای باقیمانده از دوره صفوی در این شهر است که امروز در آستانه فروپاشی قرار دارد. از وزارت میراث فرهنگی انتظار میرود با جدیت نسبت به مرمت و صیانت از حریم قانونی آن اقدام کند تا این گنجینه ارزشمند برای نسلهای آینده حفظ شود.» امضاکنندگان این کارزار همچنین خواستار تبدیل این عمارت به یک بنای فرهنگی عمومی شدهاند تا ضمن حفظ حقوق مالک فعلی، امکان بازدید و بهرهبرداری فرهنگی برای مردم فراهم شود. کارزار «نجات کلاهفرنگی بندرعباس» در مدت کوتاهی پس از…
…از دست میدهند.همچنین در بسیاری موارد، سیاست خارجی کشور به ابزاری برای جبران ناکامیهای داخلی تبدیل شده است؛ یعنی مشکلات داخلی به عرصه بینالمللی منتقل شده و فشار بر دیپلماسی افزایش یافته است.منتقدان بر این باورند که دیپلماسی زمانی موفق است که از پشتوانه داخلی قدرتمند و وحدت سیاسی برخوردار باشد. فقدان این پشتوانه، هر نوع مذاکره و تعامل بینالمللی را شکننده و آسیبپذیر میکند.دیدگاه مدافعان: دیپلماسی به مثابه سپر ملیگروه مدافعان عملکرد دیپلماسی ایران بر این باورند که ارزیابی واقعی، باید با در نظر گرفتن شرایط بیسابقه فشار بینالمللی و تهدیدات امنیتی انجام شود. آنان چهار محور اصلی را برای دفاع از دیپلماسی ایران مطرح میکنند:۱. جلوگیری از بروز جنگ و بحرانهای نظامیبه باور مدافعان، مهمترین دستاورد دیپلماسی ایران در سالهای اخیر، جلوگیری از وقوع جنگ فرسایشی بوده است. گفتوگوهای پشتپرده، مذاکرات غیررسمی و تعاملات هوشمندانه موجب شد کشور در شرایطی که تهدید نظامی واقعی وجود داشت، از بحرانهای گستردهتر نجات یابد.مدافعان معتقدند که حفظ صلح، حتی در شرایط تحریم و فشار، خود یک پیروزی است؛ زیرا هر جنگی، حتی در صورت پیروزی نظامی، هزینههای انسانی و اقتصادی سنگینی بر کشور تحمیل میکند.آنان تأکید دارند هنر دیپلماسی، در توانایی مهار بحرانها و حفظ…
این دو جریان، هرچند در ابتدای مسیر حامل پیامهایی بودند، اما به مرور زمان درگیر سهمخواهیهای جناحی، تکرار شعارهای بیاثر و جدلهای بیپایان شدند و نتیجهاش چیزی جز فرسایش اعتماد عمومی و تشدید مشکلات ساختاری کشور نبود.امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز به گذر از این دوگانه پوسیده و ورود به عصر متخصصین عملگرا احساس میشود. کشور ما درگیر بحرانهای پیچیده اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی است و برای عبور از این گردنه تاریخی، نه شعار کافی است و نه جناحبندی. تنها راه، میدان دادن به کسانی است که با دانش، تجربه و نگاه اجرایی توان حل مسئله دارند.اما باید به یک واقعیت تلخ نیز توجه داشت: متخصصین عملگرا در ساختار فعلی حکمرانی مجال عمل ندارند. ساختاری که قدرت را در دایرهای محدود از بازیگران سیاسی و امنیتی محصور کرده و هر صدای تازهای را یا حذف میکند یا در حاشیه نگاه میدارد، عملاً امکان اصلاح جدی و راهحلهای کارآمد را از بین میبرد.بنابراین حضور واقعی متخصصین عملگرا، نه صرفاً یک انتخاب سیاسی، بلکه نیازمند تغییر در ساختار حکمرانی و پذیرش آنها از سوی هسته سخت قدرت است. بدون این تغییر، حتی اگر بهترین نیروها نیز وارد عرصه شوند، به دلیل محدودیتهای تصمیمسازی و تصمیمگیری، به ابزار…
…نقطهعطفی در تضعیف پیوند میان تولید، اشتغال و رفاه بوده و اگر با اصلاحات هدفمند همراه نشود، میتواند به بحرانی پایدار در فصول آینده تبدیل شود. سناریوهای محتمل برای ادامه رکود یا بازگشت به رشدچشمانداز اقتصاد ایران در فصول آینده، در تقاطع تصمیمگیریهای کلان و واقعیتهای ساختاری قرار دارد؛ جایی که تداوم رکود یا بازگشت به رشد، نهتنها به شاخصهای عددی، بلکه به کیفیت سیاستگذاری و ظرفیت اجرایی نهادهای اقتصادی وابسته است.اگر روند فعلی، با افت در بخشهای مولد، کاهش تقاضای مؤثر و ضعف در سرمایهگذاری ادامه یابد، رکود میتواند به فصول بعدی نیز سرایت کند و اقتصاد را وارد چرخهای فرسایشی کند که در آن تولید، اشتغال و رفاه عمومی همزمان تضعیف میشوند. در این سناریو، نبود اصلاحات نهادی، تداوم محدودیتهای تجاری و مالی و کاهش اعتماد عمومی به سیاستهای اقتصادی، موجب میشود که حتی رشد محدود در بخشهایی مانند نفت و خدمات نیز نتواند نقش محرک ایفا کند و اقتصاد در وضعیت ایستا باقی بماند.در مقابل، سناریوی بازگشت به رشد، نیازمند مجموعهای از اقدامات هماهنگ در حوزههای پولی، مالی، نهادی و بینالمللی است که بتواند ظرفیتهای تولیدی را احیا کرده و انگیزه سرمایهگذاری را تقویت کند.نقش سیاستگذاری اقتصادی در این مسیر، نقشی تعیینکننده و چندلایه…
…وسایل حمل و نقل و عبور ایمن و مناسب از خیابان را تضمین میکند.تدارک تسهیلات و نیمکت: یک نیمکت ساده در هر چند متر از پیادهروها، میتواند تفاوت بین یک روز اجتماعی و یک روز انزوا باشد. این نیمکتها فقط یک وسیله برای استراحت نیستند؛ آنها امکان حضور در اجتماع و حفظ استقلال سالمند را فراهم میکنند.ارتقاء روحیه و مقابله با فراموشی: وظیفه ما تنها به تأمین نیازهای فیزیکی محدود نمیشود؛ باید تلاش کنیم تا سالمندان از وضعیت فراموش شدگان اجتماع به جایگاه گنجینه فعال بازگردند.سلامت روان و ارتباط: ایجاد بسترهای ارتباطی بین نسلی، مراکز روزانه با فعالیتهای گروهی، و بازدیدهای منظم خانوادگی، بهترین راهکار برای ارتقاء روحیه است. ما باید بهجای دیدن آنها، به عنوان یک بار آنها را منبعی از عشق و حکمت بدانیم.جایگاه اجتماعی: اگر جامعهای برای سالمندانش ارزش قائل باشد، نه تنها زندگی امروز آنها را با عزتتر میسازد، بلکه تصویری روشنتر از آینده را پیش روی نسل جوان قرار میدهد و به آنها میآموزد که پیری، مرحلهای ارزشمند و محترم از زندگی است. با یادآوری این نکته، مسیر رسیدگی به سالمندان را از یک "وظیفه" به یک "افتخار" تبدیل کنیم؛ چرا که فردای ما در آینه امروز آنها منعکس خواهد شد.
…این تأخیر، شانس بهبودی را بهشدت کاهش میدهد و موجب افزایش بار درمانی و مالی میشود.در حوزه حقوقی و سیاستگذاری، نبود قوانین حمایتی جامع برای کودکان مبتلا به بیماریهای خاص، یکی از خلأهای مهم در ایران است. در بسیاری از کشورها، کودکان مبتلا به سرطان از حمایتهای قانونی ویژهای برخوردارند؛ از جمله مرخصی والدین، کمکهزینههای درمانی، اولویت در خدمات اجتماعی و حمایتهای روانی و آموزشی. در ایران، این حمایتها بهصورت پراکنده و غیرنظاممند ارائه میشوند و بسیاری از خانوادهها از حقوق خود بیاطلاع هستند یا امکان بهرهبرداری از آن را ندارند. این وضعیت، موجب افزایش احساس بیعدالتی، فرسایش روانی و کاهش اعتماد عمومی به نهادهای دولتی میشود.در کنار همه این چالشها، ظرفیتهای قابلتوجهی نیز در ایران وجود دارد که میتوانند بهعنوان پایهای برای اصلاحات و بهبود وضعیت مورد استفاده قرار گیرند. وجود مراکز درمانی تخصصی با تجربه بالا، پزشکان و پرستاران متعهد، نهادهای خیریه فعال و جامعه علمی پویا، از جمله این ظرفیتها هستند. همچنین، پیشرفتهای اخیر در حوزه تولید داروهای داخلی، توسعه فناوریهای پزشکی، و گسترش آموزشهای تخصصی، زمینهساز ارتقای کیفیت درمان در سالهای آینده خواهند بود. بهرهگیری از این ظرفیتها، نیازمند یک رویکرد جامع، هماهنگ و مبتنی بر شواهد است که بتواند با مشارکت همه ذینفعان…
…دوش بکشند، پس فلسفهی وجودی دولت و نقش آن چیست؟ مگر نه اینکه منابع طبیعی و ثروت ملی در اختیار دولت است و مردم مالیات میدهند و در مقابل آن، انتظار طبیعی آن است که دولت بخشی از بار سنگین توسعه و رفاه را به دوش بکشد و خدمات عمومی را تضمین کند؟ چگونه است که در این معادله، دولت هم دریافتکننده مالیات باقی میماند و هم انتظار دارد مردم جای خالی او را پر کنند؟این نگاه خطرناکترین پیامدش تبدیل رابطه دولت و ملت به رابطهای یکسویه است. مردمی همیشه «حاضر در میدان» و دولتی همواره «غایب در مسئولیت»؛ مردمی که موظفاند بسازند و تجهیز کنند اما در لحظه نیاز از دولت حمایتی نمیبینند. نتیجه چنین رابطهای چیزی جز فرسایش اعتماد عمومی و عمیقتر شدن شکاف میان جامعه و حاکمیت نخواهد بود.واقعیت آن است که مردم ایران سالهاست باری فراتر از توان خود بر دوش میکشند. گرانی، تورم و بیکاری، بخش بزرگی از انرژی و امیدشان را فرسوده کرده است. در چنین شرایطی، دعوت به اینکه «خودتان مدرسه بسازید، خودتان بیمارستان تجهیز کنید»، بیش از آنکه انگیزهبخش باشد، نوعی واگذاری وظیفه و رفع مسئولیت از سوی دولت به نظر میرسد.دولت اگر بهراستی میخواهد از مردم مشارکت بخواهد،…
موجهای گرما تا 20 مرداد ادامه دارد
