جدید به قدیم
رژیم صهیونیستی بعد از عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و رویارویی مستقیم و طولانی مدت با محور مقاومت در وضعیتی بیسابقه از نظر شکنندگی داخلی و فشار بیرونی قرار گرفته است. این بحران فقط نظامی یا اقتصادی نیست بلکه یک بحران چندضلعی است که اضلاع امنیتی، اقتصادی، سیاسی، جمعیتی و روانی-اجتماعی آن به هم پیوسته و هر کدام دیگری را تشدید میکند.
ایران امروز در چهارراهی ایستاده که هر گام اشتباه، ممکن است ما را سالها از مسیر توسعه، عدالت و آرامش دورتر کند.
چند روز پیش بود که وزیر انرژی رژیم صهیونیستی لیوان آب به دست، با تنش آبی مردم ایران همدردی کرد که در این باره میتوان به چند نکته اشاره کرد.
یکی از سناریوهایی که دشمن صهیونیستی در طول جنگ ۱۲ روزه علیه کشورمان دنبال میکرد هشدار به مردم برای تخلیه تهران بود. دشمن از تخلیه تهران اهداف شومی را دنبال میکرد که در مطلب زیر به چند مورد آن اشاره می شود:
صنعت ساختمان که در هر کشوری به عنوان یکی از مهمترین پیشرانهای اقتصادی آن محسوب میشود این روزها در کشورمان حال خوشی ندارد. رکود سنگین توام با تورم این بخش، به مهمترین دلمشغولی کنونی فعالان این صنعت تبدیل شده است.
سیاستگذاری بدون حضور نخبگان، همانند ساختن ساختمانی بدون نقشه است. تصمیمها عمدتاً بر پایهی تجربیات محدود، نگاههای کوتاهمدت و گاه اعمال نفوذ جریانها و جناحهای مختلف اتخاذ میشوند.
از دیرباز تاکنون، در سراسر جهان محرومیتها و کمبودهایی به چشم میخورد که قلب هر جنبندهای را به درد میآورد، ولی این امر در روستاها مشهودتر است، که آن هم به دلایل متفاوتی از قبیل جنس مطالبهگری مسئولان آنجا اتفاق می افتد و مثال بارز ضربالمثل «کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من» به شمار میرود.
سرمایههای انسانی، بیبدیلترین سرمایههایی هستند که می توانند پیشرفت و ترقی و توسعه پایدار بیبازگشتی را برای یک جامعه رقم بزنند.
