جدید به قدیم
تحول در زیرساختهای درمانی، از مهمترین نشانههای پیشرفت و عدالت اجتماعی در هر منطقه است. در روزهای اخیر، خبری امیدبخش از هرمزگان منتشر شد که دل بسیاری از بیماران و خانوادههای آنان را شاد کرد. در قالب «نهضت سلامت» ۸۵ دستگاه دیالیز به ارزش بیش از ۱۳۰ میلیارد تومان به بیمارستانهای استان تحویل داده شد. این اقدام ارزشمند موجب افزایش حدود ۵۰ درصدی ظرفیت دیالیز در استان شده و شاخص خدمات درمانی به بیماران کلیوی را به سطح استاندارد کشوری رسانده است. بیتردید این دستاورد نتیجه تلاش و رایزنی ویژه استاندار هرمزگان و همراهی و پیگیری دانشگاه علوم پزشکی و نمایندگان هرمزگان در مجلس و همچنین خیرین سلامت است و شایسته است از همه مسئولان و کارکنان نظام سلامت که در این مسیر کوشیدهاند،قدردانی شود.
در قالب نهضت سلامت و با مشارکت استانداری، دانشگاه علوم پزشکی و حمایت وزارت بهداشت، ۸۵ دستگاه دیالیز به ارزش بیش از ۱۳۰ میلیارد تومان به بیمارستانهای استان تحویل شد.با این اقدام، ظرفیت دیالیز در هرمزگان نزدیک به ۵۰ درصد افزایش یافته و شاخص خدمات به بیماران کلیوی به سطح استاندارد کشوری رسیده است.
هر سال با فرا رسیدن روز پرستار، جامعه با احترام از سفیدپوشانی یاد میکند که بیمنت و بیوقفه، جان خود را وقف التیام درد دیگران کردهاند. اما در ورای تبریکها و گلنوشتهها، واقعیتی تلخ پنهان است؛ واقعیتی از رنجهای نادیده، حقوقهای ناعادلانه و آیندهای مبهم که بسیاری از پرستاران کشور را به مرز ناامیدی و مهاجرت کشانده است. پرستاران، ستونهای اصلی و گاه خاموش نظام سلامتاند. آنان شب و روز، در دل بیمارستانها، زیر فشار طاقتفرسای کاری و کمبود نیروی انسانی، از جان مایه میگذارند تا جان بیماران را نجات دهند. در روزهای تلخ کرونا، بیش از هر قشر دیگری آسیب دیدند؛ خسته، بیمار و در بسیاری موارد بیپناه.
فیلم «شیفت دیروقت» با نگاهی مستندگونه، زندگی پرستاری را در میان بحران کمبود نیرو و فشار روحی روایت میکند؛ تصویری که در بیمارستانهای هرمزگان، نه روی پرده، بلکه هر شب در واقعیت تکرار میشود. پرستارانی که در خط مقدم درمان، در برابر بیماری، خستگی و حتی بیمهری جامعه میایستند بیصدا، اما با شرافتی خیرهکننده.
فیلم «شیفت دیروقت» با نگاهی مستندگونه، زندگی پرستاری را در میان بحران کمبود نیرو و فشار روحی روایت میکند؛ تصویری که در بیمارستانهای هرمزگان، نه روی پرده، بلکه هر شب در واقعیت تکرار میشود. پرستارانی که در خط مقدم درمان، در برابر بیماری، خستگی و حتی بیمهری جامعه میایستند بیصدا، اما با شرافتی خیرهکننده.
