آخرین رویداد بزرگ عکاسی «ورلدپرس فتو» بررسی شد

صبح ساحل ، هنری - مریم دلفانی //چهارمین نشست عکاسان در سال 97 چهارشنبه گذشته در انجمن عکاسان هرمزگان واقع در فرهنگ‌سرای طوبی به میزبانی حسن بردال برگزار شد.

در این نشست ابتدا بخشی از عکس‌های برگزیده رویداد جهانی و معتبر «ورلد پرس فتو 2018» نمایش داده شد و پس‌ازآن افراد حاضر حول یک مجموعه عکس از عکاس هرمزگانی عبدالحسین رضوانی با عنوان «آدم‌ها و آشغال‌ها» به بحث و گفت‌وگو پرداختند.

عکس‌های بررسی‌شده در این نشست آثاری از عکاسان مطرح مستند جهان بود که می‌توان به سری عکس‌های «دختران گروگان گرفته‌شده توسط بوکوحرام در نیجریه» اثر آدام فرگوسن اشاره کرد.

بوکوحرام اسم گروه تروریستی است که حدود 2000 دختر گروگان گرفته است. این مجموعه‌ی تلفیقی از سبک پرتره و مستند عکس‌هایی از دختران مسلمان سیزده تا بیست‌ساله هستند که همگی اسیر این گروه تروریستی بوده‌اند و از همه‌ی این دختران خواسته‌شده بود که مناطقی را بمب‌گذاری کنند و بعد هرکدام به طریقی توانسته‌اند فرار کنند و زنده بمانند.

عکاس پس از پژوهش و با استفاده از بازماندگان واقعی سعی در بازسازی داستان و روایت این دختران داشته است. عکس‌های تاریک با نور اندک مخاطب را به سیاهچاله و دخمه‌ی که اشاره از حس درونی آسیب‌دیده‌ی دختران دارد نزدیک می‌کند. در تمامی این عکس‌ها دختران حالت چهره‌ی سرد و بدون لبخند و گاها با بهت دارند.

از نگاه حسن بردال عامل درخشش این مجموعه عکس، رویکرد صحیح عکاس در بازسازی واقعی و ازنظر عکاسان دیگر حاضر، گیرا بودن و کامل بودن مجموعه به‌طوری‌که حتی بدون توضیح هم می‌توان متوجه درد و حس آن شد و آن را لمس کرد.

این موضوع باعث ساخت اثری موفق و مستقل خواهد شد که نیازی به منگنه کردن خود صاحب اثر به اثر وجود نداشته باشد و همه‌ی مخاطبان می‌توانند راحت با آن ارتباط برقرار کنند.

برای مثال حسن بردال به مجموعه‌ عکس‌ «عزادار» اثر «ابراهیم نوروزی» اشاره کرد که به زنان سوگوار در مراسم سنتی چهل‌منبر در خرم‌آباد پرداخته است.

نوروزی در این مجموعه از عکس زنان را در استودیویی خانگی که با چادر‌هایی رنگی و ایرانی در بک‌گراند قرار داده عکاسی کرده است. این مجموعه هم واقعی و بازسازی‌شده است.

تناقضی که بین چادر و زنان با پوشش مانتو و روسری یا برای مثال تناقض فرهنگ با نشان دادن چادر و کیفی که طرح دلار دارد عکس‌ها را جذاب کرده که این مجموعه در ورلدپرس فتو جایزه هم گرفته است.

‌آن‌چه که این نوع عکس‌ها را متمایز می‌کند روایت و داستان‌های واقعی و مملوس به‌کاررفته در آن‌هاست. البته شیوه‌ای که هنرمند با آن پلی بین ارتباط بصری مخاطب و انتقال مفهوم ایجاد می‌کند هم بسیار حائز اهمیت است.

بردال در این خصوص اضافه کرد: درگذر زمان شیوه‌ی ارائه‌ی عکس تغییر کرده است اگر قبلاً جنبه‌ی تصویری عکس اهمیت بیشتری داشت؛ در زمان حال مفهوم، روایت و داستان‌گویی اهمیت دوچندانی پیداکرده است.

از دیگر مجموعه‌های ارائه‌شده در این نشست؛ مجموعه عکس «یافتن آزادی در آب» اثر آنا بویاتزیس بود که در زنگبار (کشور تانزانیا) عکاسی شده است.

این عکس‌ها از تعدادی از دختران و زنان روستایی تانزانیا در مدرسه‌ی آموزش شنا گرفته‌شده است. عبدالحسین رضوانی در خصوص این مجموعه گفت: شیوه‌ی پرداخت و نوع نگاه عکاس هوشمندی هنرمند بوده که باعث ایجاد اثری ارزشمند شده است.مجموعه‌ی بعدی بررسی‌شده مجموعه‌ی مستند «آدم‌ها و آشغال‌ها» کاری از عبدالحسین رضوانی بود که سال 85 در حاشیه‌ی شهر بندرعباس کارشده است. این مجموعه حاصل تلاشی چندین ماهه عکاس در شرایط سخت و محیط غیربهداشتی محل جمع‌آوری زباله‌های شهر بندرعباس بود که گوشه‌ای از تاریخ این شهر را روایت می‌کند. این مجموعه سال 85 در سومین جایزه عکس کاوه گلستان از سوی هیات داوران تقدیر شد.

رضوانی راجع به این مجموعه عکس بیان کرد: در حال حاضر با نگاه کردن به این عکس‌ها حسرت می‌خورم چون امسال در ورلدپرس فتو عکسی شبیه به مجموعه‌ی من در بخش محیط‌زیست برنده‌شده است. دو عکاس بامهارت عکاسی یکسان اما با تفاوت دانش مربوط به روایت و پردازش و نحوه‌ی ارائه؛ و این باعث می‌شود که یکی کارهایش فقط در شهر کوچکی دیده می‌شود یکی در ورلدپرس کارش برگزیده شود.

رضوانی به افراد علاقه‌مند پیشنهاد داد پس از شش ماه عکاسی، ابتدا زبان انگلیسی فراگیرند و بعد شروع کنند به یادگیری روایت و داستان‌گویی.

در پایان این نشست هم قرار شد بررسی آثار سایر بخش‌های منتخب ورلدپرس فتو در جلسات آینده ادامه داشته باشد.