ترویج برادری

صبح ساحل، اجتماعی _ بيش از چهل روز ازكوچ پدر مطبوعات هرمزگان به ديار باقي گذشت.نقش حاج قاسم كرمي در توسعه فرهنگي و اجتماعي استان غير قابل انكار است.وي عنصري تاثير گذار در عرصه فرهنگ استان و اسوه اخلاق و اعتدال بود و عمر خود راصرف اطلاع رساني و اعتلاي فرهنگ هرمزگان كرد.او هيچوقت از روزنامه خودبراي رسيدن به پله هاي قدرت استفاده نكرد و معتقد بود روزنامه بايد ابزارترويج برادري و دوستي باشد.در ابتداي دهه شصت و در روزهايي كه حتي استانهاي برخوردار ايران آرزوي داشتن جريده اي را داشتند،هرمزگان محروم به داشتن مطبوعه اي وزين به خودش ميباليد.مرور خاطرات گذشته مرا به به سال 73 و زمان ورود به عرصه خبرنگاري برميگرداند.اگر چه سالهاي اول،بيشترين تجربه اندوزي را نزد استادم جناب خورشيدزاده كسب كردم اما در سالهاي بعد و وقتي حاج قاسم علاقه مرا به فعاليت در گروه سياسي روزنامه دريافت ارتباطها،ارشادها و انتقال تجربيات افزايش يافت و سفارش به اعتدال در نوشته ها هميشه پند اول ايشان به بنده حقير بود.در اين مدت نزديك به بيست سال فعاليت روزنامه نگاري هيچوقت تبعيضي را از ايشان و يا سردبيرروزنامه نديدم و بارها بعنوان خبرنگار نمونه،فعال و ....به ارشاد و يامراسم روز خبرنگار معرفي شدم و شايد همين عامل باعث شد تا به فعاليتهاي روزنامه نگاريم بيفزايم و اگر چه يك خبرنگار شهرستاني بودم اما هميشه خودرا در شوراي تحريريه روزنامه مي ديدم چون نظراتم براي آنها ارزش داشت.وقتي خسته از پيگريهاي امورات شهرم به واسطه مسئوليتي كه بر عهده داشتم به دفتر روزنامه ميرفتم حاج قاسم در حاليكه بر ويلچر نشسته بود با همان لبخند هميشگي به من اميد ميداد در حاليكه صبر و استقامتش را مي ستودم.هر چه از حاج قاسم كرمي  بگويم و به رشته تحرير درآرم كم است. چه كنيم كه رسم روزگار همين است و همه بايد دير يا زود از اين جهان رخت برببنديم و به ديار باقي بشتابيم اما آنچه اهميت دارد اين هست كه انسان پس از مرگش نامي نيك از خود بر جاي بگذارد و حاج قاسم به روشني مصداق اين شعر سعدي هست كه:سعديا مرد نكونام نميرد هرگز    مرده آنست كه نامش به نكويي نبرند.