کتمان واقعیت ها یا تلاش برای رشد شاخص ها

صبح ساحل ، اجتماعی -  آخرین پژوهش ارایه شده از سوی دانشگاه شهید بهشتی که در رسانه ها نیز منتشر شد نشان داده است که استان هرمزگان به لحاظ سطح توسعه یافتگی  مسایل بهداشتی و درمانی در پایین ترین رده قرار دارد. معیارهای مختلفی درتعیین میزان توسعه یافتگی نقش آفرینی کرده‌اند. شاخص هایی چون تعداد موسسات خدمات درمانی،تعداد تخت بیمارستانی، تعداد داروخانه ها، پزشک عمومی، پزشک متخصص،تعداد آزمایشگاه های تشخیص پزشکی، مراکز پرتونگاری،مراکز توانبخشی به ازای جمعیت مورد پژوهش،پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی قرار گرفته است.

استان هرمزگان از نظر شاخص های اعلام شده در پایین ترین رده توسعه یافتگی بخش بهداشت و درمان کشور قرار دارد. بیش از 30 استان کشور، حتی استان سیستان و بلوچستان از لحاظ شاخص های بهداشتی و درمانی بالاتر از هرمزگان قرار دارند. این پژوهش به نوعی واقعیت های پنهان بخش بهداشت ودرمان این استان را نشان می دهد. وقتی که داروخانه های استان به ویژه داروخانه هلال احمر به عنوان داروخانه مرجع، دارویی به اندازه نیاز مردم ندارند، وقتی برخی پزشکان متخصص و یا فوق متخصص نوبت ویزیت شما را3 یا 4 ماه آینده تعیین می‌کنند.

وقتی برای یک MRI  ساده دربیمارستان دولتی استان باید حداقل 3 ماه درانتظار بمانید. وقتی اورژانس برای رسیدگی به وضعیت بیماری که هر لحظه مرگ را جلو چشمان خود می بیند با تاخیر به بیمار می رسد. وقتی بیماران بستری شده دربیمارستان شهیدمحمدی و اورژانس بندرعباس برای انجام یک «اکو» باید 4 ساعت معطل شوند(بدلیل نبود دستگاه کافی اکو)، وقتی اورژانس بزرگ بندرعباس و یا بیمارستان ها دولتی استان تخت کافی برای بستری  بیماران ندارند و باید بیمار مدت زمان زیادی را در شرایط بد در راهروها، منتظر خالی شدن تخت بماند.وقتی وضعیت بهداشت شهرهای استان از آنچه که باید باشد، فاصله دارد. وقتی بیماران استان به دلایل مختلف به پزشکان اعتماد کافی ندارند و با کوچکترین بیماری، روانه دیگر استان ها از جمله استان یزد (که در این پژوهش  استانی توسعه یافته و در رده نخست قرار دارد) می‌شوند، همین می شود که استان  هرمزگان در پایین ترین رده توسعه یافتگی شاخص های بهداشتی و درمانی قرارمی گیرد. قرار گرفتن استان هرمزگان دراین سطح و رده نه تنها برای مردم، بلکه برای مسوولان و متولیان بهداشت ودرمان استان نیز جای تعجب ندارد.این ها بخشی از واقعیت های پیدا و پنهان جامعه است. وقتی تشخیص برخی از پزشکان استان، درخصوص یک بیماری با نظر پزشکان استان های دیگر متفاوت باشد. وقتی بیماران استان هرمزگان سلامتی خود را در استان‌های دیگر جستجو می کنند.چه معنا و  مفهومی می‌تواند داشته باشد.

بسیاری از مناطق شهری و روستایی استان از لحاظ بهداشتی، درمانی شرایط خوبی ندارند، تا جایی که در برخی مناطق روستایی استان، بدلیل نبودامکانات پزشکی، درمانی،نوجوانی بر اثر  نیش عقرب جان خود را ازدست می‌دهد و یا آلودگی آب بدلیل نبود بهداشت کافی دراین مناطق منجر به مرگ کودکان می  شود. ظاهراً شلوغی مطب خصوصی پزشکان ، ازدحام مراجعه کنندگان به درمانگاه ها و بیمارستان ها ومعطلی بیماران همه حکایت از عدم تناسب تعداد جمعیت استان با شاخص های مختلفی  از جمله تعداد موسسات  خدمات درمانی،تعداد تخت بیمارستانی، تعداد پزشک عمومی و متخصص دارد. همانطوری که بارها گفته شده، استان هرمزگان همیشه درکانون توجه قرار دارد و این بار درمیزان توسعه یافتگی بخش بهداشت و درمان نظرها را به خود معطوف ساخته است. این را باید پذیرفت تا شاخص های ارایه شده، ارتقا پیدا نکند و رشد نکند  نمی توان در بخش بهداشت ودرمان به استانداردهای مورد نظر دست پیدا کرد.

آقایان !! پژوهش ارایه شده، جای تامل بسیار دارد. به راستی این پرسش مطرح می شود که مسوولان و متولیان بخش بهداشت ودرمان استان در قبال این پژوهش چه می‌توانند بگویند. آیا بازهم باید واقعیت را کتمان و پنهان کرد یا برای رشد بخش بهداشت و درمان استان و رسیدن به حد مورد نظر چاره اندیشی کرد؟!