جدید به قدیم
سرپرست صندوق رفاه دانشجویان وزارت علوم از آغاز پرداخت وامهای تحصیلی خبر داد.
بهروزرسانی اخیر پلتفرم ایکس، ناخواسته پرده از واقعیتی برداشت که سالها پنهان مانده بود: وجود دو نوع اینترنت در کشور؛ یکی برای عموم مردم و دیگری برای گروهی محدود که بدون فیلتر به جهان آنلاین متصلاند. قابلیتی که در جهان برای امنیت و شفافیت طراحی شده، در ایران به ابزار افشای تبعیض بدل شد.
آب سرچشمه زندگی است، اما اگر در جای نامناسب و بدون برنامه جمع شود، میتواند به عامل خطر و بیماری تبدیل شود. در سالهای اخیر، با گسترش ساختوساز در مناطق گرم و مرطوب کشور، از جمله بندرعباس، موضوع «مدیریت آب در ساختمان» به یکی از دغدغههای اصلی در حوزه ایمنی و سلامت شهری تبدیل شده است.
آیندهی صنعت حیاتی غذا از سوی عواملی چون تغییرات آب و هوایی، تنشهای ژئوپلیتیک ومحدودیتهای منابع به شدت تهدید میشود.
در چهرهی در حال رشد بندرعباس، ساختمانهای میانمرتبه بهتدریج جای خانههای حیاطدار و کمارتفاع را گرفتهاند. این تغییر، طبیعیترین واکنش کالبدی به رشد جمعیت، مهاجرت، و محدودیت زمین در یکی از متراکمترین شهرهای جنوبی ایران است. اما پرسش محوری آنجاست که آیا این بناهای چندطبقه جدید، با اقلیم، فرهنگ و نیازهای انرژی شهر سازگارند؟ یا تنها نسخهای تقلیدی از تیپهای ساختوساز در سایر مراکز شهری کشورند که بدون شناخت از شرایط سخت اقلیمی جنوب، در بندرعباس پیاده شدهاند؟
استان هرمزگان در دهههای اخیر به دلیل موقعیت استراتژیک، ظرفیتهای بندری و صنعتی و توسعه گردشگری، به یکی از مقاصد مهم مهاجرت داخلی و خارجی تبدیل شده است. رشد جمعیت ناشی از مهاجرت، فرصتهای تازهای برای رونق اقتصادی، تنوع فرهنگی و ارتقای سرمایه انسانی فراهم کرده است اما در عین حال چالشهای اجتماعی و زیرساختی قابل توجهی را نیز به همراه داشته است. مدیریت این پدیده پیچیده نیازمند برنامهریزی علمی، هماهنگی میان نهادهای شهری و اجتماعی، و درک صحیح از ظرفیتهای بومی استان است تا ضمن استفاده از سرمایههای مهاجرین، از آسیبهای احتمالی به اجتماع محلی جلوگیری شود.
ادبیات و شعر در ایران به گونهای است که از زمان تولد، هر یک از ما با آن آشنا می شویم و تا زمان مرگ نیز با ما همراه است؛ چنان که ما دوران خردسالی را با لالاییهای مادرانه که خود نوعی شعر و احساس شاعرانه است به آرامش میگذرانیم و در زمان مرگ هرکس با مرثیهخوانی و نیز نوشتن اشعار و متون بر روی سنگ مزار به ما میفهماند که شعر و ادبیات همواره با ما همراه بوده و شاید با خونمان عجین شده است.
