جدید به قدیم
آیندهنگری در شهرسازی به معنای طراحی و برنامهریزی شهری است که فراتر از نیازهای فوری و مقطعی، چشماندازهای بلندمدت و ماندگار محیطی، اجتماعی و اقتصادی را در نظر میگیرد. در هرمزگان، استانی با شرایط اقلیمی خاص، محدودیت منابع آبی و زمین و توسعه سریع شهری و صنعتی، این آیندهنگری یک ضرورت عملی و فنی است.
ایران با بیش از ۲۷۰۰ کیلومتر خط ساحلی در خلیج فارس و دریای عمان، یکی از کشورهایی است که میتواند نقش مهمی در اقتصاد دریا محور ایفا کند. یکی از کلیدیترین حوزههای این اقتصاد، گردشگری دریایی و ساحلی است؛ ظرفیتی که اگر بهدرستی مورد توجه قرار گیرد، میتواند تحولی پایدار در معیشت مردم و توسعه منطقهای ایجاد کند.
سالهاست که تبعاتِ سیاستهای اقتصادی نادرست، حاصل مدیریتِ غیرکارشناسی و نادیدهگرفتن مناطق محروم و مرزی، اقتصاد کشور را به زانو درآورده است. نتیجهی مستقیم این وضعیت، ظهور پدیدههایی همچون قاچاق سوخت در استانهای مرزیست؛ پدیدهای که امروز، نه یک «تخلف»، بلکه یک شغل ناگزیر برای بخشی از جامعه شده است؛ جوانانی که در غیاب فرصتهای شغلی و مسیرهای قانونی تأمین معاش، خطر را به جان میخرند تا سفرهای برای خانوادهشان پهن کنند. در این میان، هرمزگان بهعنوان یکی از آسیبپذیرترین استانهای کشور، بیش از دیگر نقاط درگیر این بحران ساختاری شده است.
منطقه آزاد قشم در سالهای گذشته، بارها شاهد بیتوجهی به ظرفیتها و توانمندیهای نیروهای بومی استان هرمزگان بوده است. این بیتوجهی نه تنها فرصت رشد و شکوفایی را از جوانان و مدیران بومی سلب کرده، بلکه باعث شده قشم به نوعی به حیات خلوت برخی پایتختنشینان تبدیل شود؛ جایی که تصمیمات و منافع، بیشتر در مسیر افراد غیر بومی جریان یافته تا توسعه واقعی جزیره و رفاه مردم آن. اکنون که بحث انتخاب مدیرعامل جدید منطقه آزاد قشم مطرح است، زمان آن رسیده که این روند ناعادلانه متوقف شود و یکی از سه گزینه شایسته و بومی استان هرمزگان، سکاندار مدیریت این منطقه شود.
هرمزگان با برخورداری از موقعیت راهبردی، ظرفیتهای فراوان دریایی، مرزی، اقتصادی و فرهنگی، یکی از مهمترین مناطق ایران در نقشه توسعه ملی است.
اینکه بندر خشک چه مفهومی و چه تعریف عملیاتی از آن ذکر می شود، مقصود این یادداشت نیست!
آخرین وضعیت اختلال خدمات در ۴ بانک
