یادم هست حدود هشت سال پیش داشتم درباره وضعیت کارگران چینی تحقیق میکردم. آن زمان حقوق یک کارگر ساده در چین چیزی حدود ۸۰ دلار در ماه بود.
سال ۲۰۱۸ که این یادداشت را نوشتم، دستمزدها به حدود ۴۰۰ دلار در ماه رسیده بود؛ یعنی پنج برابر رشد.
حالا که دوباره به این موضوع فکر میکنم، میبینم حقوق یک کارگر ساده در چین احتمالاً به ۸۰۰ دلار در ماه هم رسیده باشد.
اما این افزایش حیرتانگیز دستمزدها در کشوری مثل چین که قانون کار محکمی ندارد، چگونه اتفاق افتاده است؟ در چین، کارفرما تقریباً اختیار کامل دارد دستمزد را تعیین کند. حداقل حقوقی که استانها اعلام میکنند، عملاً ضمانت اجرایی جدی ندارد.
کارگرهای چینی هم اگر بخواهم بیپرده بگویم کمطمعاند!
پس چه چیزی باعث شده دستمزد کارگر چینی هر سال افزایش پیدا کند، ولی در ایران، با وجود قانونی مثل "قانون کار"، دستمزد حقیقی کارگران نهتنها افزایش نیابد، بلکه روندی نزولی داشته باشد؟
جواب ساده است: دستمزد واقعی تابعی از کارایی، بهرهوری و سلامت اقتصاد است. یعنی اگر کارگری بهرهوری بالایی
داشته باشد، آن هم در اقتصادی که پویا و سالم است،
دستمزدش بهصورت طبیعی افزایش پیدا میکند. اما در اقتصادی بیمار، حتی بهترین قوانین حمایتی هم نمیتوانند به کمک کارگر بیایند.
اینجا باید صریح گفت: قوانینی مثل "قانون کار" در ایران، به جای آنکه بهرهوری را افزایش دهد یا سلامت اقتصادی را تقویت کند، عملاً باعث اختلال در اقتصاد میشود.
نتیجه؟ افت رشد اقتصادی و کاهش دستمزد واقعی کارگر. اگر تغییری بنیادی در مسیر اقتصاد و قوانین ما رخ ندهد، همچنان سرنوشت کارگر ایرانی چیزی جز عقبگرد نخواهد بود.
روزنامه صبح ساحل
جدیدترین اخبار
مناقصه عمومی یک مرحله ای - نوبت اول
مزایده عمومی
بیم و امیدهای آخر
فاقد سند رسمی مستقر در واحد ثبتی حاجی آباد
تنگه هرمز نسبتاً مواج خواهد شد
آگهی مناقصه عمومی
خلیجفارس روی ماشه
طرح قهرمان روستا در ۹ رشته ورزشی
مزایده فروش نقدی و تهاتر
یاران شهید دادور بر سکوی قهرمانی ایستادند
اسناد فراخوان اجاره دو قطعه زمین با کاربری صنعتی
فولاد هرمزگان برای رسیدن به لیگ یک همچنان می جنگد
کاوان قشم همچنان روی نوار پیروزی
اسناد مزایده فروش
نیوزیلند ممنوعیت سفر علیه مقامات ایران را اعمال کرد
